Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18

Ouders denken dat ik zelfmoord wil plegen? verdwaald in gedachten...

  • 23 maart 2018
  • 1 reactie
  • 68 Bekeken

Hoi iedereen,

Al een lange tijd keek ik uit naar twee uitjes die ontzettend veel voor me betekende. De ene was een dag volledig geweid aan mijn droom, de andere was een schoolreis van een week waarin we met het vliegtuig weggingen naar een ander land. Ik keek er zoals ik al zei ontzettend veel naar uit, ik was er al het hele schooljaar mee bezig in mijn hoofd, en dat de data dicht bij elkaar lagen was nog leuker. Echter werd ik de dag voor het eerste uitje ziek. Ik moest overgeven en had ontzettend hoge koorts. Ik was er kapot van dat iets waar ik zo lang naar uitkeek me zomaar werd afgenomen.

Toen ik weer beter was hadden we een ontzettend drukke, zware schoolweek. Aan het eind van de schoolweek was het andere uitje. Ik baalde nog steeds ontzettend, maar ik had een nieuw vooruitzicht. Ik kon namelijk uitkijken naar het volgende uitje. Helaas werd ik weer ziek. Deze keer was mijn koorts zo hoog dat het levensbedreigend was, en daarom kon ik dus ook niet mee naar het tweede uitje. Toen was alles waar ik een jaar lang naar uitkeek plotseling verdwenen. Al het plezier, de voorbereidingen en de voorpret waren allemaal voor niks geweest. Uiteindelijk was ik meer dan twee weken ziek. In die tijd zat ik zonder vrienden in de buurt ziek thuis, wat zorgde voor een soort depressie, aangezien ik verdwaald was in mijn eigen gedachten. Ik sprak niet veel, deed niet veel (mede omdat ik ziek was) en ondanks dat ik normaal at viel ik erg af.
Op dat moment waren mijn ouders er gelukkig wel voor mij. Ik had dan wel geen vrienden in de buurt, maar mijn ouders waren er om te praten en probeerde me een beetje op te vrolijken, mede omdat ze zich rot voelden voor mij.

Ik ben er gisteren achter gekomen dat mijn ouders dachten dat ik zelfmoord wil(de) plegen. Dat zeiden ze gisteren tegen me, terwijl mijn broertje erbij zat. Ik weet niet wat ik nu moet denken. Was het echt zo erg? Leek ik zo down dat ze dachten dat dat wel zo moest zijn? Vaak denk ik van mezelf na een depressieve tijd, of vermoeidheid dat het vast niet zo erg was, maar misschien heb ik dat dan mis.
Doordat mijn ouders dit tegen mij hebben gezegd vraag ik me ook af of ik zelfmoord wil(de) plegen. Ik heb er over nagedacht, omdat veel mensen in mijn leven zelf het leven hebben verlaten, maar ik heb het niet echt zelf overwogen. Wat moet ik nu doen? Ik ben bang dat mijn ouders nog steeds denken dat ik echt zelfmoord wil plegen.

1 reactie

Badge +4
Hey,
je schrijft dat je misschien toch nog zelfmoord wil plegen. Als dat zo is zou ik wat meer hulp gaan zoeken. Als je geen zelfmoord wil plege, zou ik een keer goed met je ouders gaan praten en hen er van overtugien dat je dat helemaal niet wil en dat ze zich daar niet druk over hoeven te maken.
Jonah

Reageer