samen een grote herinnering, laten we samen een verhaal schrijven.



Toon eerste bericht

60 reacties

Terwijl ik maar een klein zwak meisje ben
ik ben zo stom en dom
ik kan niet eens stoppen met wennen
de tranen blijven maar lopen
het lijkt alsof ze nooit gaan stoppen
straks krijg ik nog een zwembad door al deze tranen
duizende gedachten dwalen door mij hoofd,ik voel me zo k*t dat ik het heb gezegt
was dat wel de juiste beslissing,?
ik maar denken dat ik het alleen aankon,
niet dus,ik ben zo een seut,ik voel me nu zo zwak
ik ga naar huis,direct naar mijn kamer,
ik ga op mijn bed zitten en barst in tranen uit.
zie mij hier nu zitten
denken dat ik sterk genoeg ben....
 mijn moed zakt zelfs zo laag dat ik het tegen mijn beste vriendin zeg ik voe me nu zo zwak dat ik het haar heb gezegt  maar gelukkig beloofde ze me niets te zeggen  aan iedereen
nee,dat kan niet,het is over en uit,verleden tijd.
jij brak mij hart,en daar stopte het!
mijn eerste poging mislukte,misschien de tweede ook,ik wee het niet,wat moet ik doen!?
kan ik het werkenlijk wel alleen aan,ben ik wel sterk genoeg?
mijn moed zakt steeds weer,
Ik weet niet wat me tegenhoudt misschien, ben jij het wel? 
mijn gedachten zeggen,dat dit gekkenwerk is,en dat ik er nooit doorheen zal komen,maar mijn hart zegt dat het allemaal goedkomt.
ik luister naar mij hart,ik raap alle moed bijeen,en ga ervoor,maar toch is er nog iets wat me tegenhoud...
Maar het zal me lukken zonder hulp zonder mensen die zich met MIJN problemen bemoeien ik ben sterk genoeg om ze zelf op te lossen  en er zelf mee omgaan het zal me lukken hoe moeilijk het soms ook is of hoe moeilijk het ook zal worden
ik heb niemand's hulp nodig! niemand begrijpt mijn gevoel. ze kunnen me toch niet helpen.ik ben dan misschien wel zielig voor vele.maar ik heb meer kracht in me dan ze denken,ik wil mijn einddoel berreiken,maar dat wordt vechten,vechten voor mijn leven!
mensen zeggen tegen me dat ze me willen helpen
maar willen ze dat echt? willen ze echt een klein zielig meisje helpen ,dat wil niemand 
  ik hoef geen medelijden ofzo ik los het zelf op
al die gebeurtenissen zal ik nooit kunnen vergeten.ik zal er mee moeten leven,dag en nacht.
maar op een dag hoop ik gelukkig te zijn,en alles achter me te kunnen laten.maar de toekomst is nog te ver,en het verleden te kort bij.ik mag het tegen niemand vertellen,het is mijn geheim.ik moet het allemaal zelf oplossen,en niemand kan me daar bij helpen.

Reageer