-RPG- (gevoelens van je afschrijven)



Toon eerste bericht

118 reacties

Voor de rpgers onder ons: www.ditendat.forum2go.nl
time to make it back to live, een forum om te rpgen! Wie wilt dat nou niet?
Sharon en ik lopen de aula in, ik kijk om mij heen en ik zie allemaal verschillende gezichten.
Waaronder blijkbaar dus ook mijn twee lieve broers.
Damien staat nonchalant en stoer in de hoek met zes andere freaks.
Nahtan staat midden in de aula te lachen met een paar meisjes, en een jongen die er wel leuk uit ziet, vind ik persoonlijk.
Ik denk dat ik al wat van hem heb gehoord, bijna alle meiden hebben het over Nathan of die 'knappe hipster jongen.'
Zelf zou ik echt veel eerder voor die jongens kiezen, Nathan, háh! Nathan is echt niks.
Sharon en ik lopen naar een tafel waar een stuk of twaalf meisjes bij elkaar gepropt zitten, er is een grote plek vrij gelaten, Sharon ploft daar voldaan neer.
'Sharon!'
'Schat!'
'Hoe was de les?'
'Wie is dat meisje?'
Sharon wenkt naar me en ik wurm me tussen haar in, wat redelijk makkelijk gaat, aangezien ik erg dun ben.
'Dit is Emma.'
Sharon lacht smiechtig. Iedereen kijkt verbaasd.
'Emma wie?'
Sharon krijgt een mysterieus glimlachje.
'Jacobs.'
Er valt een moment doodse stilte aan de tafel, maar dan barst het kabaal los.
'O MIJN GOD!'
'HET ZUSJE VAN NATHAN?'
Ik glimlach nep en ik knik. Ik krijg de vraag die ik al verwachtte;
'Hoe is hij?'
'Is hij opzoek?'
'Kun je wat voor mij regelen?'
'Woah, ik zou echt een keertje met hem af willen spreken.'
'Koppen dicht' sist Sharon plotseling, ze kijkt boos rond en er valt een doodse stilte.
'Dit is Emma Jacobs, niet Nathan Jacobs. Als jullie zo graag iets met hem willen ga je het hem zelf maar vragen.'
Het was dus duidelijk, Sharon was echt een populair meisje.
Ik zucht en ik excuseer me even, ik pak mijn tas en ik loop naar de wc.
Ik ga op de rand van de bril zitten en ik staar voor me uit, er loopt een traan over mijn gezicht.
Ik wil gewoon zo graag herkent worden voor wie ik ben, niet voor mijn broer. Ik wil niet veel, maar ik wil gewoon er toe doen, ik wil gewoon Emma zijn. Ik begin zachtjes te snikken, in de hoop dat niemand mij hoort.


/Dit was weer mijn stukje ;p/
/Hey mensen. Hoe heet het dorp eigenlijk waar we in wonen?/
/Hey mensen. Hoe heet het dorp eigenlijk waar we in wonen?/

