-RPG- (gevoelens van je afschrijven)


  • Anonymous
  • 0 reacties
LEZEN: Als eerste wil ik zeggen tegen de mensen die denken dat dit niet op het forum hoort: dat is jou mening! RPGen is voor mij een manier om 'de echte harde wereld even te ontvluchten' zoals ik het noem. Het helpt mij om even wat dingen van me af te schrijven en wat afleiding te hebben, geloof het of niet maar het helpt soms echt. Vind je het gewoon leuk mag je natuurlijk ook mee doen. Dit is dus een manier om je beter te voelen, afleiding te zoeken of gewoon even alle narigheid uit de harde echte wereld even kwijt te zijn. Ik vind het dus ook prima op het kindertelefoon forum passen, ook hoort het bij hobby's en vrije tijd want (voor mij) is schrijven ook een hobby, en ja rpgen is een vorm van schrijven.


Zoals je aan de titel had kunnen zien is dit dus een rpg. Ik doe het nou al een jaartje of 3 en het helpt bij mij enorm om even mijn gevoel kwijt te schrijven in het karakter dat ik daar speel. Voor de mensen die niet weten wat het is, hier een voorbeeld die ik ook aan BePositive heb gegeven


Rpgen, kort voorbeeld van een rpg die ik gedaan heb met een vriend
Je maakt een karakter aan >
Naam: Lucy
Leeftijd: 17
Karakter: Verlegen maar niet bang om zichzelf te laten horen over wat ze vind. Ze is een beetje terughoudend, maar als je haar leert kennen zul je zien dat ze sterker is dan ze eruit ziet.

Die vriend maakt ook een lijstje.
Dan ga je een stukje schrijven wat jou karakter doet. Je kan in de ik-vorm schrijven, maar ok in de hij/zij vorm. Ik zal een voorbeeldtje van allebei doen.
In dit geval word Lucy door haar ouders naar een inrichting gestuurd omdat het thuis zo niet verder kan, Daar ontmoet ze iemand waar ze een sterke band mee krijgt, vrienden word en dan erachter komt wie hij echt is.

hij/zij vorm:
Lucy loopt haar 'nieuwe' kamer in en kwakt haar tas op de grond. Ze zuchte. Ze was blij dat ze weg was van thuis, de benauwde plek waar ze zich nooit op haar plaats gevoelt had. Altijd maar ruzie met haar ouders, en niemand waar ze echt mee kon praten. Haar ouders waren heel lief voor haar maar ze wisten niet hoe met haar problemen om te gaan. Het snijden, het kotsen. Alle zelfverwaarlozing konden haar ouders niet langer aanzien, de ruzies werden groter en dit was de enige uitweg die haar ouders nog zagen. Nog een jaar, dacht Lucy bij zichzelf. Over een jaar mag ik op mijzelf wonen. Bij die gedachte glimlachte ze even. Ze had een kamer voor zichzelf alleen, maar er waren ook kamers voor meerdere mensen. Ze plofte op haar bed, en keek om zich heen. Al vrij snel stond ze weer op, ze besloot de boel een beetje te gaan verkennen. Haar begeleiders hadden haar een korte rondleiding gegeven en uitleg over hoe het hier werkt. Toen ze eenmaal over de gang liep begon ze te beseffen dat ze haar ouders eigenlijk wel begreep. Ze had ook nog een broertje en die had óók aandacht nodig, ze heeft de laatste tijd erg veel aandacht gehad en ze deed er niks mee. Ze kreeg een schuldgevoel maar drukte het weg. "Ik heb een tweede kans, ik moet hier goed beginnen." Zei ze streng tegen zichzelf.

