Hoi ben ik weer… sorry dat ik zoveel brieven schrijf, maar ze zijn waar, en ik moet het gewoon kwijt.

Dus bij deze weer, lees gerust en je mag vragen stellen ❤️

D & B (voorletters namen van m’n Ooms ;) ,

Jullie betrokken mij bij jullie ervaringen, angsten en gedachtes! Mama heeft jullie jaren geleden gezegd: “zeg niks verkeerds tegen (mijn naam) want ze keert je de rug toe” en jullie zeiden maar ‘ja, dat weten we’ ‘ja, dat zal niet gebeuren’ en intussen lieten jullie mij geloven, dat mijn ouders slecht voor mij zijn! Wat niet eens waar is! En dan vinden jullie het jammer, stom, raar. Dat IK niet meer naar jullie toe wil! Terwijl ik al moet huilen bij jullie gezicht of stem! Hm… dacht ‘t niet!!

Zak maar in de stront!! Dat mogen jullie doen! En diep ook!! Beetje over mijn vader lopen te praten! Waar haal je het lef vandaan! WTF!! Hm… zielige mensjes zijn jullie! Alleen maar medelijden willen, en aandacht. 

Mij zijn jullie kwijt, bied eerst maar je excuses aan, of het ooit nog goed komt? Denk het niet. En zo wel? Dan zal onze band en vertrouwen nooit meer hetzelfde zijn, jullie logen tegen me, en zeiden dingen tegen me! Hadden jullie niet moeten doen!…………

En kom papa maar niet tegen… want die is boos! En D, jij krijgt dan ‘n waarschuwing, en B?? Jij… jij kan de vuist 🤜 verwachten zei papa al… dus ga niet zo stoer lopen praten!!

…

  dat was het weer…

XoXo ~ K