/ehmm goeie vraag, wat dacht je van woodville ? net ff bedacht xD iemand een betere naam? tell us!/
ze reageerde terug meet heej liam, het viel me op dat ze weer moest blozen volgens mij is ze ook op mij. ik stel voor om naar mijn appartement te gaan omdat dat wat makkelijker praat, ze vind het goed dus we lopen aan. na 5 minuutjes van praten zijn we bij mijn appartement aan gekomen. ze kijkt om zich heen is verbaast van al het meubilair de drie gitaren aan de muur, de bank in de vorm van een piano. terwijl ze naar mijn zz top poster kijkt vraagt ze "waar zijn je ouders?" "zou ik het maar weten." zeg ik terug. "hoezo dat?" "ik heb ze nooit gekent, ik heb tot aan afgelopen zomervakantie in een tehuis gewoont" "maar waarom woon je dan nu hier?" de regering vond dat ik te veel slechte invloed op de andere kinderen had." "hoezo slechte invloed wat deed je dan?" "snijden voornamelijk." ze kijkt mij geschrokken aan "doe je aan snijden dan wanneer is de laatste keer dat je jezelf gesneden hebt?" vraagt ze met een geërgerde stem. "eergister" zeg ik terwijl ik mijn linker mouw om hoog schuif om de sneden te laten zien. en dan zie ik het in een paar seconden gebeuren, eerst doet ze haar hand voor haar mond duidelijk geschrokken. en dan op eens een harde klap en ze licht op de grond. ik rende naar haar toe terwijl ik riep "lucy, lucy wat is er?" het eerste wat ik doe is naar haar pols grijpen. gelukkig haar hart klopt nog, ik tilde haar op en liep naar mijn kamer toe en legde haar op bed. ik weet niet waarom maar ik had de drang om bij haar te blijven ik voelde me verantwoordelijk voor haar. na twee uur beweegt ze gellukig. ze probeert over eind te komen maar ze valt tegen me aan. ze ziet me en vraagt: "liam wat is er gebeurd waarom heb ik zo'n hoofdpijn?" "je bent flauw gevallen" reageer ik. "owja" zecht ze. ze lecht haar hand op mijn wang en zecht: "beloof me alsjeblieft, dat je jezelf nooit meer zult snijden." "komt goed." zeg ik en ik geef haar een kus op haar voorhoofd
/Ja gewoon woodville of bluehill dacht ik xd, beetje standaard, doen we ook in amerika?'
-onnodige quote verwijderd-

/ik weet niet maar als ik kijk naar de namen van de karakters zou het best wel kunnen licht er ook een beetje aan wat de andere rpg ers willen/
/Ik vind het allemaal goed
/zullen we bluehill doen dan, in amerika? Ik vind het wel een leuk idee/