Ik-vorm: Ik loop mijn 'nieuwe' kamer in en kwak mijn tas op de grond. Ik zucht. Ik was blij dat ik weg was van thuis, de benauwde plek waar ik me nooit op mijn plaats gevoelt heb. Altijd maar ruzie met mijn ouders, en niemand waar ik echt mee kon praten. Mijn ouders waren heel lief voor me maar ze wisten niet hoe met mijn problemen om te gaan. Het snijden, het kotsen. Alle zelfverwaarlozing konden mijn ouders niet langer aanzien, de ruzies werden groter en dit was de enige uitweg die mijn ouders nog zagen. Nog een jaar, dacht ik bij mezelf. Over een jaar mag ik op mijzelf wonen. Bij die gedachte glimlach ik even. Ik had een kamer voor mezelf alleen, maar er waren ook kamers voor meerdere mensen. Ik plofte op mijn bed, en keek om zich heen. Al vrij snel stond ik weer op, ik besloot de boel een beetje te gaan verkennen. Mijn begeleiders hadden mij een korte rondleiding gegeven en uitleg over hoe het hier werkt. Toen ik eenmaal over de gang liep begon ik te beseffen dat ik mijn ouders eigenlijk wel begreep. Ik had ook nog een broertje en die had óók aandacht nodig, ik  heb de laatste tijd erg veel aandacht gehad en ik deed er niks mee. Ik kreeg een schuldgevoel maar drukte het weg. "Ik heb een tweede kans, ik moet hier goed beginnen." Zei ik streng tegen mijzelf.

En dan reageert de ander met wat zijn karakter doet, zo kunnen de karakters vrienden worden, of juist een hekel met elkaar hebben. Een soort van verhaal schrijven, met zijn 2en. Niet overleggen maar je eigen karakter ontwikkelen. RPG betekend dan ook Roller Playing Game. Oftewel een andere rol dan jezelf spelen.



Je maakt dus een karakter aan door dit lijstje in een reactie in te vullen:

Naam:
Leeftijd:
Karakter:
Eventueel extra info.:
pic.: (als je er een foto bij wilt van jou karakter)

Je kan het karakter maken zoals jij wilt! Je kan jezelf als karakter gebruiken, je kan ook jou droombeeld maken van jezelf, het persoon die je altijd al had willen zijn. Of gewoon iemand bedenken waarmee je wilt spelen.

Nu bedacht ik dat het wel leuk is om gewoon allemaal(degene die mee willen doen, iedereen is welkom!)  een lijstje aan te maken, de mensen wonen in hetzelfde dorp en er is een school, En gewoon gaan spelen. Geen verhaallijn dus, gewoon spelen. Waarom er geen verhaallijn aan zit gebonden? Nu kan iedereen gewoon gaan schrijven zoals hij/zij wilt. De karakters kunnen elkaar ontmoeten, vrienden worden of juist de grootste vijanden. Er zijn rpgs waarin je een weerwolf bijvoorbeeld kan spelen. Het leek mij leuk als we gewoon allemaal mensen zijn, een normale wereld. Maar zoals onze karakters hem beleven. Heb je nog vragen over rpgen? Ask me! Je kunt ook een kijkje nemen op www.ditendat.forum2go.nl of www.hetgroterpgforu.forum2go.nl dat zijn allebei forums waarop gerpgt word, het grote rpg forum is bekend, ditendat is wat minder bekend. - De tekst is verwijderd, is in strijd met de forumregel 6 - Nou, laten we beginnen. 🙂

118 reacties

Fancysquad ee is een nieuwe topic voor te rpgen omdat deze een beetje dood is. Als je wilt mag je daar mee doen
okey ik weet dit is misschien een beetje out of topic maar ik wou even zeggen dat het en soort acteren is je beschrijft het personage volledig en maakt zijn eigen wereldje en ik ga dan mij verhalen niet zozeer gelijk hierop gooien ;P maar zo'n schrift vol met dit soort dingen heb ik ook, echt zo fijn dat je dit hierop zet oo leuk om te lezen 😉
tuurlijk The Little Adult
ik vind het goed ik zou dan graag mee willen doen
Hey,

Mag ik dan een RPG 2.0 aanmaken voor mensen die nog willen RPGen? (Like me )
Ik zal jou de credits geven 🙂
hahah ik eigenloop ook Ahawaah, Rosa17 heel leuk dat je je aanmeld maar hier is d erpg een beetje gestopt, maar kijk eens op ditendat.forum2go.nl daar kun je rpgen 😃
Ik wil even aangeven dat ik stop op dit forum ;p.
Ik heb het gewoon te druk en ik ben heel veel bezig op een ander forum.
Toedelss.
Naam: Rosa
Leeftijd: 17
Karakter: Rustig
Eventueel extra info.: Ben heel gesloten en eigenlijk helemaal niet open. doe mij altijd voor als ander en nooit als mezelf. Ik schaam me voor wie ik ben. Wou dat ik iemand anders kon zijn!

