Vraag

Automutilatie

  • 20 August 2016
  • 29 reacties
  • 459 Bekeken

  • Anonymous
  • 0 reacties
Hallo,

Al eventjes zit ik met een ongelukkig gevoel waar ik niet vanaf geraak. Ik zie de wereld aan me voor bij gaan terwijl iedereen verder gaat. Ik weet niet meer wat ik moet doen om terug gelukkig te zijn. Vanaf December snij ik mezelf en ik dacht eindelijk de oplossing gevonden te hebben. Als ik me droevig voel? Dan snij ik me gewoon. Als ik triest ben? Gewoon snijden. Als ik ruzie heb? Snijden. Keer op keer opnieuw. Ondertussen ben ik mijn beste vriendinnetje kwijt gespeeld omda zij geen depri vriendinnetje wilt die met dingen bezig is die niet "normaal" zijn. Wat ik wel snap.. maar nu zit ik hier. Ik vraag me af waarom? Wat heb ik gedaan? Wat nu? Elke dag opnieuw vraag ik me af waarom alles zo gelopen is. Ik wil terug zijn zoals dat kind dat ik vroeger was, happy, gelukkig & zonder zorgen.
Maar dus over dat snijden, ik doe dat zo graag dat ik liever alles kwijt speel dan ermee te stoppen. Het begon allemaal met een schrammetje, wie had dat nu gedacht dat ik het ooit nog eens zou doen? Ik niet. Maar toch wel, ik wil steeds meer en meer. Ik maak me zorgen voor het school dat bijna begint want ik wil niet elke dag van mijn vriendinnen horen "wat heb je nu weer gedaan, daar bereik je veel mee, doe zo verder" dus nu vraag ik me af hoe je het beste je sneden verbergt. Ook voor mijn ouders, ik wil niet dat ze dit zien. Dus lieve mensen alle tips & hulp is welkom

Kus sjoe x

29 reacties

Lieve sjoe,

Alereerst, wat ontzettend naar dat je je zo voelt. Dat vind ik erg rot voor je.

Wat spijtig dat je je vriendin bent verloren in deze moeilijke periode.
Je geeft aan dat het moeilijk is om je zelf gelukkig te maken, en je je opgekropte gevoelens kwijt raakt door het snijden, ik raad je aan om een andere uitlating voor deze gevoelens te vinden, die gezond en goed voor je zijn, misschien hou je wel van sporten? Of ben je creatief ? Soms kan muziek helpen? Vrolijke liedjes en bij sommige mensen helpt het om het van zich af te schrijven, probeer een andere manier te vinden lieve sjoe, want je gaat er heel heel veel spijt van krijgen als je straks onder de littekens zit.. Ik weet niet of je later een kinderwens hebt, maar bedenk je is dat je aan je kindertjes moet uitleggen dat mama zich sneed.. Er is altijd een oplossing ,praat er over met mensen die je vertrouwt , desnoods een vertrouwend persoon op je school? Ik hoop dat je je snel beter voelt , koppie op en geloof in jezelf. Xx saar
Wauw, wat een mooie reactie van jou SaraHLP... Je haalt me de woorden uit mijn mond. Aan zo'n reactie heb je ten minste wat...

Beste sjoe,
Ten eerste: Als jou vriendin je laat zitten omdat jij je snijd, is zij geen goede vriendin. Want een goede vriendin loopt niet weg, ze slaat juist een arm om je heen als je het moeilijk hebt...
Ten tweede: Wat is de oorzaak van het snijden? En wat is de oorzaak van je moeilijke periode? Je kunt deze dingen alleen verhelpen (als je dat wil) door het in de kern aan te pakken. Het gaat alleen nooit lukken als je het niet wil. Wil je beter worden en gelukkig worden? Dan betaal je daar een prijs voor en in dit geval moet je het snijden dan opgeven. Maar je bent dan wel gelukkig...

Lieve sjoe, echt, je bent een mooi mens. Geloof in jezelf. Durf naakt voor die spiegel te gaan staan en te zeggen dat je mooi bent. Dan je goed bent zoals je bent. Wat dat ben je! Wees jezelf, want van die andere zijn er al genoeg...! En als jij niet van jezelf houdt, denk dan aan ons, wij die reageren en je proberen te helpen. Wij willen je helpen omdat een mooi mens niet aan haar omgeving onderdoor moet gaan...

