Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18

Strafblad vraag + mijn verhaal even kunnen doen


  • Anonymous
  • 0 reacties
(let aub niet op mijn naam - ik wens anoniem te blijven!)

Ik ben een ontzettend stom kieken en heb  heel erg veel spijt van een daad die ik heb gedaan. Vooral achteraf gezien door de heisa die het veroorzaakte. Ik ben 13 jaar en een aantal maanden geleden heb ik samen met enkele vrienden een hutje in brand gestoken. Elkaar wat opjengen en voor we het wisten stond het hele hutje in lichterlaaien. Vanaf dat moment wisten we dat het foute boel was en om een of andere reden blokkeer je dan. Je kan het vuur niet doven omdat het te hevig is, het is warm dus ga je voor eigen veiligheid op de vlucht. Thuisgekomen heb ik het niet meteen opgebiecht, dat was pas enkele uren later. Intussen hoorde we al sirenes uit de richting komen van waar het hutje stond. Ik kan jullie verzekeren, dat voelt echt niet goed. Uit pure schrik toch maar aan mama en stiefpapa verteld. Van het een kwam het ander, bij de politie gezeten en mijn verhaal gedaan. Ik ontken het niet, ik heb de brand aangestoken en dat was echt goed fout!! Na een dikke uitbrander van twee politiemannen kreeg ik te horen dat dit op mijn strafblad zou komen. Ik wist toen niet goed wat dit betekend en vroeg om meer uitleg. De meneer vertelde dat ik daardoor later minder makkelijk werk zou kunnen vinden.
Mijn vraag nu: is dat waar of heeft hij me gewoon willen bang maken?

Mijn ouders zijn gescheiden, maar sinds het verhaal van hierboven kan ik thuis niet meer goed doen/zeggen. Ik krijg continu vervelende opmerkingen en kritiek. Dit na al twee volle weken huis arrest. Nu ok als het dat maar is, wat ik hierboven vertelde heeft ook in de krant gestaan in een compacte sensatie-krant versie met mijn initialen. Het verhaal deed op school en in het dorp als een lopend vuurtje de ronde. Bij gevolg willen ook de meeste van mijn kameraden/vrienden niet meer met me omgaan. Mijn ouders hebben een torenhoge boete moeten betalen en overwegen nu om me op internaat te sturen. Dit wil ik echt niet!! Ik begrijp niet dat mama en papa nooit eens naar mij willen luisteren, zeker nu ik ze zo hard nodig heb. :'(

Het doet echt pijn om dit zo te vertellen, maar het is fijn dat ik even mijn hart kan luchten.

10 reacties

Wat goed dat je dit aan ons durft te vertellen, het is natuurlijk fout enz enz dat heb je vast al 1000x gehoord.
ik denk wel dat het op je strafblad komt maar vooral heb ik heel erg medelijden met je...
je kon er niks aan doen en het is goed dat je het verteld hebt, ook dat je huisarrest hebt gekregen ik wel logies.
maar wat ik wel flauw vind is dat je vader/moeder/broer/zus (ik weet niet wie) steeds vervelende opmerkingen geven.
je kon er niks aan doen... Ik wens je echt heel erg veel sterkte joh
BE STRONG🆒

Xxx
Dankje Lotte, je hebt geen idee wat het betekend voor me dat iemand mijn verhaal leest en begrijpt.

(ik kan overdag het forum niet bezoeken om te reageren, ik zou niet willen dat iemand over mijn schouder meeleest)

Klasgenoten die ermee lachen doet me niet zoveel. Ook niet als het als 'pesten' bedoeld is. Er zijn veel vrienden die gewoon niets meer met me te maken willen hebben. Dat doet wel erg pijn. Ze bekijken het langs één kant en stellen domme vragen. "Waarom heb je niet meteen alarm geslagen?" of "Daar lag toch zand, daarmee hand je het vuur kunnen doven...". Het is heel erg kortzichtig, blijkbaar vergeten ze dat vuur ook warm is en dat je in eerste instantie niet kan geloven dat je dat zelf hebt aangericht. Een golf van paniek tussen je oren. Ik vraag me vaak af hoe ik zou reageren als een van mijn vrienden in mijn schoenen zou staan. Ik kan me niet voorstellen dat ik ze ijskoud zou laten vallen alvorens er eerst zelf eens mee te praten. Het lijkt wel of ik geen kansen meer krijg.