Gr. Rosa17
"mevrouw zwart die is volgens mij in het economie lokaal hoezo?" vrag ik
ooh oopss dat was ik vergeten
/ff tusendoor we moesten er zelf een schrijven./
"Don't you forget about me, is dat misschien een goed nummer?" Stel ik voor.

Heel kort stukje sorryy
Ik liep het schoolgebouw in en voelde een warme windvlaag in mijn gezicht. "Het is weer eens zover" mompel ik en kijk om me heen, daarna loop ik naar de receptie. Sinds de lessen al begonnen zijn is er niemand in de gangen. Bij de receptie aangekomen zie ik Theo druk bezig achter zijn computer. Hij werkt hier al vanaf vorig jaar, volgens mij is hij pas 26. "Theooo.." Ugh, hij hoort me niet. Ik tik op het raam. Hij kijkt op "Ja?" Hij schuift het raampje opzij. "Oh hey Mia, kan ik iets voor je doen?" Ik keek hem aan "Ja, eigenlijk wel. Ik moest van mevrouw Zwart naar haar toe komen, wanneer ik op school was. Alleen ik heb dus geen idee waar ze is." Hij keek mij toen met grote ogen aan. "Ai, volgens de roddels hier is ze een heks." "Uhu, sure." Alleen omdat mevrouw Zwart niet helemaal 100% is en dan ook nog die achternaam, heeft ze de bijnaam heks gekregen. "Dan geloof je me maar niet." Toen draaide hij zich om en keek in een map met roosters. "Volgens het rooster is ze op de muziekafdeling." "Okay, thanks."  Toen ik op de muziekafdeling kwam kon ik der niet vinden, dus ik ging maar vanuit de gang de lokalen inkijken of ze misschien daarbinnen ergens was.  "Nergens te bekennen." mompelde ik. Voorzover ik zie zijn er alleen maar leerlingen bezig met hun lessen. Ik hoorde wat muziek uit de lokaal verderop en ging er naartoe. Ik zag groepjes van 3 bezig met hun instrumenten of gewoon muziek te luisteren. Dan ga ik het maar aan hun vragen. Ik liep naar binnen "Hey! Heeft iemand enig idee waar mevrouw Zwart is?"
'Serieus alweer?' zeg ik tegen Chester. 'Jup ze heeft de tekst alweer afgewezen.' zegt hij. Ace begint chagrijnig op zijn gitaar te trommelen. 'En waarom nu weer?' zegt hij. 'Het is alweer te ruig' mompelt Chester. 'Nouja ze heeft best wel gelijk. Je hebt niet echt gelet op dat je geen scheldwoorden mag gebruiken he?' zeg ik. Chester kijkt mij beledigd aan. 'Dus? Dat er in gescheld wordt betekent nog niet dat het slecht is' zegt hij. Ace kijkt de tekst door en schudt zijn hoofd. 'Het moet rustiger. Misschien moeten we de mevrouw om hulp vragen. ' stelt hij voor. Ik knik. Chester zucht. 'Oke dan..' mompelt hij. Ik loop naar het bureau van de leraar en vraag 'Mevrouw u zegt nu wel steeds wat er fout is aan onze tekst maar wat kunnen we er dan aan verbeteren?' vraag ik. 'Nou misschien kun je even naar andere liedjes luisteren die niet zo ruig zijn zoals die van jullie. Ooit gehoord van de Black Keys?' zegt ze. Ik knik. 'Ja die ken ik wel.'zeg ik. 'Gebruik een van hun nummers dan' zegt ze. 'Okay..' mompel ik en loop weg. Chester zat op een djembe te spelen en Ace zat op zijn telefoon te kloten. 'En?' vragen ze. 'We kunnen naar andere liedjes luisteren zoals de Black Keys. Hun muziek klinkt wat vrolijker dan de muziek die wij maken' zeg ik. 'Ik vind het een goed idee.' zegt Chester en hij kijkt naar Ace. Hij legt zijn telefoon weg. 'Ik denk dat dat wel gaat werken' zegt hij. Hij zoekt een paar nummers op, zet ze op hun hardst en we luisteren er met z'n allen naar.

