vertel jou verhaal over pesten

  • 29 October 2012
  • 36 reacties
  • 3568 Bekeken

  • Anonymous
  • 0 reacties
Hallo iedereen. Dit topic is bedoeld om gewoon je verhalen kwijt te kunnen over pesten en gepest worden. Ik zal jullie verhalen niet doorvertellen en ervoor zorgen dat de enige plek van jullie reacties dit topic zijn. Ik zal ook eerst mijn verhaal vertellen. 

In groep 8 zat er een jongen in mijn klas die gepest werd. Ik was bang ook gepest te worden, dus ik deed mee. In het midden van dat jaar begon ik ook gepest te worden en besefte ik hoe naar ik tegen die jongen deed. Ik schrok er nogal van, maar gelukkig wou die jongen mijn vriend nog worden. Later, toen hij weer gepest werd, begon ik voor hem op te komen, want ik vond dat niemand het verdiende gepest te worden en ik had niks te verliezen. 

In het midden van de eerste begon het pesten weer. Het werd steeds erger en erger. Ik had maar 1 vriend. Dat dacht ik. Nu zit ik in de tweede, en die 'vriend' doet gewoon mee met de andere pesters. Dankzij tips die ik op mijn andere topic heb gekregen lijkt het nu minder te worden, dus ik wil Catt1234 en g.14 bedanken voor de tips. Ik hoop dat jullie ook meedoen met deze topic, en ik zie jullie reacties 

36 reacties

heel vervelend
ik houd het maar kort, ik wordt nu gepest
Oké, ik heb even getwijffeld. Maar ik ga het toch posten.
Dit is niet mijn verhaal, maar dat van een oude 'vriendin' van mij. 
Ik ga haar voor het gemak Janne noemen.

Janne was van groep 2-7 het stille en onzekere meisje. Ze werdt niet echt gepest of zo, maar ze lag er wel vaker buiten en als er gemene opmerkingen waren werden die wel naar haar hoofd geslingerd. Ik was toen niet echt vrienden met haar. We werden pas vrienden in de eerste omdat we als enige van de oude school bij elkaar in de klas zaten. In groep 8 veranderde haar 'onzekere' houding volledig. Haar vader overleed en daar hadden ze het echt moeilijk mee; moeder was depressief. Zijzelf had het er wel moeilijk mee, maar ze maakte wel misbruik van de situatie. Ze ging vaker *****y doen en gemeen tegen andere; haar moeder zou er toch niks aan doen ivm. depressie. Tegen mij niet, maar meer tegen de buitenbeentjes. Ze naroepen, slaan etc. 

Toen gingen we naar de middelbare. We gingen samen naar VMBO-TK (Bij ons op school heb je de eerste 2 jaar tk en dan moet je kiezen tussen vmbo-t; de mavo of vmbo-k; verzorging/techniek.) We zaten als enigste van de groep 8 klas nog samen in een klas. Ze werd al snel de 'populairste' van de klas. Er zat redelijk wat schorrie-morrie in mijn klas. Zelf was ik gewoon normaal; ik was wel een beetje een allemansvriendje, maar ik bleef het meest omgaan met mijn oude vriendinnen. Ze begon te roken enzo, puur om erbij te horen. Ik kwam er ook achter dat ze gigantische push-up bh's droeg, maar dan ook echt zwaar extreem. Ik zag ook een keer dat er vulling in haar broek zat bij haar kont. Ze verfde haar haar bijna porno blond en droeg erg veel make-up. Ze was ook echt vreselijk erg aan het pesten enzv. Ze pestte echt iedereen en ze werd ontiegelijk populair, ik denk wel het meest populaire van het vmbo. 

Ze deed stoer; maar ik zag dat er een hulpeloos en verdrietig meisje achter haar make-up zat. Haar moeder was nog steeds depressief en ze had eigenlijk niet echt iemand ze vertelde me dat ze in huis best veel moest doen omdat haar moeder de hele dag op de bank lag. Ze had geen echte vrienden ofzo, ookal was ze de populairste. Ze liep ook vaak met het schorriemorrie en een keer kwam ik erachter dat ze wiet had gedaan. 

Toen ging het een keer helemaal mis. Een ander meisje, Karin, had een zus die al in de vierde van vmbo-k zat. Janne sloeg haar en schold haar uit voor **** en alles. En toen ging het echt mis. Janne wist niet dat Karin het zusje van Lisa was (Lisa was toendertijd echt een beruchte 'kamper' en zo, ze was al geregeld in aanmerking geweest met de politie enzv.) 

