Hallo mensjes hier ben ik weer!

Ik ben een heel oplettende  jongen ookal zeg ik het zelf. Misschien niet altijd op de handigste momenten, zoals bij belangrijke leerstof in de les?? Ik merk dus soms aan mijn vrienden dat er iets is. Laatst gebeurde het weer. Ik verveelde mezelf dus ga even mijn vrienden checken (niet in een rare manier maar ja gewoon). Ik zag een paar lijntjes op een vriend zijn pols.  Laten we hem even Jan noemen. Ik schok daarvan natuurlijk. Dit komt ook door een eerdere moment in mijn leven, waar een goede vriend van mij bijna zelfmoord had gepleegd. Anyways dat is een heel ander verhaal. Ik schok dus, ik heb er toen de hele dag over na gedacht. Mijn gedachtes waren alleen maar bij snijdt Jan hemzelf??? Ik dacht misschien is het een afdruk van een armbandje? Want het de snede was tussen rood en donker rood. Een paar dagen gingen voorbij. Toen we uit waren van school fietste ik terug met een andere vriend van mij, laten we hem Jos noemen. Ik vertelde Jos over wat ik heb gezien. Hij schok ook, wist niet heel veel over wat hij moest zeggen. Ik had wel door dat hij geen ervaring had ermee. Wat natuurlijk fijn is. Maarja hij dus ook er goed op gelet. Een halve maand ging voorbij, gok ik. En er waren geen wonden meer gekomen de afgelopen 2 weken. Ik dacht; ‘misschien is het wel idd gewoon een armband afdruk?’. Maar na een week waren ze er weer. Maar nu in plaats van ongeveer 4 lijntjes was zijn hele arm door gekrast. Toen ik het zag schok ik me rot. Toen ik terug fietste naar huis met Jos had ik er weer over, hij had het ook gezien. Toen ik thuis kwam ging ik direct naar mijn vader ik zei: ‘pap help’. Ik had hem alles verteld. Hij gaf mij tips van hoe ik hem kon confronteren erover.  De laatste dag voor de vakantie vroeg ik aan hem om even te kunnen praten samen alleen, plus Jos. In de pauze ging ik dus met hem en Jos praten, Jan vroeg: ‘wat is je vraag nou?’ Ik antwoordde daarop: ‘ik maak me bezorgd over jou.’ Hij zei: ‘gaat het over dit?’ Hij liet zijn pols zien. ‘Ja daar wil ik over praten’. ‘Het is niks, ik heb het onder controle’ antwoordde hij. Hij liep meteen weg nadat hij dat zei. Ik keek Jos aan en zei: ‘Er is deffo meer..’. Wij hebben daar nog de hele dag over gehad + de terugreis.  Nu denk ik nogsteeds dat er meer is dan ‘ik heb het onder controle’. Anders zou hij toch niet 20 streepjes hebben ofzo? Ik vraag om tips aan jullie. Of misschien mede gedachtes? Ik weet het eigenlijk niet. 😭 Ik wil hem helpen maar het lijkt alsof hij niet geholpen wilt worden, of hij heeft het echt heel zwaar.

als jullie tips of gedachtes hebben laat het weten, wil je meer info weten mag dat ook.

groetjes, 

d8mon