/ Ik heb ook niet echt inspiratie meer x) /
'Welk lied doen we?'
Eigenlijk wou ik het al zeggen: Don't you forget about me.
Maar ik weet niet of ik wel beslissingen kan maken, ik bedoel, ik heb al geluk dat ze me in de groep hebben genomen, ik hoef niet meteen de baas te gaan spelen.
Ik hou mijn schouders op en zeg: 'Ik weet wel wat leuke liedjes, maar jullie mogen kiezen.'
nadat er gevraagd word wat voor lied we gaan maken reageer ik meteen "ik zat te denken om misschien iets in de buurt van pop te maken. wat willen jullie?"
/ik weet het t is een beetje kort ik kon niks bedenken/
/sorry dat ik niet heb kunnen reageren was een dagje weg gister en ben net pas thuis gekomen ik zal zo weer een stukje schrijven/
//Je mag zo lang schrijven als je wilt hoor! En ja nu is je karakter in het verhaal :D)
//Oh woah, volgens mij is dat iets te lang. Sorry, maar volgens mij is mijn persoon nu wel logisch in het verhaal gekomen? Ik zou het niet weten, volgende keer schrijf ik sws de helft.//
/Het is gewoon in bluevil, ik weet eigenlijk ook niet in welke maand dit is xd. Flow maar gewoon mee!/
//Sinds ik nieuw ben voor dit allemaal kan ik best nog wel veel vragen hebben, sorry. Maar van wat ik heb opgevat, speelt dit in de huidige tijd in een gewoon random dorpje ergens in Amerika, genaamd Blueville? Moet er naar een bepaald doel geschreven worden, of is het zo van mee met the flow achtig verhaallijn. De tijdlijn, is die gewoon zoals nu, in maart of begint het ergens idk, sinds het nieuw schooljaar is? Na de zomer dus ergens in augustus of september? Oh en iedereen gaat dan gewoon om de beurt een stuk schrijven?//

Zachtjes hoorde ik het getik van de regen op het raam, ik ging rechtop zitten in mijn bed en keek naast me. "Oh, ze slaapt nog." mompelde ik en ging opstaan zonder Alexa wakker te maken. Ze kwam gisteravond naar mijn kamer, omdat ze een nachtmerrie had. Ik vond het niet erg, zolang ze me maar niet 'perongeluk' in haar slaap een schop gaf. Ik keek naar de klok, het was '10;34'. "We hebben toch nog goed uitgeslapen" en keek naar Alexa, die inmiddels ook wakker was geworden. Ze wreef  even in haar ogen en keek me daarna aan met haar honingkleurige ogen. "Goedemorgen, lieverd." "Goedemorgen, Mia." Ze stond op uit bed en liep naar het raam. "Ethan, is er niet?" zei ze en ik ging naast haar staan. "Dat klopt, hij is met zijn klas op reis." Tja, zijn klas is  8 dagen naar Europa, naja onze klas. Ik ben niet gegaan, sinds ik het geld daar niet aan uit wilde geven. Mijn ouders hadden wel toestemming en geld gegeven, maar ik kon het niet accepteren. Van school mocht ik uiteindelijk zelf weten wat ik in die 8 dagen ging doen, zolang ik maar optenminst een paar uutjes elke dag op school bleef en vandaag hadden Alexa en Blake studiedag.

