Hoi ​@S4GEEE ,

wat kan je dat mooi verwoorden! Hopelijk lucht het op, om het zo eens op te schrijven. Je zegt dat je niet meer verder wil in dit leven, en toch wil je leven. Dat lijken me zware gedachten.

Als je hier eens over wil praten, dan ben je van harte welkom om eens met De Kindertelefoon te bellen (0800-0432) of met ons te chatten, gratis en anoniem. Ook kan je voor hulp of ondersteuning contact opnemen met 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl.  Zij zijn 24 uur per dag bereikbaar via telefoon en chat.

In Vlaanderen is er ook een hulplijn, waar je kunt bellen, chatten en e-mailen. Hun website vind je via https://www.vlaanderen.be/organisaties/zelfmoordlijn. Ook zij zijn dag en nacht bereikbaar.

Veel sterkte en hartelijke groetjes,

Marieke / De Kindertelefoon

Hey! Aah wat een ontroerende en eerlijke brief! Ik vind het echt aandoenlijk en ik gun je dat het anders zou zijn. Ik hoop dat je wat hebt aan het advies van ​@Marieke  en dat je daar heel goede tips en steun krijgt! Van mij krijg je een hug en ik leef met je mee! 🫂😘

Liefs, Tover xxx

Ik vind het heel pijnlijk om deze brief te lezen.  Ik kan me echt niet voorstellen hoe eindeloos veel pijnlijker het voor jou moet zijn om dat allemaal mee te maken en te voelen.

Dit is een brief over een concrete situatie gericht aan concrete mensen.  Waarom verstuur je hem niet echt?  Misschien realiseren je ouders zich niet hoeveel jij lijdt.  Erger kan de situatie toch niet worden , denk ik, dus kun je hem net zo goed aan je ouders geven.

Er is veel wanhoop in je brief en eigenlijk, diep verstopt, ook nog wel wat liefde.  Misschien kan dat je toch nog hoop geven.

Voor de rest kan ik echt niets zeggen en wat ik zeg is zinloos.  Alsnog: dikke knuffel en kus, al zijn die maar virtueel.

Heyy ​@Diana 

Ik vind het lief dat je zo reageert (hetzelfde voor ​@Tover01 trouwens) 

Alleen wat het is, mijn ouders weten dat ik me er kut over voel, alleen niet op deze manier. Ik zou deze brief niet willen versturen, want dat vind ik ontzettend eng. Misschien zal ik ooit het lef hebben om dit naar ze te sturen, maar voor nu niet. Elke keer dat ik erover begon bij ze dat ze me aan de kant hebben geschoven proberen ze erom heen te gaan door dingen te zeggen zoals: "ja maar we hebben ook heel veel leuke dingen met jou gedaan" of "het is een hele tijd geleden, je kan het je niet goed meer herinneren" dus ze gaan er denk ik niet veel mee doen.