Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18

Zeer ongelukkig.

  • 21 mei 2014
  • 4 reacties
  • 390 Bekeken

  • Anonymous
  • 0 reacties
Hallo,

Ik ben een jongen van 17 bijna 18 en haat mijn leven als sinds mijn 16de. Mijn vader heeft een eigen zaak en daar moet ik altijd werken. Ik ben daar me hele leven lang aan het werken. In begin tot mijn 14/15de mocht ik nog naar buiten plezier hebben in het leven en had ik geen probleem met werken. Toen was het niet overdreven. Ik ben nu bijna 18 en ik heb totaal geen plezier meer in het leven. Als ik uit ben van school ga ik direct naar mijn vader toe om te werken. Ik werk dan tot 10/11 en dan mag ik naar huis en dan douche beetje telefoon vervelen slapen. en weekenden zit ik er altijd tot 3. Ik mag nooit eerder weg. Als ik in weekenden wakker word moet ik naar mijn vader de werk gaan en daar zitten werken tot 3 uur snachts. In begin was het geen probleem maar nu laat hij mij steeds meer werk doen. Hij wilt dat ik zijn werk ga overnemen en ik zeg hem altijd ik wil niks te maken met hem hebben. Maar hij luistert nooit en zegt je gaat dat doen. Ik moet steeds harder werken waardoor mijn zin in het leven weg gaat. Aangezien ik in een restaurant werk van mijn vader eet ik veel. Vroeger trainde ik nog voetbal , maar nu heb ik daar ook totaal geen zin meer in door mijn vader. Enige waar mijn vader aan denkt is zijn winkel. De rest boeit niet. Mijn moeder is ook altijd verdrietig omdat mijn vader alleen maar aan zijn zaak denkt terwijl er thuis heel veel problemen zijn. Hij wilt het nooit maken. School gaat ook niet meer goed door mijn vader de werk. Heel mijn leven is nu gewoon voorbij door mijn vader. Het is zo erg dat als het te erg wordt dat ik hem zelfs zal slaan. Ik heb ook geen vrienden aangezien ik altijd moet werken niet weg mag kan ik het ook niet maken. Kom ik iemand tegen met wie het wel goed gaat zijn we beetje bevriend moet ik volgende dag werken en dan ja loopt alles weer weg. Dus heb nu geen vrienden zit ik hele dag te werken. Het ergste vind ik, Ik wil gewoon mijn hobby's doen. Ik vind gamen heel leuk, sporten, trainen. Ik vraag aan mijn vader alleen om mij met rust te laten zodat ik kan gamen of trainen. Maar inplaats van games moet ik werken. Wanneer mijn vader mij ziet gamen wordt hij boos omdat ik moet werken en niet mag spelen. Al het plezier wat ik in het leven heb is weg. Hij zuigt alles weg. Ik ben ook gelovig en vind het heel belangrijk. Steeds wanneer ik geloviger word komt mijn vader het weer verpesten. IK WORD GEK VAN HEM,
Ik vertel dit wel tegen meerdere mensen maar niemand die helpt of het is mijn fout. Als ik het tegen mijn moeder dat ik hele dag moet werken en niks mag doen zegt ze altijd: Je werkt niet hele dag. Je gaat naar school en daarna ga je naar je vader. Maarja op school doe ik niet wat ik leuk vind... Tijdens het werken zit ik wel vaak op mijn laptop. Maar dan kan ik niet games( En ik wil gewoon gamen meer vraag ik niet). Telkens als ik game moet ik na 5 minuten weg om te helpen en dat gebeurt altijd. Als ik klaar ben met het werken en zit voor 3 sec roepen ze mij weer. Dan zit je hele dag achter laptop droog tegen computer te spelen. Wat je dus niet wilt. Als ik zeg dat ik niet game komen ze altijd met ja je zit toch op computer. Dan leg ik ze altijd uit dat ik daar dan onzin doe om tijd te rekken en niet aan het spelen ben. Komen ze weer met het gezeik van ja je zit er wel achter te spelen dus ja. 
Mijn moeder geeft mij niet gelijk en zegt leef er mee klaar. Mijn zus die heeft een heerlijke leven. Geniet van haar leven en toch klaagt ze omdat ze soms moet schoonmaken. Als zij mijn moeder boos maakt, reageert ze weer chagrijning op mij af. Gaat ze weer helemaal boos reageren op mij. Terwil ik mijn moeder altijd netjes behandel.mijn broer die werkt ook bij mijn vader maar dan alleen in avond. Hij gaat eerst eigen werk en dan per week 4/5 met vrienden wat doen. Hij komt soms rond 7 avond tot 1 uur en soms 11 uur avond tot 2. En toch klaagt hij. Omdat hij klaagt ben ik niks meer.
Alles wat ik in het leven doe is fout. Altijd als ik iets zeg is het fout. Als ik wat doe is het mijn fout. Als iemand wat doet is het weer mijn fout. Dus ik heb geleert dat wat ik ook doe fout is. 
Ik begin nu wel gek te worden en heb het helemaal gehad. Uit huis gaan is moeilijk. Moet ik eerst geld hebben en werk vinden. Dus zal eerst een tijdje duren. Ik ben klaar ermee. Niemand die mij helpt niemand die mij steunt. 2 jaar naar school gegaan en nu heeft mijn vader mijn opleiding verpest. 