Nu is het zo dat ik regelmatig helemaal alleen op de speelplaats sta. Buiten school heb ik wel 'vrienden', maar eerlijk gezegd ga ik er niet zo graag mee om als met mijn vrienden van vroeger. Ik voel dat ik in de war ben en kan hierdoor ook minder goed opletten op school. Dat resulteert dan weer in slechte punten op toetsen. Ik hou mijn hart al vast als ik met zo'n slecht rapport thuis kom. Ik heb echt schrik dat mijn stiefpapa mij in een internaat zal steken. Mama ziet ook af met deze situatie, dat voel ik steeds als ik in haar buurt ben. Maar wat ik ook doe of zeg, goed is het nooit. Hetzelfde is ook bij de leerkrachten op school. Ik ben al een keertje naar de leerlingen begeleiding geweest. De leerkracht heeft welgeteld 8 minuten tijd voor me genomen waarbij er tussendoor twee keer telefoon was. Uiteindelijk was het advies 'geef het tijd....' fijn hoor... Dat is inmiddels 7 weken geleden en ik voel me alleen maar dieper weg zakken. Ik ga ook niet opnieuw contact nemen!!
wow.... Wat een verhaal...
Ik denk dat je deze pagina toch het beste aan je moeder kan laten zien, om te laten zien wat er allemaal gebeurt wat zij echt niet weet.
Zo zul je zien dat ze wel schrikt voor wat er allemaal achter haar rug om gebeurt hoor!
En wat zal dat een rotgevoel zijn, dat je elke keer dat je iets niet goed doet, je kans hebt dat je stiefvader je in een internaat stopt.
Maar ik denk eigenlijk dat je moeder dit niet goed vind hoor!
Maar echt dit laten lezen aan je moeder. Hoe dan ook.
Of geef de link aan haar, of stuur een mail met deze tekst.
Ze moet echt weten wat er achter haar rug om met jou gebeurt, dan pas snapt ze wat er echt aan de hand is.
Suc6 nog, ik sta achter je ;-)

XxX ManoukX
Heeii,

Echt heel vervelend voor je. Maar hoe is het afgelopen met je vrienden die erbij waren?
Spreek je hun nog? Want zij maken nu denk ik dezelfde situatie mee.
Misschien kun je met hun praten over wat er gebeurd is.

Je vrienden op school zullen waarschijnlijk geschrokken zijn over wat er gebeurd is.
Ik snap dat ze eventjes wat tijd nodig hebben. Maar onthoud dat echte vrienden elkaar altijd terug vinden!
Misschien is het slim om nog een keer met je leerlingen begeleider te praten. Hij/zij zei dat je het tijd moest geven en dat heb je gedaan.
Ik denk dat hij/zij je misschien kan helpen. Probeer het nog een kans te gevwn. Wat heb je te verliezwn?
Hou ons op de hoogte!

Xxx Nadie
De pagina laten lezen aan mijn moeder is echt geen goed idee. Die verteld het meteen aan mijn stiefpapa en die stuurt me meteen op internaat. Al was het maar om te voorkomen dat ik snachts nog op internet kom. Ik heb vanavond erg mijn best gedaan om een goede zoon te zijn. Ik heb de tafel afgeruimd en de hele keuken in orde gebracht, alles afgepoetst. Echt een aantal uren mee bezig geweest. Van mijn mama kreeg ik een glimlach en een 'fijn dat je dat gedaan hebt'. Mijn stiefvader doet net alsof hij het niet ziet. Ik vind het raar dat mama zulke dingen niet ziet. Het lijkt wel alsof ze bind en doof is als hij zo grof tegen me is. Ik zou daar ook graag met haar eens echt over kunnen praten. Maar steeds als ik dit probeer begrijpt ze mij helemaal niet en lacht ze alles weg. Ik wordt hier erg boos van en uiteindelijk ben ik de kwaaie.

Mijn kameraadjes waarmee ik de brand heb aangestoken hebben net als mij een dikke boete gekregen. Zij krijgen niets op hun strafblad omdat ze niet zelf hebben aangestoken. Ik verouw hen niet echt, ze roken vaak en vragen of ik mee doe. Geen gewone sigaretjes maar van die zelfgerolde puntzakjes. Mja. Ik heb dat wel eens geprobeerd, maar vond het niet lekker. Ze vragen steeds of ik het nog eens wil, maar ik vermoed dat er drugs in zit, maar hun zeggen van niet. Wanneer ik bij hun ben doen ze net alsof het stoer is dat ik de brand heb aangestoken. Ik heb niet het gevoel dat dit echte vrienden zijn. Aan de andere kant is er de laatste weken niet echt iemand die me meer aandacht geeft dan deze jongens. Maar echt vertrouwen doe ik ze toch niet.