Ze hebben Janne met alle 4e jaars opgewacht en haar geslagen/geschopt/uitgescholden. De volgende dag kwam ze onder de blauwe plekken meer op school; haar populariteit daalde en ze begonnen haar te pesten. Janne ging twee weken later van onze school af, ik heb haar sindsdien alleen nog wel eens zien fietsen door het dorp. Alleen, ze zegt nooit wat en kijkt altijd weg. Ze schaamt zich.

Vind ik het verdiende loon? Ik weet het niet. Janne krijgt geen aandacht van haar moeder en zo. 

Als je gepest wordt, realiseer je je ook dat de pester het waarschijnlijk uit onzekerheid/verdriet doet.
Janne staat nog steeds bekend op school als 'tering ****' enzo. Op haar nieuwe school wordt ze niet gepest, maar valt ze er wel buiten. 

Ik hoop dat jullie er wat aan hadden ;p.
Ik word niet zo zeer gepest maar er is wel een meisje die het steeds nodig vind om stomme opmerkingen te maken. Ze heet Shirley (verdraai de namen een beetj) en is bevriend met mijn vriendin Elisa. Daarom zit ze in de pauze dus ook steeds bij ons. Ze kan soms heel aardig doen maar dan ineens is ze weer heel flauw en irritant. Bijv. Laatst hadden we een tussenuur en we zaten in een groepje in de kantine wat over dingen te praten. Zij zei iets waar ik het niet mee eens was dus ik zei; nee dat vind ik niet. Toen ik dat zei begon Shirley ineens heel debiel te doen. 'Nou dan dan niet jong *****'. Zei  ze op een heel gemene toon. Ik schrok hier van dus zei ik; kun je ook even normaal doen tegen mij? Ze moest lachen en nam me niet serieus. Ik ben de enige waarbij ze dit doe en er zaten nog vijf andere meisjes bij. En het is ook niet één of twee keer maar elke week een wel een paar keer. Ik heb dus al een paar keer gezegd of ze even normaal wil doen of wil stoppen maar dan doet ze net alsof ze me niet hoort of lacht ze me uit. Ik voel me hier  nu ik er eindelijk een beetje bij hoor weer door buitengesloten. (Lees mijn andere topics als je daar meer over wilt weten) Elisa en ze andere meisjes komen ook niet voor me op. Ik merk wel dat ze Shirley's opmerken vervelend maar ze zegt er niks van. Pfff   dat lucht op. Bedankt voor het lezen van mijn lange verhaal.
Hoi Crystalcastles,

Bedankt voor je verhaal. Ik heb ongeveer het zelfde meegemaakt en ben daarom blij dat ik nu iemand heb gevonden die dat ook heeft doorstaan.

Liefs mij,

I love storm.
Mijn pestverhaal:

Tussen groep 3 en groep 6 had ik twee juffen die iets tegen mij hadden. Wat weet ik nogsteeds niet, maar ze zeiden altijd dat ik dom, lui en ongeïnteresseerd was. Ik was slecht in rekenen. Als ik mijn juf om hulp vroeg en ze zag dat ik een som niet snapte riep ze de klas en zei ze "oh kijk nou eens jongens, dit meisje is zo dom, die weet niet eens wat 100 gedeeld door 4 is!!" dat soort dingen. De klas begon op een gegeven moment mee te doen en lachte mij dan samen met mijn juf uit. Ik mocht geen extra werkjes meer doen omdat ik zogenaamd lui was omdat ik mijn opdrachten niet af kreeg en bij dingen in groepjes kreeg ik altijd de schuld als er iets niet goed ging. 
In groep zeven kreeg ik gelukkig een normale meester die me wél normaal behandelde. Ik werd in de klas buitengesloten omdat ik om ging met de mensen die buiten de groep vielen (een meisje met autisme, iemand met een spraakgebrek, een nerd en iemand die mega verlegen was). Er zat een jongen voor me die mij onder de tafel tegen mijn schenen schopte. Dat deed hij dagelijks, net zo lang totdat de tranen in mijn ogen stonden en ik naar de meester ging om te vertellen dat hij mij pijn deed. Dan schreeuwde kinderen in de pauze naar me dat ik een verrader was en dat ik kinderahtig was omdat ik naar de meester was gegaan.
In groep acht werd het erger. Ik had vaak een banaan mee, en als ik zat te eten deden ze mijn banaan vaak in mijn beker melk, zodat alles alle kanten op splashte. Ze maakten knutselwerkjes belachelijk zodra ze hoorden dat het van mij was, ze hebben mijn waveboard kapot gemaakt omdat ik hem niet uit wilde lenen, meisjes maakten altijd opmerkingen als "oh is dat shirt nieuw? Die zag ik laatst bij de zeeman liggen!" en gym was een hel en dat vond ik eigenlijk het ergste. Altijd als laatste gekozen worden bij teamsporten en altijd de schuld krijgen als er een goal gemaakt wordt, continu die gemene blikken, kinderen die express tegen je aan lopen, en vooral; de school die alles ziet en niks doet. God, wat was ik blij toen ik naar de middelbare ging.