Ik hoop dat je hier iets aan hebt... En je mag altijd vragen blijven stellen en je hart luchten
Dankuwel voor het reageren! En het snijden is vorig jaar in december begonnen tien ik op stage moest bij bejaarden in een rusthuis, en dat vond ik zo'n erge tijd.. dit schooljaar moeten we weer bij bejaarden op stage, ik kijk er al naar uit.. en ik zou echt graag terug gelukkig zijn en stoppen met snijden, maar ik kan me niet inbeelden dat ik ook niet meer aan snijden zou denken, niet meer bezig ben met zelfmoord en gewoon gelukkig ben, maar ik wil het wel.
En vorig schooljaar heb ik op school als een gepraat met een vertrouwenspersoon, maar die heeft dan toch mijn mama gebeld samen met de directeur van mijn school. Wat ik ergens wel snap.. ik keek er heel hard tegen op om dit aan mijn mama te vertellen.. maar toen ik dat gesprek buiten kwam was ik ergens toch wel opgelucht en blij. Maar het rare dat eenmaal ze thuis kwam, dat ze dat tegen mijn papa heeft gezegd en ervoor de rest niks meer wordt over gezegd, ze doen alsof er geen probleem is.. en dat vind ik ergens wel jammer. Ik heb nooit een super band gehad met mijn ouders, ik ben beleefd en streng opgevoed. Ze hadden dit ook nooit van hun dochter verwacht. Ze denken ook dat alleen ik dit kan overkomen, dat het allemaal raar is, dat ik raar ben. Dus de vorige nachten heb ik al vaak aan het school gedacht en ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik dat het beste moet aanpakken..

Groetjes
Sjoe
Hoi sjoe,

Daar zijn we weer.
Na het lezen van jou berichtje heb ik het niet los kunnen laten, je bent nog zo jong en zou je graag willen helpen. Ik kan niet veel voor je betekenen, maar ben geïnteresseerd in wat je bezig houd. Je kunt altijd tegen mij praten en ik zal proberen dagelijks te reageren op je berichtjes, mocht jij dat ook willen natuurlijk.
Je schrijft dat je tegen je stage op ziet? Zou je niet met je school kunnen overleggen of het misschien mogelijk is dat je met kinderen/gehandicapten zou kunnen stage lopen ( ik ga er even vanuit dat je iets in de zorg studeert.
Ik vind het super rot voor je dat je een negatieve ervaring bij het rusthuis hebt opgelopen, je zou hier over kunnen praten , de eerste stap naar verbetering is verwerking.
Ik weet waar ik over praat lieve sjoe, maar het getij kan altijd weer draaien.
Wat er nog niet is, kan altijd nog komen. Maar je zult er hard voor moeten knokken. Jouw tijd komt vanzelf wel. Ik wil je iig laten weten, dat je er niet alleen voor staat.

Slaaplekker meid en hou je hoofd omhoog!
Heej Sarahlp

Lief dat je zo bezorgt bent en dat je me wil helpen! Leuk te horen.
Ik doe inderdaad een richting in de personenzorg, kinder en bejaarden zorg. Mijn ouders hebben dat vroeger voor mij gekozen omdat ik graag met kindjes omging, nu nog steeds, maar stage blijf ik erg vinden. Als ik had mogen kiezen had ik dierenzorg gekozen, dat wil ik nog steeds zo graag. En dat weten mijn ouders ook. Maar op het einde van het schooljaar hebben mijn ouders eens gezegd dat ik naar dierenzorg mocht gaan, maar ik vind mezelf daar nu eigenlijk al te oud voor, ik ga nu naar het 6de, dan zou ik zeker terug moeten naar het 5de, en dan zit ik daar, wie weet hoe voel ik me daar.. dus dan blijf ik nog liever waar ik nu zit. Want op school ben ik nog wel graag (soms dan als ik geen ruzie heb met mijn vriendinnetje 😞 ik ben totaal geen ruziezoeker, integendeel ik vermoed ruzie en "speel" net met de kinderen die buiten de groep vallen, maarja) zonder haar ben ik op school niet veel, dan ben ik maar depri om het zo te zeggen.
Maar dus een andere richting is eigenlijk geen oplossing meer, daar is het nu te laat voor spijtig.
Ik hoop gewoon dat ik dit jaar eens een tof jaar krijg..
Hooihoi !
Je bent nooit te oud om te leren , je mag je eigen keuzes maken. Sterker nog, je MOET je eigen keuzes maken, het is jouw leven en jij moet beslissingen nemen waar jij denkt gelukkig van te worden. Je kunt beter een verkeerde beslissing nemen dan spijt hebben van het feit dat je nooit een gokje hebt durven wagen. Ik gok dat je een jaar of 18 bent. Je bent nog piep jong, ik dacht ook altijd dat ik vriendinnen nodig had, maar er is maar 1 iemand die je blind kunt vertrouwen, 1 iemand waar je altijd op kan rekenen en dat ben JIJ! Je zult het zelf moeten doen sjoe, je kan nog een gokje wagen, waarom niet? Er zijn zoveel mensen op de wereld , je kunt nieuwe mensen ontmoeten, vrienden maken, je moet je er alleen voor open stellen en energie voor hebben. Je kunt het best wel sjoe, daar ben ik vrij zeker van!
Helaaa