De leerlingenbegeleiding was eigenlijk echt stom. We hadden een afspraak om 12.25u en ze kwam pas opdagen om 12.40u. Toen vergat ze nog haar papieren en is ze nog eens helemaal kunnen teruglopen. Het was zeker vijf minuten later toen ze terug was. Meteen was er al telefoon. Ik heb twee zinnen gezegd en opnieuw telefoon. Daarna kreeg ik als antwoord 'geef het wat tijd'. Mja zo kan ik ook leerlingenbegeleiding zijn hoor. Ze gaf me eerder het gevoel van 'je zit in mijn weg' dan 'ik wil naar je luisteren'. Volgens mij is het oordeel al gegeven. Ik ben dus ook geen voorstander om dat mens opnieuw onder ogen te komen.
Heei,

Balen dat je stiefvader zo doet. Als hij de volgende keer niet door heeft dat je iets hebt opgrruimd, dan kun je dat zeggen tegen hem.
Misschien werkt dat?
Die vrienden van je, klinken niet echt als vrienden. Ik mag daar eigenlijk niet over oordelen, want ik ken ze niet, maar als ze jou dingen willen laten doen die je niet wil, dan zullen ze dat moeten respecteren en accepteren. Ze zijn nu misschien de enige die je aandacht geven, maar is dat wel op een goede manier?
Om je vrienden op school terug te krijgen, kun je een paar dingen doen.
Als je langs 1 van hun loopt, zeg je gewoon Hoi tegen hem. Ik denk dat ze wel iets terug zullen zeggen.
Je kunt ook vragen of ze iets in het weekend gedaan hebben of gaan doen.
Of je kunt zeggen dat je een opdracht niet begrijpt, misschien willen ze je helpen.
Je moet je denk ik niet teveel op hun aandringen, maarlaat ze wel weten dat jij er bent.
Ik ken je schoolvrienden niet, dus ik weet niet hoe ze reageren.
Verder over je leerlingbegeleiding, ze lijkt me niet zo heel fijn.
Heb je nog meer leerlingbegeleiders/vertrouwenspersonen op school?
Ik denk dat je misschien toch een keer met een andere moet gaan praten, ik heb ook ervaring met vertrouwenspersonen en ik weet dat iedereen verschillend reageert.
Probeer het een kans te geven, want het is belangrijk dat je praat.
En ik denk dat diegene jou ook kan helpen met je ouders. Maar je hoeft natuurlijk niet alles te vertellen.
Ik hoop dat ik je een beetje heb geholpen.

Xxx Nadie
Het komt zeker op je strafblad en dat je daardoor later minder goed werk kan krijgen klopt, dat is geen 'bangmakerij' geweest van de agent. Maar, er komt ook bij te staan dat je dat als onvolwassen 13 jarige hebt gedaan uit baldadigheid. Iedereen doet wel eens iets als kind wat niet goed is en dat gaat je echt niet je hele leven achtervolgen. Wanneer je 18 wordt verdwijnt het een en ander van je strafblad, maar ik weet niet zeker of dit er af gaat. 
Heeeey.... het is goed dat je dit durft te zeggen... ik snap je best ik zit zelf ook met pro lemen dus tja iedereen helpt elkaar zo... maar ik begrijp het en ik sta achter je... probeer erover te praten... dat helpt
Het is goed dat je dit durft te delen met iedereen! Helaas komt het echt op je strafblad, maar wat is beter: Ontkennen en met een schuldgevoel rondlopen, of eerlijk bekennen? Natuurlijk is het balen, maar ik denk niet dat het later voor heel veel ellende gaat zorgen. Ik hoop het in ieder geval niet. Probeer het positief te bekijken (ik probeer het ook altijd zo): Het kon erger. Gelukkig was het een hutje, geen school bijvoorbeeld. Ik begrijp je pijn/verdriet. Vooral dat om je ouders enzo. Blijf proberen met ze te praten (wel op de goede momenten ;)) of met één van hen. Blijf gewoon denken: het komt goed. Uiteindelijk komt het ook goed!

xxx
Hey, ik heb met een vriend van mij laast een boot in de fik gezet, en voor in de cel gegooid hoor. Maar mij maakt he tniet uit, al vaker gezeik gehad ook met geweld enzo. Als je niet bent veroordeeld hoef je jegeen zorgen te maken, ik krijg een taakstraf er nog voor..

Reageer