Ik ben bi, maar twijfel of ik het aan mijn vrienden/ouders moet vertellen. Tips, please.


  • Anonymous
  • 0 reacties
Hallo, ik ben een jongen van 17.
Heb al eigenlijk jaren het gevoel gehad dat ik bi sexueel ben maar nooit echt volledige durven accepteren omdat ik me er niet comfortabel bij voelde, maar nu sinds zo'n jaar weet ik het 100% zeker. Ik heb op dit moment een vriendin ze weet dat ik bi sexueel ben als enigste.

omdat ik het nu zeker weet, moet ik het vertellen aan me ouders en vrienden, en zoja hoe doe ik dat dan?

24 reacties

Sterkte ik zal zeggen dat je het bent en eerlijk erover Zijn Maar Je hebt Een vriendin Dus je Kan jezelf beschermen Maar Sterkte ermee
Hey.
Je moet het pas vertellen op het moment dat je je er goed bij voelt of je het nu of volgend jaar wilt vertellen doe het op jouw manier waar jij je goed bij voelt.
-Admire
Onnodige quote verwijderd

Ik voel me bij het hele idee gewoon goed, het enigste probleem is dat ik bang ben voor de reactie van mijn moeder en vooral mijn broer, wat het gewoon allemaal een stuk moeilijker maakt. ben bang dat me broer heel anders tegen me aankijkt als ik dit zou vertellen.
Oke euhm je moeder die zou het wel moeten begrijpen want het is je moeder dus die zal waarschijnlijk hetzelfde zeggen als ik. Gewoon doen waar je je goed bij voelt. Tenzij ze iets tegen bi's heeft maarja het zijn gewoon mensen. En ik denk dat eigenlijk hetzelfde verhaaltje geld voor je broer. Tenzij hij er ook iets tegen heeft.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt.
-Admire
Oke euhm je moeder die zou het wel moeten begrijpen want het is je moeder dus die zal waarschijnlijk hetzelfde zeggen als ik. Gewoon doen waar je je goed bij voelt. Tenzij ze iets tegen bi's heeft maarja het zijn gewoon mensen. En ik denk dat eigenlijk hetzelfde verhaaltje geld voor je broer. Tenzij hij er ook iets tegen heeft.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt.
-Admire
Bedankt voor reageren! me moeder heeft er waarschijnlijk wel begrip voor, maar me broer en ik zijn super close, en ik ben bang dat dit dat verpest omdat hij anders tegen me aankijkt.
Ikzelf zou het wel tegen je ouders zeggen, maar niet tegen je vrienden, die willen dan wel is opeens (jammer genoeg) niet meer je vrienden zijn, wanneer je vrouwelijke vriendinnen, hebt kan je het miss tegen hun zeggen dat je bi bent, vrouwen kijken er vaak net wat anders ertegen aan dan mannen, Succes!
Ik denk dat het juist belangrijk is dat je het zelf tegen je broer vertelt.

Je zegt dat jullie super close zijn, dus is het beter dat hij het van jou persoonlijk hoort en niet van iemand anders, denk ik.
Hij komt er vroeg of laat toch achter en als dat via iemand anders is, kan ik me voorstellen dat hij dat jammer zou vinden dat je hem niet in vertrouwen hebt genomen.

Natuurlijk kun je hem vertellen dat je er lang mee rond gelopen hebt en dat je het daar moeilijk mee hebt gehad, ook om het hem te vertellen, maar dat je - juist omdat jullie zo close zijn - alles met hem wil delen en dat ook in de toekomst wil blijven doen.
Misschien heeft hij het niet verwacht en moet hij even aan het idee wennen, maar ik denk wel dat hij het zal begrijpen en je zal blijven steunen.

Denk er over na en maak je eigen beslissing.

Succes! Ik vind je dapper, doe het op jouw manier.

Ik ben uit de kast als gay jongen en ik weet hoe vrij je je daarna kunt voelen, dus go for it. Als het er eenmaal uit is zal je begrijpen wat ik bedoel.

