Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18

Bijna........ uit de kast gekomen

  • 27 juni 2018
  • 5 reacties
  • 181 Bekeken

Badge +1
Hoi iedereen,
Ik was vandaag bijna uit de kast gekomen bij een vriendin.
Maar ik durfde niet want ik weet dat ik er spijt van ga hebben.
Omdat dat ik niet eerlijk gezegd weet of het een fase is of ik bi of gwn gay ben.
Ook voel ik heel erg teleurgesteld tegenover mijn ouders, want die zouden alleen maar een hetero zoon willen(ik ben de enige zoon uit he gezin)
Om mezelf dan te troosten zeg ik dan ik dat ik mijn geluk opgeef voor hun.
En ja , het klinkt raar ,maar eigenlijk ben ik best bereid om het te doen.
Heeft iemand toevallig tips voor mij? Of gwn een reactie....
Alvast bedankt

5 reacties

Reputatie 3
Badge +3
Hee,
Ik denk dat als je het je ouders eerlijk verteld ze het echt wel accepteren. Je bent hun kind en ze houden van je, gay of niet.
Natuurlijk moet je zelf weten of je het verteld. Vraag het anders een x voorzichtig: "he pap, wat zou jij doen als ik zou zeggen dag ik gay ben". Of "iemand die ik ken is homo. Wat zou jij ervan vinden als ik uit de kast zou komen"?
Dan kun je er achter komen hoe je ouders erover denken.
Goodluck
Liefs mij
Badge
Hi!

Ik weet hoe je je voelt. Het is soms moeilijk voor te stellen dat je op het zelfde geslacht valt. Ik nam mezelf voor dat het een fase was en dat het wel weer over ging. ik ging steeds meer er over opzoeken en als ik in een film twee meiden zag samen gaf me dat een fijner gevoel dan een man ene een vrouw. Toen begon ik na te denken en kreeg ik gevoelens voor een meisje. Vanaf dat moment heb ik gedacht van koe nou nu is het zo, en als het weg gaat gaat het weg, anders dan blijft het, ook prima. Geef jezelf geen stempel, we zijn hetzelfde als alle anderen. Neem anders een kijkje op Jong&Out!! daar weet iedereen wel raad en heeft iedereen dezelfde dingen en verhalen.

xx
Hoi! Ik struggle precies met dezelfde gevoelens. Ik wil het heel graag vertellen, en dat ga ik binnenkort hopelijk ook doen. Maar ik zou zeker niet je eigen geluk opgeven, omdat je ouders zonodig kleinkinderen willen of zo. Ga voor je eigen geluk, dan zijn je ouders ook gelukkig!
Je hoeft je je er echt niet voor te schamen

Reageer