Ik liep met hem mee naar zijn appartement, en was verbaast over hoe het er uit zag. We begonnen een beetje te praten, en toen kwam dat onderwerp. Snijden. Ik schrok ervan, en toen hij zijn wonden liet zien schrok ik nog meer. Even kwamen er pijnlijke herinneringen van mijn verleden en een hoop bezorgdheid naar boven en ik voelde mij duizelig worden, en dan val ik. Wanneer ik mijn ogen weer open zit Liam bij me, ik wil overeind komen maar het lukt me niet, ik val tegen hem aan. "Liam wat is er gebeurd, waarom heb ik zo'n hoofdpijn?" Vraag ik hem. Ik krijg als antwoord dat ik flauw ben gevallen. Voorzichtig leg ik mijn hand op zijn wang. "beloof me alsjeblieft dat je jezelf nooit meer zult snijden." In mijn stem kon je horen dat ik mij veel zorgen maak. "komt goed." Antwoordde Liam en hij gaf me een kus op mijn voorhoofd. Wanneer hij dat doet moet ik weer blozen. Ik kijk hem even verbaast aan, en dan nog steeds blozend glimlach ik. Ik pakte zijn hand vast en keek hem diep in zijn ogen. Ik ken hem pas net en toch geeft hij me het gevoel voor eeuwig bij hem te willen blijven. Ik ga rechtop zitten, dat lukte nu de duizeligheid al wat weggetrokken was, en keek hem nog steeds aan. Voordat ik het door had raakte onze lippen elkaar. Een paar hemelse seconden gingen voorbij. Het was fijn. Toen trok ik geschrokken mijn hoofd terug, ik werd rood en schaamde me kapot over de kus. "Ik eeh, sorry.. Ik.." Stamelde ik. Wat stom! Waarom deed ik dat? Ik vind hem leuk, en nu ik dat gedaan heb vond hij mij vast een rare meid. Ik keek naar de grond en was knalrood van schaamte, en angst. Ik was bang dat hij boos zou zijn.
meteen na die kus schaamde ze zich kapot, ik kon aan haar zien dat ze bang was dat ik boos zou worden. ik dacht een paar seconden na om te bedenken wat het beste was om te doen. ik pakte haar handen vast ze schrok een beetje en toen terwijl ze haar hoofd naar me toe draaide. haar blik zat nog steeds vol angst en schaamte. toen kwam het ik bewoog mijn hoofd naar haar toe en ik kuste haar heel lang, het eerste wat in mijn hoofd op kwam toen ik haar kuste was het liedje firework. na een paar seconden zei ik: "lucy je hoeft je niet te schamen die seconden waren de beste van mijn leven. ze was eerst nog een beetje bang maar daarna lachte ze, ze begon zelfs een beetje te huilen.
Toen hij mijn handen vast pakte draaide ik mijn hoofd naar hem toe. Toen hij me kuste was dat een hemels gevoel. "Lucy je hoeft je niet te schamen, die seconden waren de beste van mijn leven," Hoorde ik hem zeggen, waarna ik opnieuw bloosde. Ik lachte, een vrolijke glimlach op mijn gezicht. Ik wist niet waarom maar ik voelde tranen in mijn ogen prikken, opnieuw schaamde. Ik veegde mijn tranen gauw weg. Ik voelde me zo gelukkig, ik kon het niet beschrijven. Ik kende hem pas net maar toch, hij maakte me blij. Ik dacht even wat dat meisje op school tegen me gezegd had, dat hij morgen waarschijnlijk met een ander meisje rond zou lopen. Ik wist zeker dat Liam niet zo'n jongen was. Hij was geweldig. Ik wist niet wat ik moest zeggen, maar daarna nog voordat ik het zelf door had zei ik zacht. "Ik hou van je Liam." En ik keek hem met stralende ogen aan.
ik was de dolblij toen ik haar stralende ogen zag en dat ze zei "ik hou van je liam"  meteen zonder te denken: "ik hou ook van jou lucy, ik hou zo ****ing veel van je."  ik moet lachen en ik zoen haar we vallen neer op het bed en blijven elkaar zoenen. langzaam glijd mijn hand naar haar mooie billen. ze trekt mijn blouse van mijn lichaam en we blijven elkaar zoenen. een paar uur later liggen we allebij hijgend op bed, we houden elkaars hand vast. tussen het hijgen door probeer ik aan haar te vertellen dat als ze wil ze bij me thuis kan wonen. ze kijkt me raar aan ik voel me meteen heel kut ik schaam me een beetje dat ik dit heb gevraagd.
/sorry als dit een beetje te raar is maar ik kon niks anders bedenken wat op het verhaal aansluit/
-onnodige quote verwijderd-

/dat geeft niet/
Ze glimlachte toen hij dat vroeg. Ze had jarenlang bij een pleeggezin gewoont, de vrouw die van haar zorgde toen ze als baby bij hun kwam is op haar 6e overleden en sindsdien woont ze bij haar pleegvader. Een man die meer werkte dan leefde, en waar ze altijd ruzie mee had. Ze kreeg vaak klappen van hem. Ze wou al heel lang weg daar, maar omdat ze nog geen 18 was maar 17 kon ze niet op zichzelf gaan wonen. Liam was een geweldige jongen waar ze het liefst voor altijd bij zou blijven, en het zou geweldig zijn om bij hem te wonen, ookal kende ik hem nog niet eens 24 uur. Het was een kans om bij de liefde van mijn leven te wonen, en ja dat wou ik heel graag. Ook was ik blij dat ik eindelijk uit hus kon. "Ja, dat zou ik heel graag willen." zeg ik zonder twijfel, en ik geef hem een zoen. Het was me opgevallen dat hij alle blauwe plekke op mijn rug, buik en benen niet gezien had net. Stiekem was ik daar wel blij om. Ik geef hem een knuffel. 
Ze glimlachte toen hij dat vroeg. Ze had jarenlang bij een pleeggezin gewoont, de vrouw die van haar zorgde toen ze als baby bij hun kwam is op haar 6e overleden en sindsdien woont ze bij haar pleegvader. Een man die meer werkte dan leefde, en waar ze altijd ruzie mee had. Ze kreeg vaak klappen van hem. Ze wou al heel lang weg daar, maar omdat ze nog geen 18 was maar 17 kon ze niet op zichzelf gaan wonen. Liam was een geweldige jongen waar ze het liefst voor altijd bij zou blijven, en het zou geweldig zijn om bij hem te wonen, ookal kende ik hem nog niet eens 24 uur. Het was een kans om bij de liefde van mijn leven te wonen, en ja dat wou ik heel graag. Ook was ik blij dat ik eindelijk uit hus kon. "Ja, dat zou ik heel graag willen." zeg ik zonder twijfel, en ik geef hem een zoen. Het was me opgevallen dat hij alle blauwe plekke op mijn rug, buik en benen niet gezien had net. Stiekem was ik daar wel blij om. Ik geef hem een knuffel. 