Gr. JJ
Ikzelf zou het wel tegen je ouders zeggen, maar niet tegen je vrienden, die willen dan wel is opeens (jammer genoeg) niet meer je vrienden zijn, wanneer je vrouwelijke vriendinnen, hebt kan je het miss tegen hun zeggen dat je bi bent, vrouwen kijken er vaak net wat anders ertegen aan dan mannen, Succes! Ik heb alleen vrouwlijke vrienden, alleen maar 2 jongens vrienden en die hebben niets tegen homo's en bi sexuele.
Ik denk dat het juist belangrijk is dat je het zelf tegen je broer vertelt.

Je zegt dat jullie super close zijn, dus is het beter dat hij het van jou persoonlijk hoort en niet van iemand anders, denk ik.
Hij komt er vroeg of laat toch achter en als dat via iemand anders is, kan ik me voorstellen dat hij dat jammer zou vinden dat je hem niet in vertrouwen hebt genomen.

Natuurlijk kun je hem vertellen dat je er lang mee rond gelopen hebt en dat je het daar moeilijk mee hebt gehad, ook om het hem te vertellen, maar dat je - juist omdat jullie zo close zijn - alles met hem wil delen en dat ook in de toekomst wil blijven doen.
Misschien heeft hij het niet verwacht en moet hij even aan het idee wennen, maar ik denk wel dat hij het zal begrijpen en je zal blijven steunen.

Denk er over na en maak je eigen beslissing.

Succes! Ik vind je dapper, doe het op jouw manier.

Ik ben uit de kast als gay jongen en ik weet hoe vrij je je daarna kunt voelen, dus go for it. Als het er eenmaal uit is zal je begrijpen wat ik bedoel.

Gr. JJ
Super lieve reactie! ik ga nadenken of ik jou advies opvolg, ben heel bang om het persoonlijk te zeggen ook tegen me ouders en vrienden. maar sinds jij ervaring hebt wat is de makkelijkste manier om het te zeggen, want niemand verwacht dit van mij en ik ben bang dat als ik dit ineens laat vallen het ineens super ongemakkelijk word hier in huis. mijn broer is okal wat ouder hij is 25 en me zus is 23 dus ik weet niet hoe hun reageren. maarja super bedankt voor je advies als je nog wat tips hebt voor het vertellen laat het me weten!
Vertel het pas als je het wilt. Zo simpel is het 🙂
Hoi Dion,

De beste manier van een coming-out denk ik, is op jouw eigen manier. Het moet goed voelen, zoals je het doet. Ik zet hieronder een paar sites waar je info kan vinden. Er staan wel handige tips op, die je ook wel kan gebruiken denk ik, maar uiteindelijk is het wel jouw coming-out bij jouw familie en jouw vrienden met jouw verhaal. Doe het op een manier die bij je past, op een moment dat het je past.

Je kunt hierbij wel gebruik maken van een aantal tips, zoals je bijv. kan vinden op http://www.outway.nl/info/coming-out/

Als je benieuwd bent naar coming-out verhalen van andere jongens en meisjes dan kun je die o.a. lezen op: http://www.comingout.nl/content/verhalen/
Ik geloof niet dat deze site nog actief gebruikt wordt, maar je kunt het als een archief raadplegen. Klik op de leeftijdscategorie en lees verhalen van anderen. Iedereen heeft zn eigen verhaal en de omstandigheden kunnen ook best verschillend zijn, dus staar je niet te blind op dingen die bij hen mis gingen of juist heel goed zijn gegaan. Als je zelf op het punt staat je verhaal te vertellen zijn jouw omstandigheden en jouw verhaal belangrijk.

Er is ook een programmaserie op tv geweest: “Uit de kast”, daarin kun je zien hoe pubers/jongeren hun coming-out doen, zie http://www.npo.nl/uit-de-kast/POMS_S_KRO_123939

En last but not least (haha) als je mijn verhaal wil lezen, dan kan dat in dit topic, daar heb ik verschillende reacties gepost, zie https://forum.kindertelefoon.nl/seksualiteit-32/lesbibi-21382

Ik hoop dat je er wat aan hebt.

Kies zelf hoe je het wilt doen en aan wie je het als eerste zou willen vertellen of misschien wil je het wel aan iedereen tegelijk vertellen. Kies jouw moment. Alles op jouw manier.