Ik begon te denken aan de avond voordat Ethan vertrok. We zaten op een bankje in het park. "Weet je het zeker?" vroeg hij. "Ja" er was een trilling in mijn stem. "Mia.." Ugh, ik kan er echt niet tegen als hij zo naar mij kijkt. Ik begon te friemelen aan mijn jas. "Mia, kijk me aan als ik tegen je praat." Ik gaf hem een duwtje tegen zijn schouder. "Het is toch leuk, zolang je maar niet de souvenirs voor Alexa en Blake vergeet." zei ik en ontweek zijn blik. Ik ging opstaan en begon alvast richting de motor te lopen, een bordeaux gekleurde Harley Davidson. Inmiddels stond hij ook op en ging voor me stilstaan nadat hij me had ingehaald, hij pakte mijn handen vast. "Heb je het koud?" Ik schudde mijn hoofd. "Je handen zeggen wat anders." waarop ik sarcastisch beantwoordde met "Oh, dus mijn handen kunnen praten?" Hij begon te lachen "Je weet wat ik bedoel." en hij begon te lopen. Het was stil totdat we bij de motor aankwamen en ik besefte me toen pas, dat hij mijn hand niet had losgelaten. Ik keek naar onze verstrengelde handen, zijn hand voelde warm aan. Integendeel tot de mijne, wat ijskoud was. "Oh, sorry" zei hij en liet mijn hand los. Ik deed snel de helm op, zodat hij mij niet zag blozen. Ook hij deed zijn helm op en startte de motor. "Kom je nog, of moet ik je hier achterlaten?" Ik ging achter hem zitten. "Houd je goed vast." Ja das makkelijker gezegd dan gedaan, ik hield hem aan zijn jas vast waarna hij mijn handen om zijn middel zette. "Let's go." en hij begon gas te geven. Geen van ons praatte, wat ik niet zo erg vond. sinds het geen onprettig stilte was. En het is beter als hij geconcentreerd bleef op de weg. Hij reed de oprit op en stopte abrupt, waardoor ik opeens naar voren tegen hem aan schoof. Ik wist niet hoe snel ik eraf moest komen en voordat ik het wist lagen we beide op de grond. We keken elkaar en barstten uit van het lachen. Volgens mij vooral om de zenuwen.

Alexa trekte aan mijn shirt en vroeg of ik wat te eten ging maken. Ik knikte en keek weer even uit het raam. Over 2 dagen komt hij terug, hij stuurt mij af en toe wel een Whatsapp bericht. Meestal wanneer hij terug in het hotel is, waar internetverbinding blijkt te zijn. Ik ging me eerst omkleden en daarna  boterhammen klaar maken voor de kinderen, aangezien over een uurtje de vader van Ethan kwam, meneer Sparks. Alexa en Blake zijn helemaal weg van die achternaam. En sindsdien is hij als een oom voor ons. Sinds mijn ouders vanaf 6 uur 's ochtends tot en met 5 uur 's middags moeten werken, past Ome Luke op de kinderen. Hij is een marktonderzoeker en werkt dus thuis, waardoor hij het niet erg vind om op hun te passen. Imiddels was Blake ook opgestaan en zaten hij en Alexa aan de keukentafel. Toen de deurbel ging, pakte ik mijn schooltas en deed de deur open. Meneer Sparks groette mij en liep meteen naar de kinderen toe, ik riep nog snel "Byebye" en ging toen naar school. 

 \\Is dit dan te lang? Of moet er nog iets anders veranderd worden?//
/Waar gaat het project trouwens over xd? Sorry ik kan het niet in de tekst terug vinden xd/
Heb niet echt veel inspiratie om te schrijve nu sorry xd
Ik kijk haar aan, ze kijkt niet zo vrolijk en ik merk dat ze wat afwezig is. Ik wil haar vragen wat er is, maa krijg er de kans niet voor doordat de docent er doorheen komt. "Is jullie groepje compleet?" Ik knik. Ze noteerde de namen. "Emma, Liam en Lucy." mompelde de docent waarna ze verder liep. "Welk lied gaan we doen?" Vraag ik dan


Sorry beetje kort
Jep dat is zo goed

En sorry dat t alweer een tijd geleden is

Reageer