/wrm praat je op eens in de hij vorm/
/oeps sorry! Ik zit op het D&D forum ook een rpg te doen en daar zit te persoon waarmee ik rpg in de hij/zij vorum te rpgen dus dan ga ik dat ook doen, was vergeten terug te schakelijken naar de ikvorm/ 

Ik glimlachte toen hij dat vroeg. Ik had jarenlang bij een pleeggezin gewoont, de vrouw die voor mij zorgde toen ik als baby bij hun kwam is op mijn 6e overleden en sindsdien woon ik bij mijn pleegvader. Een man die meer werkte dan leefde, en waar ik altijd ruzie mee had. Ik kreeg vaak klappen van hem. Ik wou al heel lang weg daar, maar omdat ik nog geen 18 was maar 17 kon ik niet op zichzelf gaan wonen. Liam was een geweldige jongen waar ik het liefst voor altijd bij zou blijven, en het zou geweldig zijn om bij hem te wonen, ookal kende ik hem nog niet eens 24 uur. Het was een kans om bij de liefde van mijn leven te wonen, en ja dat wou ik heel graag. Ook was ik blij dat ik eindelijk uit hus kon. "Ja, dat zou ik heel graag willen." zeg ik zonder twijfel, en ik geef hem een zoen. Het was me opgevallen dat hij alle blauwe plekke op mijn rug, buik en benen niet gezien had net. Stiekem was ik daar wel blij om. Ik geef hem een knuffel. 
Ik kom doorweekt thuis, als ik de keuken inloop zie ik Kate's blije gezicht. Kate is wel aardig, maar ik kon nu even niemand trekken.
'Hey Emma! Hoe was ie vandaag?''K*t' zeg ik abrupt. Ik zie nog dat Kate me verdwaasd aanstaart voordat ik met harde stampen de trap opstorm, ik ren naar mijn kamer en trek de deur achter me dicht. Ik laat mezelf op het bed ploffen en ik staar voor een tijdje naar het grijzige plafond. Ik schaam me een beetje, meestal zou ik nooit zo tegen Kate praten, maar ze snapt het wel.
Dit is Elijah's kamer, of ja, was.
Elijah is nu al twee maanden, drie dagen, vier minuten en 25 seconden weg, of ja, dat staat tenminste op mijn mobiel. Ik heb een gadget gemaakt met de titel: de tijden dat ik Elijah mis. Ik reken nog even snel, ik moet nog ongeveer twee jaar zonder hem leven, ga ik dat wel volhouden? Ik hou echt van hem, als een broer. We maakte altijd samen huiswerk op dit bed, we danste en zongen 60's-90's liedjes, we hadden een favoriete: Don't you forget about me, van The Simple Minds. Er lopen tranen over mijn gezicht en ik denk terug aan de mooie tijden met Elijah, die abrupt worden verstoord door een luid kabaal van onder. Ik hoor opeens Heavy Metal van onder, en ik weet al waarvan, van Damien's kamer, mijn oude kamer. Toen Elijah het huis verliet wouden Damien en Nahtan een eigen kamer, en dat kregen ze helaas ook. Ik wordt gek en ik begin te stampen.
'Zet die sh*t af Damien! ********!' 
Blijkbaar hoorde hij het en werd het een stuk zachter gezet.
'Oké dan chagarijn!'
Ik laat me geïrriteerd terug vallen op het bed, ik voel me echt verschrikkelijk. 'Come on Em' You gotta snap out of it!'
Ik glimlach, dat zei Elijah altijd.
Opeens wist ik wat ik moest doen, ik pakte mijn mobiel en mijn oortjes, ik zette volop Don't you forget about me op.
Ik stond op en ik begon wild te dansen, ik wou geen geluid maken dus ik lip-synchroniseerde het na.