Ik weet het, het is lastig, maar op een gegeven moment neem je de stap. Zoals je hebt kunnen lezen, was het er bij mij uit voordat ik er erg in had en ik ben er blij mee. Nog steeds. Ik was wel blij dat één van mn beste vrienden erbij was. En ja, we hebben gehuild, natuurlijk, gewoon de spanning eruit gehuild en later omdat we blij waren met hoe iedereen reageerde. Ja, dat mag ook.

Ik gun jou een mooie coming-out en een mooi leven. En dat van die “super lieve reactie” vond ik wel soort van cute dat je dat durft te zeggen, die voelde ik wel.

Als je nog vragen hebt, stel ze maar. NP

Groetjes,
JJ
Hoi Dion,

De beste manier van een coming-out denk ik, is op jouw eigen manier. Het moet goed voelen, zoals je het doet. Ik zet hieronder een paar sites waar je info kan vinden. Er staan wel handige tips op, die je ook wel kan gebruiken denk ik, maar uiteindelijk is het wel jouw coming-out bij jouw familie en jouw vrienden met jouw verhaal. Doe het op een manier die bij je past, op een moment dat het je past.
Super bedankt! zo'n reactie hoopte ik op, hier heb ik echt super veel aan damn. ga zeker even al die websites checken maar door paar van die verhalen te hebben gelezen voel ik me er al wel beter bij. als ik vragen heb stel ik ze zeker aan je!
Je kunt hierbij wel gebruik maken van een aantal tips, zoals je bijv. kan vinden op http://www.outway.nl/info/coming-out/

Als je benieuwd bent naar coming-out verhalen van andere jongens en meisjes dan kun je die o.a. lezen op: http://www.comingout.nl/content/verhalen/
Ik geloof niet dat deze site nog actief gebruikt wordt, maar je kunt het als een archief raadplegen. Klik op de leeftijdscategorie en lees verhalen van anderen. Iedereen heeft zn eigen verhaal en de omstandigheden kunnen ook best verschillend zijn, dus staar je niet te blind op dingen die bij hen mis gingen of juist heel goed zijn gegaan. Als je zelf op het punt staat je verhaal te vertellen zijn jouw omstandigheden en jouw verhaal belangrijk.

Er is ook een programmaserie op tv geweest: “Uit de kast”, daarin kun je zien hoe pubers/jongeren hun coming-out doen, zie http://www.npo.nl/uit-de-kast/POMS_S_KRO_123939

En last but not least (haha) als je mijn verhaal wil lezen, dan kan dat in dit topic, daar heb ik verschillende reacties gepost, zie https://forum.kindertelefoon.nl/seksualiteit-32/lesbibi-21382

Ik hoop dat je er wat aan hebt.

Kies zelf hoe je het wilt doen en aan wie je het als eerste zou willen vertellen of misschien wil je het wel aan iedereen tegelijk vertellen. Kies jouw moment. Alles op jouw manier.

Ik weet het, het is lastig, maar op een gegeven moment neem je de stap. Zoals je hebt kunnen lezen, was het er bij mij uit voordat ik er erg in had en ik ben er blij mee. Nog steeds. Ik was wel blij dat één van mn beste vrienden erbij was. En ja, we hebben gehuild, natuurlijk, gewoon de spanning eruit gehuild en later omdat we blij waren met hoe iedereen reageerde. Ja, dat mag ook.

Ik gun jou een mooie coming-out en een mooi leven. En dat van die “super lieve reactie” vond ik wel soort van cute dat je dat durft te zeggen, die voelde ik wel.

Als je nog vragen hebt, stel ze maar. NP

Groetjes,
JJ
Sterkte Dionh met vertellen
hoi Diondh,

volgens mij is er iets mis gegaan bij je reactie, ik zie alleen mijn eigen tekst staan. Misschien was je niet van plan iets te sturen, dat kan ook natuurlijk.
Je kunt ook ipv op de REAGEER knop te klikken gewoon in het tekstveld onder de laatste reactie een reactie typen en als die speciaal aan iemand gericht is, dan kun je beginnen met bv. @jjboy en dan jouw berichtje. Dan komt niet die hele tekst waar je op reageert er ook bij te staan
Kijk maar wat je doet.
hoi Diondh,

