Examenstress door moeder met burn-out. Hoe ga ik hiermee om?

  • 24 september 2015
  • 3 reacties
  • 433 Bekeken

  • Anonymous
  • 0 reacties
Hey iedereen.
Ik ben 16 en doe nu het 5e jaar havo, examenjaar dus.  (noem me maar S)
Mijn probleem is dat mijn moeder ontzettend vaak boos op me is.
Ze had vorig jaar namelijk een burn- out, en ging dus niet naar werk, huilde veel, en was vaak boos.

Ik herinner me dat je vroeger straf kreeg omdat je met opzet iets kapot had gegooit of op de muur had getekend.
Nu wordt mijn moeder wel 4 keer per week boos.
  • Ik zal een voorbeeld van deze avond geven.
Ik kwam vanavond naar beneden rennen om te vertellen dat mijn nicht zwanger is van een meisje! Maar blijkbaar praatte ik door een 'belangrijk programma' zoals een serie of PowNews heen. Dus in plaats van een leuke reactie, renden mijn vader de woonkamer uit en werdt mijn moeder erg kwaad, 'want ze hadden net de laatste zin gemist van hun tv programma'. Nou ik voelde me dus heel erg schuldig, dus ik zei sorry. Maar diep van binnen weet ik zeker dat mijn nichtje die zwanger is , toch net wel iets belangrijker is dan hun tv-verslaving!

Hierna kwam ze 's avonds weer naar boven waarna ze een soort van, voor de tweede keer boos werdt, om een totaal andere reden.

Ik had namelijk vandaag voor mijn verjaardag mijn scooter helm opgehaald. Toen ik thuis kwam heb ik hem dolblij laten zien aan mijn moeder. Ik heb hem haast de hele tijd op gehad, en telkens begon ik weer over dat ding #overenthousiast. Daarna ben ik naar de zaak van mijn vader gegaan, en daar heb ik hem ook aan zijn personeel en aan hem laten zien enzo. 
  • Nu werdt ze boos dat ik geen dankjewel had gezegd. Ik herinner me nog heel goed hoe ik ze een knuffel gaf toen ze vorige week vertelde dat ik mijn helm van hun kreeg en er een uit mocht zoeken. En ik heb volgensmij heel duidelijk gemaakt hoe dankbaar ik ze ervoor ben. Toch schreeuwde ze dit tegen me:
"Ik vraag me af of je wel dankjewel zegt als je bij andere bent. Ik vraag me echt af of ik, als ik bij andere mensen kom, moet schamen voor mijn dochter!"
Het gene wat ik het ergste vind is dat ze vaak woorden gebruikt zoals ALTIJD  of NOOIT EENS.
ze zegt dus rustig tegen me dat ik "NOOIT EENS aardig doe" of "ALTIJD MAAR associaal doë " en eergisteren zei ze "Je doet helemaal niet aardig of dankbaar, je bent tegen niemand aardig! Dat denk je alleen maar! Bij jou is het altijd ikke ikke ikke ikke!"

Gelukkig heb ik mijn lieve vriend! En ook mijn vrienden. Ik twijfel hierdoor namelijk heel erg aan mezelf, iets waar ik vroeger veel minder last van had. Ik twijfel telkens of mensen me wel aardig vinden. Of ik wel iemand goed genoeg bedankt heb etc. Gelukkig vertellen mijn vrienden me dat ik juist wl heel lief ben en dat mijn moeder gweoon overspannen is...

Mijn vriend is nu 18. Na onze vakantie zijn we veel closer geworden en dus heb ik hem dit gelijk ook geappt.
Hij kan gelukkig heel goed naar me luisteren. En hij begrijpt ook dat mijn ouders veel te vaak boos zijn. Natuurlijk mogen ze boos zijn als ik door de tv heen praat. Of als ik perongelijk een appel bij het plastic stop, of mijn fiets vergeet binnen te zetten. Toch worden ze veel te vaak boos.
Ik kan namelijk niet goed tegen stress. Ik slaap te laat na zo'n ruzie, en ben rustig de komende paar dagen een soort van half depri. Dan kan ik me niet goed concenteren op school en al helemaal niet thuis.

Gelukkig heb ik mijn brommer en gaat hij alleen wonen.
Zo kunnen we van de rust ontsnappen. Ik weet zeker dat ik bij hem voor mijn examens ga studeren.
Ik kan dit beslist niet thuis. Er is hier veel te veel spanning in de lucht!

Dankjewel dat ik bij jullie mijn hart kon uitstorten!

Xxx van mij (S).

3 reacties

Heeeey S,

Ik vind  het echt heel vervelend voor je hoe je ouders, en dan voornamelijk je moeder, tegen je doen! Wat zegt je vader er van als je moeder zo boos tegen je doet? Helpt hij je ook wel is, of loopt hij vaak weg als het gebeurd?

Je moet echt niet aan jezelf twijfelen! Je bent goed zoals je bent maar dat is voor je moeder nu heel lastig omdat ze nog steeds zo gestresst is. Probeer lekker veel bij je vriend en vrienden te zijn, samen kun je door de moeilijkste situaties heen komen.

Voor je examen lijkt het mij inderdaad ook een heel goed idee om lekker bij je vriend te zijn als je gaat studeren. Zeker omdat het daar veel prettiger voelt en je hebt dan direct iemand die je kan overhoren (altijd handig).

Als er iets is wat ik voor je kan doen, laat het weten n.n
Blackrider
Hey blackrider!

Heel erg bedankt voor je oppeppende reactie, die had ik ciecht even nodig.
Ik ga sowieso op andere plaatsen studeren. Ik leer /en maak werkstukken en betogen en beschouwingen etc, nu vaak in de bibliotheek of bij mijn vriend.



Mijn vader gaat nooit tegen mijn moeder in. Niet omdat hij niet voor zich opkomt (bijvoorbeeld dat hij aan mijn kant staat, maar het niet durft te zeggen ofzo). Maar hij lijkt het gewoon serieus met mijn moeder eens te zijn. Mijn ouders lopen soms weg omdat ze weten dat ze anders tè boos gaan worden. Of ze sturen mij weg. :3 gelukkig is ze vorige week nog niet echt boos op me geworden. Maar dat zou kunnen omdat ik bijna niet thuis was ????????
Ik zou dan zelf een keer aan je vader vragen waarom hij er nooit tegenin gaat en of hij het er echt mee eens is of dat hij niks zegt omdat hij je moeder niet "extra wil belasten". Misschien kunnen jullie samen toch iets duidelijk maken aan je moeder. 

Gelukkig dat ze afgelopen week nog niet echt boos is geworden, hopelijk blijft dat zo :) 

Reageer