Don't you, try to pretend,
It's my feeling that we'll win in the end,
I won't harm you, 
Or thouch your defences,
Vanity, insecurity,
Wow! Don't you forget about me,
I'll be alone, dancing you know it baby!
Going to take you apart,
I'll put us back together at heart baby!

Ik glimlach en ik dans volop mee. Ik kijk door het kleine raampje naar buiten en ik zie dat het nog steeds hard regent, het boeide me niks, mijn energie moest eruit. Ik trek vliegensvlug mijn joggingpak aan en ik ren snel naar onder.
'Ik ben zo terug Kate!'
Voordat ze een enkele reactie kan geven vlieg ik de voordeur uit. Ik heb veel energie en ik ren door de hele stad. Niemand is buiten en iedereen zit binnen te kniezen, maar ik niet! Ik ren door en door, zelfs als het lied afgelopen is en er een ander liedje uit de 60's-90's komt, ren ik door.

Een half uur later kom ik doorweekt thuis, ik negeer de vreemde blikken van Kate en ik ren trillend naar boven, ik douche me snel voor dat ik aan tafel wordt geroepen.

Mam is net thuis en gaat uitgehongerd aan tafel zitten, Damien en Nathan zitten al gulzig te eten, Kate schept net een bord spaghetti op. Ik kom erbij zitten en ik ben zoals gewoonlijk stil. Damien en Nathan praten honderduit. Kate zegt niks over mijn acties, wat echt aardig van haar is. Kate is echt een lief meisje, echt jammer dat ze geen vriend heeft. Na het eten sluit ik mezelf weer op op mijn kamer, ik maak het nihile beetje huiswerk dat ik had en ik ga rond negen uur eigenlijk naar bed. Ik ben uitgeput en ik heb geen puf meer, ik sluit mijn ogen en ik zweef weg.
Or touch your defenses*

/Oke mijn Engels faalde even xd/
Or touch your defenses*

/Oke mijn Engels faalde even xd/

 /haha dat kan gebeuren, mijn engels faalt altijd xD Ik vind dat je goed bent in rpgs, zin om op het D&D forum een ORPG te starten?/ www.ditendat.forum2go.nl < de link voor als je het zou willen 🙂
/Oh! Dat is echt lief! Jij bent ook echt goed in RPG!
Dat lijkt me echt super leuk trouwens om te doen! Maar wat betekent een ORPG (ik snap wat rpg betekent maar wat betekent die O xd)
Ik zal even een account aanmaken, kun jij me dan even alles uitleggen xd?/
-onnodige quote verwijderd-


/Een orpg is een rpg met 2 mensen, only roller playing game staat het volgensmij voor maar ik weet het niet zeker of dat klopt, maar het is dus gewoon een rpg maar dan met 2 mensen/
-onnodige quote verwijderd-

ik wil niet te hard van stapel lopen maar zou ik dan ook mee kunnen doen want deze topic helpt me ****ing veel en ik ben er nu al verslaaft aan
Beslissen jullie maar, ik moet nu gaan x
ik wil niet te hard van stapel lopen maar zou ik dan ook mee kunnen doen want deze topic helpt me ****ing veel en ik ben er nu al verslaaft aan

/jaah tuurlijk, leuk! een orpg met 3 mensen kan natuurlijk ook, als je even een account aanmaakt op het D&D forum zie ik je vanzelf wel verschijnen 🙂 /

Reageer