Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18

samen 1 lang verhaal maken.

  • 11 april 2013
  • 97 reacties
  • 3958 Bekeken


Toon eerste bericht

97 reacties

is alles oke, vraagt david. eh ja, tasja kijkt hem diep in de ogen en ontdekt een angst. Waar zou hij bang voor zijn? En terwijl ze het zich afvraagt komt er een diep gerommel vanuit de grondt. Wat was dat? vraagt tasja aan david. Oh niks, antwoordt hij. 'David, is alles oke, je lijkt ... bang?' 'Ja.. ja .... ja, alles goedt.' 'David' maar david luisterd niet naar tasja en loopt door ' je komt waarschijnlijk wat moeilijk de trap op, maar we hebben een slaapkamer op de begaande grondt. Dat is door de hal naar rechts en dan 2de deur aan je linker handt' zecht hij nog voor hij verdwijnt in een andere deur.
Tasja loopt naar de kamer, ze denkt aan alles wat ze heeft meegemaakt. haar vader. haar moeder.. o nee haar moeder! ze heeft er spijt van dat ze dat tegen haar zei! David komt de kamer weer binnen gelopen. Tasje kijkt hem aan maar wilt nu eigenlijk maar een ding doen om alles te vergeten en ze fluistert tegen David 'Kom we gaan vrijen' David zegt hier geen nee tegen en duikt meteen bovenop Tasja. Tasja denkt nergens meer aan behalve aan het mooie weiland met bloemen. Nu ligt ze er samen met David en zijn ze aan het vrijen. Ineens doet David Tasja's shirt uit. Tasje bloost... Wat gebeurt er nu?!


Sorry voor zoon kut einde maar ik kom nu wel heel erg sexistisch over haha dus stop ik hier! Dus wie maakt het af!

PS ik heb uitgerekend dat als we zo door gaan en op de 100 pagina''s komen en iedereen ongeveer 5 regels doet of meer dat we een boek hebben geschreven met zijn alleen!!!!!
Zijn warme hand streelt door haar haren, ze gaat dicht tegen hem aan liggen, waarom moest alles zo moeilijk zijn, waarom kon ze niet voor altijd bij David blijven... 
Als ze wakker word ligt ze nogsteeds in bed, David's armen om haar heen geslagen, haar hand op zijn borst, zijn bruine glinsterende ogen kijken haar rustig aan, 'Ik hou van je' mompelt hij. Ze grijnst en streeld hem over zijn wang, 
'wil je wat eten?' Zegt hij zachtjes, 'Je hebt vast honger.'
'Hm...' Ze heeft inderdaad honger. 'Oke.' David stapt uit bed en loopt de kamer uit, Tasja voelt zich een beetje misselijk, en draait zich nog een keer om...

Idd dat zou fantastisch zijn, ik wil dit opzich wel uitwerken tot hoever we nu zijn... Maar hoe oud is Tasja?
volgens mij komen we hier niet echt verder mee dus ik dacht we beginnen opnieuw met een ander verhaal.
Als je toch een vervolg hebt voor dat andere verhaal moet je het er eventjes bij zetten.

Verschrikt werd ik wakker, teminste dat dacht ik.
Want toen ik wakker werd was alles zwart, pik zwart...
Ik had geen idee waar ik was of wat er was gebeurd.
Het enige wat ik zeker wist was dat ik vast geketend lag in een donkere vochtige kamer.
Maar dat was dan ook alles
Terwijl ik omhoog lig te staren verschijnt er een beeld in de duisternis boven me, het word feller en doet zeer aan mijn ogen. Het midden, wat op een groot oog lijkt opent zich en ik zie mezelf liggen, hulpeloos, bang en ik word door de illusie naar binnen gezogen. Zo begint mijn reis door de rest van mijn leven, ik heet Daniel, en ik zit al mijn halve leven opgesloten in dit huis, een gekkengesticht noem ik het want iedereen die hier zit heeft iets dat anderen niet hebben, zoals ik, ik word al mijn hele leven achternagezeten door visioenen van wat mijn leven in een andere dimensie zal zijn, er komen nogal wat dimensies voorbij, verleden, toekomst, fantasie, werkelijkheid,

dit is alvast een stukje voor het nieuwe verhaal, ik hoop dat het war word 🙂
Watt?! T is een vet leuk verhaal aan t worden, en we zijn al zo ver, kunnen we niet beter gewoon verder gaan...

