Hi Floor211, 

Ik ben ook 13 en ik herken echt veel van wat je zegt. En wat betreft wat je beschrijft, uitstelgedrag, moeite met concentreren, hyperfocus en emotionele gevoeligheid klinken wel als dingen die bij ADD kunnen horen, maar dat hoeft niet meteen te betekenen dat je het hebt. Misschien zou je erover kunnen praten met je ouders en later ook met iemand op school, zoals een zorgcoördinator die je eventueel veder op weg kunnen helpen. 
 

groetjes, 

Anoniem5752.

Hey Floor211,

Ik ben  inmiddels bijna 15, maar toen ik zou oud was als jij had ik een soortgelijk iets.

Ik zou een schooltrauma hebben, en daarom mocht ik thuisblijven, hoefde ik niet naar school.

Op zich superfijn. Maar ik was doodsbang dat ik me aanstelde. Dat die pijn vanbinnen normaal was en dat iedereen ermee liep, en dat ik eigenlijk gewoon normaal was en deze speciale behandeling helemaal niet verdiende. Maar later leerde ik te accepteren dat het echt zo was. En dat ik me niet aanstelde.

Het heeft veel tijd gekost, maar ik kwam eigenlijk achter een heel simpel dingetje. Jijzelf leeft namelijk in het leven dat je hebt (duh) en dat betekent dat jij alle dingen die je meemaakt redelijk gewoon vind. Ik ken bijvoorbeeld iemand die het de normaalste zaak van de wereld vind om een backflip te doen, maar ik zou dat nooit kunnen. En zeker als ik lees wat je zegt, dan denk ik dat je gerust mag toegeven tegenover jezelf dat er echt wel een kans bestaat dat je ADD hebt.

Weet je, kinderen en jongeren zoeken fouten vooral bij zichzelf, terwijl het meestal niet eens aan hun ligt. Jij stelt je sws niet aan, maar je werkt gewoon iets anders, net zoals iedereen iets anders werkt. 

Verder weet ik niet hoe je thuissituatie is, maar je zou altijd aan ouders/verzorgers of vrienden of anderen die je vertrouwt kunnen vragen hoe zij dat zien. 

Ik kan je helaas niet uit je onzekerheid halen door simpel te zeggen jij hebt wel of geen ADD. Het enige wat ik weet is dat mensen die bang zijn zich aan te stellen, dat meestal juist niet doen.

Groetjes, Superjojo

Hey Floor,

Wat goed dat je dit durft te delen! En nee, je stelt je echt niet aan. Het is juist supermoedig dat je zo open durft te zijn over hoe je je voelt.

Ik ben geen expert, maar wat je beschrijft – zoals uitstelgedrag, moeite met concentratie en hyperfocussen – kan wel passen bij ADD. Veel mensen met ADD herkennen zich ook in dat "hooggevoelige" stukje dat je noemt. Maar tegelijk kunnen sommige dingen ook gewoon bij puberteit horen, of bij wie jij bent. Het is dus heel logisch dat je twijfelt.

Je hoeft het gelukkig niet allemaal zelf uit te zoeken. Als je er echt mee zit, zou je er met iemand over kunnen praten, zoals je ouders, een mentor, of de huisarts. Die kunnen je misschien helpen om het wat duidelijker te krijgen en eventueel te kijken of je onderzoek kunt laten doen.

In elk geval: je gevoelens zijn echt en ze doen ertoe. Je hoeft niet te twijfelen aan jezelf of bang te zijn dat je “overdrijft”. Je neemt jezelf serieus – en dat is juist sterk 💛

Liefs,
Ben