Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18
Beantwoord

Bang en hopeloos


Badge
Hoi! Ik heb een vraag want ik ben echt hopeloos. Eerst moet je van me weten dat ik al een lang verleden heb met mentale problemen. Sinds mijn 13e ben ik depressief. Eerst sneed ik mezelf, toen dat ophield kreeg ik anorexia. Toen ik daarvan hersteld was sneed ik weer en toen ik daar ook mee ophield deed ik een zelfmoordpoging. Ik zit nu in intensieve therapie, maar zit muurvast in hetzelfde cirkeltje. Ik heb een copingmeganisme nodig, anders trek ik het niet meer en probeer ik dus een einde aan mijn leven te maken. Ik heb alle copingtips van het internet, zelf bedacht en van mijn therapeuten al geprobeerd maar niets helpt dus. Nu heb ik een vriendje en bezorgde ouders dus snijd ik niet meer. Ik doe ook mijn best om niet terug te vallen in de anorexia. Ik merk dat ik nu weer heel suïcidaal word en zelfmoordplannen maak (normaal wil ik ook dood, maar niet op dezelfde manier als nu). Ik ben zó bang dat ok mezelf van het leven beroof. Nu is dat voor míj niet erg, maar voor mijn omgeving ondraaglijk (al is het op de langetermijn voor iedereen beter zo). Ik heb dit aangegeven bij mijn therapeuten, maar die zeggen dat dit bij het herstel hoort en ik er gewoon doorheen moet gaan, maar ik kan het écht niet meer. Ik ben zo moe, op en hopeloos en ik geloof niet dat het ooit beter met mij zal gaan. Ik ben bang voor mezelf. Wat moet ik doen? Want ik ben niet meer veilig, ik ben een gevaar voor mezelf maar niemand kan mij helpen. Ik ben verloren en tegelijkertijd móét ik van mezelf blijven vechten. Heeft iemand álsjeblieft tips over wat ik het beste kan doen? Want ik weet het echt niet meer...
icon

Beste antwoord door Kenshin 21 december 2018, 15:36

Hoi

Er gaan erg heftige gedachten in je om. Wat naar dat je therapeuten dit niet lijken te erkennen.

Zou je bij een andere hulpverlener kunnen aangeven hoe je je voelt, bv. de huisarts? Je mentor zou je hier ook mee kunnen helpen. Misschien zien je therapeuten de ernst van je gevoelens in, als deze door iemand anders verwoord worden.

Je kan altijd terecht bij 113. Daar kan je anoniem delen waar je mee zit. Vaak lucht dat op.

Ondanks dat je het niet gemakkelijk hebt, blijf je doorzetten. Dat is heel sterk van jou.

Groetjes
Kenshin

Bekijk origineel

1 reactie

Reputatie 4
Badge +11
Hoi

Er gaan erg heftige gedachten in je om. Wat naar dat je therapeuten dit niet lijken te erkennen.

Zou je bij een andere hulpverlener kunnen aangeven hoe je je voelt, bv. de huisarts? Je mentor zou je hier ook mee kunnen helpen. Misschien zien je therapeuten de ernst van je gevoelens in, als deze door iemand anders verwoord worden.

Je kan altijd terecht bij 113. Daar kan je anoniem delen waar je mee zit. Vaak lucht dat op.

Ondanks dat je het niet gemakkelijk hebt, blijf je doorzetten. Dat is heel sterk van jou.

Groetjes
Kenshin

Reageer

    Cookiestatement

    We gebruiken cookies om je bezoekerservaring te verbeteren en om analyses te kunnen maken van het forum. Ga je akkoord, of ga je door naar het forum, dan ga je akkoord met ons cookiebeleid.

    Akkoord Cookie instellingen