volgens mij is er iets mis gegaan bij je reactie, ik zie alleen mijn eigen tekst staan. Misschien was je niet van plan iets te sturen, dat kan ook natuurlijk.
Je kunt ook ipv op de REAGEER knop te klikken gewoon in het tekstveld onder de laatste reactie een reactie typen en als die speciaal aan iemand gericht is, dan kun je beginnen met bv. @jjboy en dan jouw berichtje. Dan komt niet die hele tekst waar je op reageert er ook bij te staan
Kijk maar wat je doet.
Ja klopt ik had een reactie gestuurd maar blijkbaar niet aangekomen, mijn reactie was: Super bedankt dat je me zo helpt, en leuk dat wat ik zei je geraakt heeft haha. die links helpen zeker en voel me er nu al een stuk beter bij. maar ik heb 1 vraagje aan je het is meer jou mening. is het het beste om het te vertellen aan me ouders of niet, want ik heb een vriendin dus verstoppen zou heel makkelijk zijn. maar wat denk jij dat het slimste is?
Hoi Dion,

op deze vraag zat ik al de hele tijd te wachten haha.

Die mogelijkheid heb je natuurlijk altijd om het (nu nog) niet te vertellen en je te “verstoppen” achter je vriendin, zoals je zelf zegt.

Ik had het er expres nog niet over gehad, omdat ik je niet weer aan het twijfelen wilde brengen, nu je zegt er 100% zeker van te zijn dat je bi bent en je er “comfortabel” bij voelt.

Ik dacht daardoor, dat je al zover was, dat je het zeker wilde vertellen. Maar je hoeft het natuurlijk niet (nu) te vertellen. Het gaat er om dat jij je er goed bij voelt en als je er nog niet aan toe bent, dan ben je er nog niet aan toe.

Wat het slimste of beste is? Dat kan ik niet voor jou bepalen. Dat moet je echt voor jezelf bedenken.

Ik kan je wel een paar mogelijke keuzes noemen.

- Als je er nog niet helemaal zeker van bent en je er niet 100% goed bij voelt om het te vertellen, hoef je het (nog) niet te vertellen
- Als je er niet alleen (met je vriendin) mee rond wil blijven lopen, kun je het ook voorlopig bijv. aan één ander iemand vertellen, bijv. je zus als je denkt dat het makkelijker is om het haar te vertellen i.p.v. aan je moeder of je broer. Je kunt gerust je twijfel, als die er nog is, uitspreken, maar wel zeggen dat je het gevoel hebt of zeker weet (das aan jou) dat je naast meisjes ook op jongens verliefd zou kunnen worden. Dan heb je iig iemand waarmee je er, op momenten dat je het prettig/nodig vindt, over kan praten. Bovendien zou zij je (later) kunnen helpen om het aan je broer, je moeder en je vader of aan wie dan ook te vertellen. Je kunt best wel afspraken maken met haar dat je het liever nog niet aan anderen vertelt, maar dat moeten jullie onderling maar zien hoe je dat doet. Dan weet iig iemand anders dan je vriendin er van, voor het geval het ooit uit gaat met haar. Ik denk gewoon in mogelijkheden, dus moet ik dit ook noemen, want dat kan natuurlijk ook nog een keertje gebeuren.
- Als je denkt dat je wel bi bent, maar dat de kans, dat je echt iets met een jongen wil/krijgt, toch erg klein is, hoef je het helemaal niet te vertellen. Dat kan natuurlijk ook.

Dus alles tussen wel en niet vertellen is mogelijk. Doe wat goed voelt en desnoods denk je er nog even over na. Het is allemaal misschien nog wel ingewikkeld nu je er voor staat.

Bang zijn dat je een “verkeerde” keuze maakt, dat zou ik iig niet zijn. Das zonde van de energie die je daar in steekt. Probeer je energie in positieve dingen te stoppen, das beter dan piekeren.

Kun je er wat mee, denk je? Ik heb geen pasklare oplossing, want ik weet dat je alleen iets moet doen waar je zelf achter staat. Ik kan wel zeggen, doe dit of doe dat, maar ik denk niet dat het zo werkt.

Ik hoor hopelijk nog wel een keertje wat je van plan bent of hoe het uiteindelijk gegaan is.

Ik heb wel een goed gevoel bij jou. Je lijkt me een aardige jongen en ik gun je het beste. Sorry dat ik het zo zeg, ik heb er verder geen bedoelingen mee, maar zo ben ik nou eenmaal.