Na een week bij David gelogeerd te hebben word ze opnieuw misselijk, ze had anderhalve week geleden al ongesteld moeten zijn, betekend dit dat..?! Nee dat kan toch niet, zou ze.. zwanger zijn?!
zwijgend zitten ze op bed,  zou ze het hem vertellen? Ze was zo bang, wat als ze echt zwanger zou zijn, zou dat dan van David zijn, of haar vader, van haar vader kan toch niet, dat was veel te lang geleden zijn, maar David was niet eens haar 'vriendje' of was hij dat wel? Waarom was alles toch zo moeilijk, en waarom zeiden haar vrienden dan (voor zover ze vrienden had) dat David niet te vertrouwen was...
Watt?! T is een vet leuk verhaal aan t worden, en we zijn al zo ver, kunnen we niet beter gewoon verder gaan...

Na een week bij David gelogeerd te hebben word ze opnieuw misselijk, ze had anderhalve week geleden al ongesteld moeten zijn, betekend dit dat..?! Nee dat kan toch niet, zou ze.. zwanger zijn?!
zwijgend zitten ze op bed,  zou ze het hem vertellen? Ze was zo bang, wat als ze echt zwanger zou zijn, zou dat dan van David zijn, of haar vader, van haar vader kan toch niet, dat was veel te lang geleden zijn, maar David was niet eens haar 'vriendje' of was hij dat wel? Waarom was alles toch zo moeilijk, en waarom zeiden haar vrienden dan (voor zover ze vrienden had) dat David niet te vertrouwen was...


leuk stukje maar ik had het gedaan om dat het toppc zo lang stil lag maar dan doen we nu gewoon door elkaar ook leuk 🙂
Door elkaar? Phoe, ik krijg het nog druk! 😛
haha :p
het ging ook zo langzaam en ik wilde niet dat dit toppic twee jaar ofzo stil zal liggen
Terwijl ze lag te peinzen kwam David binnen en kwam naast haar op het bed zitten, 'hoe gaat het?' Vraagt hij, zou ze het vertellen? 'Slecht' voor ze zelf wist wat ze wou zeggen hing dat woord al tussen hun in. David schrok zichtbaar 'wat is er aan de hand?' Inmiddels stroomden de tranen over haar wangen, waarom, ze mocht niet zwak zijn, ze was boos op haarzelf omdat ze de tranen niet tegen had kunnen houden. 'Ik... Ik denk dat ik zwanger ben' 

haha, klifhanger 😛 , ben benieuwd hoe het verder gaat 
Ze draaide zich om, 'Van mij of...' stameld David, ze keek hem aan en streelde even door zijn haar, nogsteeds huilde ze. David boog naar haar toe en gaf haar een knuffel, wat voelde dat fijn, een warme gloed versprijde zich. Heel even, voelde ze zich veilig, alsof ze in de armen van een engel lach. Ze draaide haar hoofd naar hem toe en keek hem in zijn ogen, ze voelde iets in haar buik, de baby? Terwijl ze even naar haar buik keek, of hij al dikker was geworden voelde ze zijn zachte warme hand door haar haar glijden. Ze keek op en gaf hem een zoen, 'Ik hoop natuurlijk van jou.'
tja van wie anders?
voorzichtig kijk ze hem aan, er speelt eenklein lachje over zijn lippen maar alsnel verandert het in een bezorgde blik.
én nu?' vraagt David. Tasja kan er geen antwoord op vind. en nu?
Nadat ze nog even hebben nagedacht over hoe het nou verder gaat loopt David weer weg, staat ze op en kleed ze zich aan, David helpt haar naar beneden en ze maakt brood klaar, ze pakt haar krukken en loopt net naar buiten als David haar roept 'waar ga je naar toe?, het is zaterdag!' En begint te lachen, Tasja lacht ook en loopt weer naar binnen
gaan we  nog verder? 😛
Badge
wouw super verhaal!!!!
Lachend neemt ze plaats op de bank in de woonkamer.
David gaat naast haar zitten en trek haar naar zich toe en gaat met z'n hand door haar haren.
Met z'n hand pakt hij haar kin vast en dwingt haar zonder woorden naar hem te kijken.
Ze geeft hem een vragende blik. die hij beantwoord met een grijns.'Lieverd,....'