Gelijk heb je zeker! Maar mijn ouders denken hier zo anders over.. ik mag echt niet naar een andere richting gaan. En ergens is die richting of studiekeuze het minste van mijn zorgen. Mijn ouders maken me het soms ook zo moelijk zonder dat ze dit zelf weten.. en ik ben net 17 geworden. Maar wat mij ook zo onzeker maakt over alles is mijn uiterlijk en gewicht. Ik vind mezelf niet het mooiste meisje en dat ben ik ook niet, maar daar had ik me ergens al wel bij neergelegd. Maar een paar jaar geleden heeft mijn iets oudere zus anorexia gehad omdat zij "dik" was. Volgens mijn ouders. (Ze was 1.55 groot en woog ongeveer 55 kilo, normaal gewicht dus) maar mijn ouders hebben haar zo vaak onbewust dik genoemd tot ze anorexia had. Wat ik niet begrijp is dat ze nu het zelfste bij mij doen, wat willen ze hiermee bereiken.. ik heb al een fitness abbonment gekocht en bij alles wat ik eet denk ik aan aan die stomme kalorien, steeds voel ik me zo schuldig als ik iets ongezonds eet.. (ik ben 1.70 groot en weeg 52kilo) ik weet,dat dit zeker niet te veel is. Maar zij maken mij zo onzeker..
Hoi Sjoe en Sarahlp,

Wat goed dat jullie elkaar zo goed proberen te helpen. Zorgen jullie er wel voor dat het geen chatgesprek word. Dit zorgt er namelijk voor dat het voor andere jongeren lastiger is om te reageren. Zie hiervoor forumregel 7. Dating is niet toegestaan
Dating van forumleden via het forum van de Kindertelefoon of het forum gebruiken als chat is niet toegestaan. Onder dating valt elke vorm van contact buiten het forum en ook het uitwisselen van gegevens.


Heel veel succes verder!

Groeten,
Naomi, de Kindertelefoon
Hoi Naomi !

Mag ik even reageren op uw bericht,
Ik begrijp de regels donder goed, maar er rest mij een paar vragen,hoe kan ik sjoe verder helpen, of geholpen worden Zonder over en weer berichten te sturen of gegevens door te geven? Houd het hier dan bij op of hoe Zouden we dat kunnen doen? Ik ben Zeer benieuwd naar een gepaste oplossing groetjes slp
Ik denk er net hetzelfste over Sarahlp 🙂
Wat vreemd dat onze reacties worden verwijderd zonder dat er duidelijke uitleg op word gegeven, lekker professioneel ..
Bericht verwijderd op grond van forumregel 6 en 7: plaats in je bericht geen persoonsgegevens / dating is niet toegestaan. daar valt ook elke vorm van contact buiten het forum onder.
Bedenk dat iedereen het forum kan zien, je deelt de gegevens niet alleen met elkaar.

Mariska, de Kindertelefoon
Bericht verwijderd op grond van forumregel 6 en 7: plaats in je bericht geen persoonsgegevens / dating is niet toegestaan. daar valt ook elke vorm van contact buiten het forum onder.
Bedenk dat iedereen het forum kan zien, je deelt de gegevens niet alleen met elkaar.

Mariska, de Kindertelefoon
Hoi Sarahlp en Sjoe,

Tot nu toe was het even een herinnering dat het geen chatgesprek word. Zorg ervoor dat berichten bijvoorbeeld niet te kort zijn. De reacties heb ik verwijderd wegens forumregel 6. Plaats in je bericht geen persoonsgegevens
Jouw anonimiteit is jouw eigen verantwoordelijkheid. Geef alleen je voornaam of een fictieve naam op. Post nooit persoonlijke gegevens zoals je telefoonnummer, e-mailadressen, profielen en dergelijke.


Groeten,
Naomi, de Kindertelefoon
Dag Naomi,

Ik begrijp dat dit niet mag en zal hier rekening mee houden voor de volgende keer. Maar anders kunnen we elkaar niet echt helpen he? Hopelijk begrijp je dat ergens ook wel.. maar ik hou er rekening mee!

Groetjes Sjoe
1) Je kan elkaar helpen door hierop te posten
This verboden om priv├ęgegevens uit te wisselen zoals al werd gezegd door de goede moderators hier
Als de moderator zegt dat het te veel Eem chatgesprek wordt, dan stop je met posten en moet je wachten totdat iemand anders reageerd aka Ikke dus

2) Zwaar verhaal, Snijden lost niks op, maarja je bent al zover heen dat het nu niet meer uitmaakt waarom je snijdt als je maar snijdt
Je hebt een verslaving
Dit is niet de eerste keer dat ik dit soort verhalen lees op het Forum (ik denk dat ik er 50+ heb gelezen)
Tja om je sneden te verbergen moet je maar een trui met lange mouwen, of een dun vestje aan of zo'n wijd Wapper shirt met lange mouwen.......als het maar lange mouwen heeft
Tja verder zou ik er met iemand over praten; over alles Wat er in je hoofd afspeelt
Dat kan met een vertrouwenspersoon in de school, Met jr ouders of een vriendin , maar het handigste is om met een psycholoog te praten, want die weten wat ze er mee moeten doen
Verder zou ik meer op internet opzoeken van mensen die zelfde problemen als jou hebben EN HOE ZE HET HEBBEN OPGELOST
En misschien handig om op te zoeken of er een soort Afkick kliniek voor snijdende mensen is, want dat is wel wat je nodig hebt

Greetz Angovis

Reageer