Groetjes,
JJ

PS Misschien hebben andere forumgebruikers nog wel een goed idee voor je en plaatsen ze dat hier.
ugh ff legit, je bent geweldig nog nooit zo goed met iemand over dit soort dingen kunnen praten haha, maar het helpt super zodra ik het heb verteld of niet ga ik het hele verhaal hier voor je posten! super bedankt!!!

- aangepast door de Kindertelefoon, onnodige quote verwijderd. -
Hey diondh,

wil je daar eens heel snel mee stoppen. Nee haha, ik maak een grapje, maar ik word er wel een beetje verlegen van als je zulke dingen over me zegt en ik weet niet precies wat ik nu moet doen, ik lijk nu een beetje op Justin bij zn jurycommentaar, zie https://www.youtube.com/watch?v=vJxlYcWNmTc&list=PLgXFs8rgGZLxspCbLM1F8BTAvoYJRpEoM&index=5&nohtml5=False

Btw I love Justin, ik word blij van hem; van mij mag hij winnen bij #HGT.

Maarre, ik ben, na jouw compliment, gelijk voor mijn spiegel gaan staan en heb geroepen “I’m the man, I’m the man", zoals in https://www.youtube.com/watch?v=fm660vIn8Tg (Aloe Blacc – I’m the man, ook een wereldnummer, heeft een hele goeie vibe).

Nou ja, zo voelde ik me wel eventjes, maar ik heb het niet echt gedaan. Ik voel me alsof “I’m gonna swing from the chandelier” en das wel waar, zie https://www.youtube.com/watch?v=2vjPBrBU-TM (ook zo’n lekker nummertje om hard mee te zingen).

Nou ff serieus, ik schrijf ook alleen maar op wat ik denk en wat ik denk dat er voor mogelijkheden zijn, ik weet het ook niet allemaal precies en dan laat ik je het vervolgens zelf uitzoeken. Meer heb ik niet gedaan. Dus das toch niet zo bijzonder, denk ik dan. Maar ik ben wel blij als je zegt dat het je helpt. Jij bent een goeie. :)

Ik weet wel dat ik geen moeite heb om erover te praten en me er niet voor schaam dat ik op jongens val, want voor dat laatste is ook geen enkele reden.

Nogmaals ik ben heel blij met je reactie en ik ging met een “superlekker” gevoel slapen (ik las je berichtje gisteren vlak voordat ik naar bed ging, ik kon toen niet gelijk reageren. Ik moest eerst even bijkomen). :$

Ik ben echt benieuwd naar je verhaal en als je nog (een keertje) wat te vragen hebt, dan hoop ik dat ik wat voor je kan doen. Ik ga het iig proberen.

Groetjes,
JJ
[i]onnodige quote verwijderd door de Kindertelefoon [/i]

Okay, eerste stap gezet, heb het al mijn vrienden (die ik vertrouw) verteld en kreeg alleen de liefste reacties. Ze reageerde allemaal super positief had het echt niet verwacht. de volgende stap is mijn ouders vertellen en ik ben zo bang damnit. maarja ik wou je even updaten met de situatie. en grappig hoe je reageerde op me bericht haha. ik bedoelde het alleen lief, haha.
Hee,
Ik voelde echt je stres toen ik dit las.
Volgensmij moet je gewoon eerst hun mening peilen, dan gaat alles vanzelf.

Greetz
Hey diondh,

Dat je het lief bedoelde, weet ik en zo kwam het ook zeker over hoor. Maar ik ben niet zo gewend om publiekelijk (wat dit toch wel een beetje is) van die complimenten te krijgen. Daar werd ik een beetje verlegen van en ik gebruikte het filmpje van Justin om je te kunnen laten zien hoe ik me voelde haha. Ik heb er wel heel lekker door geslapen.

Mijn vrienden en familie zeggen ook wel eens dat ze trots op me zijn of dat ik ze goed geholpen heb, maar das toch anders.

Ik vind het voor mezelf niet meer als normaal dat je elkaar probeert te helpen en ik doe dat nooit met de gedachte dat ik daar zelf beter van moet worden of daar een beloning voor zou moeten krijgen. Maar ik waardeer het heel erg, als dat wel gebeurt in de vorm van een compliment of een arm om je heen.