Maak maar af!:o
'ik wil dat je abortus pleegt....'
'WAT???'
'we zijn ng te jong om ouders te zijn....'
ze rent gillend weg en david komt achter haar aan.
hij pakt haar vast en zegt dan:


heyyyy
super leuk gedaan allemaal!!!!!

xxxx
'Je kan geen goede moeder worden straks ga jij je kinderen ook slaan!'. Taak moet huilen en schreeuwt 'wat kan IK er aan doen dat papa mij sloeg!?!?' David moet lachen 'hahahahaha! Omdat jij niets goed kan doen! Je kan niet eens neuken of je bent alweer zwanger!'. 
Tasja schreeuwt het uit en pakt het gene wat het dichtste bij haar staat, dat is in dit geval een toetsenbord van de pc. Ze ramt er een paar keer flink mee tegen David aan tot hij neervalt. Met een zachte klap valt David op de grond. Hij zit onder het bloed en Tasja laat het toetsenbord van schrik vallen en rent de kamer uit.

sorry dat dat het een beetje lang is ik zat er helemaal in Xx Blondje
Ze rent de trap af, naar buiten, weg van hier!! "Waarom verpest ik alles toch altijd?!?" denkt ze. Ze rent zo hard als ze kan, maar ze is al snel moe. Ze kan de beelden op haar netvlies maar niet weg krijgen, van alles wat er de afgelopen tijd is gebeurd.
Ze moet weg. En ver ook.
Ze zit op een bankje in het park. Ze huilt, denkt te veel na, probeert een oplossing te zoeken. Na een hele tijd huilen voelt ze zichzelf eindelijk wat rustiger worden. Haar gezicht is rood en schraal van alle tranen, ze begint het koud te krijgen. Waarom had ze dan ook geen vest gepakt voordat ze naar buiten ging? Dan komt het ineens binnen. Haar tante, in Frankrijk. Daar kon ze terrecht, zij zou haar begrijpen. Ze zagen elkaar maar één keer per jaar, maar dat was genoeg voor hun sterke band.
Ze moest erheen, maar hoe?

---------------------------------------------------------

-Hee mensen, ik heb net het hele verhaal gezelen en vond dat er al zo lang niet gereageerd was, maar het is een goed verhaal, dus ik denk dat we er mee verder moeten! Wel erg veel geweld achter elkaar zeg 😛 xx
in alle haast om een oplossing te bedenken voelde Tasja een zachte hand neervallen op haar schouder, was het haar vader dacht ze meteen? ze durfde niet om te kijken bang voor een klap. ze trilde en bleef trillen maar de klap werd uitgesteld. voorzichtig keek Tasja om, een jongen van ongeveer 25 keek op haar neer. ''Gaat het wel goed Tasja?'' ze keek hem recht in de bruine warme ogen aan. maar die ogen herkende ze, of niet? als een schokgolf en door de kou kreeg ze koude rillingen. ''prima'' antwoorde ze stug tegen haar mentor. maar de mentor zag haar koude kleren, betraande ogen en haar haar helemaal in de war. de blauwe plekken op haar rug die net zichtbaar waren. ''vertel het is Tasja, ik ben hier om je te beschermen'' ze huilde...
'Ik weet niet meer wat ik moet doen! Ik kan nergens heen!' Roept ze. 'Ssst, rustig maar. Vertel eerst eens wat er allemaal is gebeurd' zegt haar mentor. 'Nou kijk mijn vader... Ja die sloeg me af en toe...' Tasja slikt als ze er aan denkt.
Het is al bijna een uur later als Tasja haar verhaal af heeft. 'En nu kan ik alleen nog maar naar Frankrijk! Maar dat kan ik niet betalen' eindigt ze haar verhaal. 'Het is misschien een beetje raar maar je mag wel Bij mij wonen.' Stelt hij voor. 'Als dat zou mogen' zegt Tasja een beetje verlegen... Die zelfde avond nog zit ze bij haar mentor op de bank. 'Zeg Tasja, ik moet je iets vertellen...'
Ik heb trouwens alle stukjes tot nu toe in een bestand geplakt. Ik moet nog wel ff alle namen en datums er tussen uit knippen maar het word een echt verhaal!

Reageer