4 reacties

Als je achttien word moet je zo snel mogelijk op jezelf gaan wonen miss helpt dat
Ik heb geen werk en geen geld. Voordat ik weg kan duurt wel een tijdje. Moet ik eerst financieel goed zijn
Op je 18de mag je zelf weten wanneer en waar je wilt werken :) 
Hey,

Als je 18 wordt zou ik nogmaals proberen duidelijk te maken aan je vader dat je nu volwassen bent en zelf mag bepalen wat je doet. Als je vader dat niet kan accepteren, is dat zijn probleem. Ik zou dan gewoon niet meer naar zijn werk gaan, en ergens anders gaan werken, waardoor je geld kan verdienen om eventueel uit huis te gaan, als je dat echt graag wil. Je kunt ook proberen te vragen waarom je vader eigenlijk persé wil dat jij zoveel werkt en het later moet overnemen van hem. Misschien moest jouw vader vroeger ook wel heel veel werken (van zijn vader misschien) en doet hij het daarom nu ook bij jou. Probeer tegen hem duidelijk te maken, door een keer uitgebreid met hem te praten, dat je het echt niet gaat doen en er ongelukkig van wordt dat jouw vader jou de hele tijd dwingt. Vraag hem wat hij ervan zou vinden als hij de hele tijd verplicht iets zou moeten doen wat hij niet leuk vindt. Als dit allemaal niet werkt zou ik nog eens proberen te praten met je moeder, en nogmaals zeggen dat je echt niet wil werken bij je vader en er diep ongelukkig van wordt. Je kunt ook misschien vertellen dat als het zo doorgaat, je het huis uit wil gaan. Misschien dringt het dan tot je moeder (en je vader) door dat jij het niet leuk vindt en het niet wil, en dat je er ongelukkig van wordt. Als je ouders om je geven zullen ze hier misschien wel van schrikken en dringt de boodschap door. 
Als dit allemaal niet werkt en je niet verder komt, zou ik proberen het huis uit te gaan en daarna, als je het huis uit bent, eventueel nogmaals te praten met je ouders en uit te leggen waarom je weg bent gegaan. Als je nog niet het huis uit kan gaan totdat je genoeg geld hebt, zou ik als het heel erg wordt iemand anders inlichten; eventueel een vertrouwenspersoon op school het vertellen en zo om hulp vragen. Misschien kunnen andere mensen beter duidelijk maken aan je vader dat dit niet zo kan.

Hopelijk heb ik je zo een beetje geholpen! Succes nog,

x Lia

Reageer