Jij lijkt me ook wel een down-to-earth jongen met dito vrienden/vriendinnen. Daarom verbaast het me ook niet dat ze goed gereageerd hebben op jouw verhaal. Ik snap wel dat het wel spannend geweest is, want je kunt niet meer terug. Als je A hebt gezegd moet je ook B zeggen. Je kunt niet halverwege je verhaal stoppen. Ik ben blij dat je die support alvast hebt. Dat moet wel goed voelen denk ik en een deel van de spanning zal wel al van je afgevallen zijn, hoop ik toch.

Ja, nu de volgende stap. In je hoofd heb je die vast al meer dan eens gemaakt en de ene keer voelde je je vol vertrouwen en ook wel eens een keertje niet, denk ik. Dat is normaal. Ik heb ook wel eens gedacht: "hoe het zou gaan en hoe het zou zijn als ik uit de kast zou komen". Inmiddels ben ik een maand of 8 uit de kast en het gaat goed, zoals je miss wel al gelezen hebt in dat andere topic.

Ergens weet je wel dat je ouders van je houden en er onvoorwaardelijk voor je zullen zijn, maar soms twijfel je, logisch. Ik heb toen ook wel allerlei scenario’s bedacht en ik werd er soms “gek” van. In werkelijkheid viel alles heel erg mee, ze hadden er bij mij al langer rekening mee gehouden. Maar ik begrijp je twijfels en angst wel.

Ik ken wel verhalen van jongens die hun ouders echt anti-homo waren, voordat ze wisten dat hun zoon op jongens viel. De coming-out was daardoor extra spannend, maar na een eerste schrik en gewenning, draaien ze vaak toch bij. Het is toch hun kind.

Vorig jaar was er op tv nog een programmaserie over gay jongens met hun vaders. Ik heb dat toen gevolgd en er was een jongen Danley en die zn vader had er heel veel moeite mee, maar uiteindelijk is ook dat goed gekomen. Die serie was “De roze wildernis” en ik vond Danley wel de leukste jongen die meedeed. Zie http://www.npo.nl/de-roze-wildernis/30-12-2014/KN_1665079

Nou ja, ik ga je vanaf hier alle sterkte wensen en ik denk aan je.

Het wordt misschien een beetje emotioneler dan bij je vrienden, maar das ook logisch. Ik heb toen ook gehuild, maar het voelde wel goed. Bij mij was het vooral de ontlading van al die tijd er mee rondlopen en dat moest er toen uit. Ik heb, geloof ik, als ik er aan terug denk nog nooit zo lekker gehuild, dus das wel een opsteker voor jou toch?

Ik wil je ook nog bedanken voor het ons en dus ook mij op de hoogte houden van de ontwikkelingen. Ik ben benieuwd om het vervolg te horen.

Thinking of you,
JJ

PS sorry dat ik het op zo’n persoonlijke manier schrijf of eigenlijk ook niet sorry, ik kan zoiets niet op een zakelijke manier opschrijven en mn gevoel uitschakelen. Ik zou je eigenlijk wel een vriendschapshug willen geven om je sterkte te wensen 🙂
Heeyy,
Je kan het denk ik het beste aan je ouders vertellen en kijken hoe hun reageren, Ik denk dat ze het zullen begrijpen omdat ze van je houden..
En als je je broer verteld dat je langere tijd bi bent dan zal het allemaal iets makelijker gaan, Omdat je je, Denk ik altans, Niet anders bent gaan gedragen sind je bi bent.. Anders had hij het allang gemerkt 🙂 Success

Xx Hopeless
Hoi,

Misschien helpt het jou als ik je vertel hoe ik het heb gedaan?
Ik ging bij mijn vriendin logeren, en we begonnen over jongens te praten.
Ik vroeg haar of ze ooit iets voor een meisje ging voelen, ze antwoorde van niet en vroeg of ik die gevoel had.
( en dat was precies wat ik wou dat ze ging vragen ) En toen heb ik het tegen haar verteld.
We gingen daarover praten en het voelde echt als een opluchting.

Ik hoop dat je iets aan mijn verhaal had:?
X Nadia

Reageer