Ik wilde op de middelbare een nieuwe start maken, en dat lukte in eerste instantie aardig. Ik maakte aardig wat vrienden en voelde me iets minder "uitgekotst". Helaas koos ik de verkeerde vrienden. Ze waren 13 en dronken al heel vaak, en ik totaal niet. Ik voelde me niet thuis in die omgeving. Ze maakte me vaak belachelijk omdat ik netjes was en ze kozen vaak random dagen waarop ze me ontliepen. Het kon nooit normaal gezellig zijn, grapjes moesten altijd over iemand gaan en ze waren gemeen en raar. Ze eisten van me dat ik alleen met hen omging en met niemand anders, en voor ik het wist had ik heleaal geen contact meer met de rest van de klas. Na een enorm misverstand op social media belde een van hun ouders mijn moeder en zei dat ik mezelf sneed en dat ik dood wilde en dat ik zijn dochter op verkeerde ideeën bracht (allemaal niet waar) en mijn moeder was helemaal in shock. 
Ik wilde geen vrienden meer met hen zijn, dus probeerde ik van ze af te komen. Dat werd me niet in dank afgenomen en ze deden werkelijk alles om me he leven zuur te maken. Op een gegeven moment werd het me teveel en heb ik een meisje neergeslagen, helaas waar mijn hele klas bij stond. Toen kreeg ik allemaal gesprekken op school, heel vervelend allemaal. Ik wilde vrienden maken met anderen in de klas, maar die vonden mij allemaal eng omdat ik met iemand had gevochten, dus zat ik voor de rest van het jaar alleen. Mijn poging tot een beter leven op school was mislukt. Vaak dacht ik "Alleen zijn is erger dan alle pesterijen die ik ooit heb gehad".

Toen kwam er een nieuw meisje in de klas. EINDELIJK, dacht ik: iemand die nog geen indruk van mij heeft! Ze was gedoemd mijn vriendin te worden. Ik wist niet hoe ik dat aan moest pakken, dus heb ik maanden achter haar aan gelopen, haar bestormd met vragen en verhalen en maar geaccepteerd dat ze me super irritant vond. Na een tijdje begon ze mij steeds aardiger te vinden en in de tweede werd ze een aardig goede  vriendin. Zij werd voor mij de deur naar de rest van de klas, omdat zij wel vrienden had en ik haar had. Toen werd ik steeds meer geaccepteerd. Ik was nogsteeds raar, maar ik voelde me minder alleen. 
Inmiddels zijn we alweer drie jaar verder en is zij nog altijd mijn beste vriendin - en wederzijds - en zij is inmiddels van school af en ik doe nu de havo en heb aardig wat vrienden en word niet meer gepest. 

Ondanks dat heb ik nogsteeds wel eens last van mijn verleden: Ik denk bij gefluister en stiekem gedoe altijd meteen dat mensen het over mij hebben, ik heb een reken/wiskunde trauma waardoor ik tijdens bijlessen heel snel blokkeer of in tranen uitbarst zodra ik iets niet meteen begrijp en ik kan niet goed tegen kritiek. Dit allemaal dankzij die twee juffen en een rotklas in de laatste twee jaar van de basisschool. 
Dat was mijn verhaal!
Liefs van mij
Ik ben gepest vanaf groep 7 en ik word nu nog gepest. Ik zit nu in de tweede. En ik voel me ook anders als andere. Ik heb weleens gedacht aan zelfmoord, maar mijn vriendin hielt mij tegen. Nu is mijn vriendin overleden aan kanker en heb ik niemand meer. Ik voel me zo alleen en ik wil niet verder zo. Wat kan ik doen???
@TrustMe 

In dat geval is het verhaal echt nutteloos en dom. Dat alleen om zo'n klein woord al belachelijk veel wordt gedaan:D

~Mai
Ik werd vroeger nogal gepest omdat ik ondergewicht had, ik werd steeds uitgescholden door 1 persoon. Ik werd anorexia-kind genoemd. Langzaam begonnen steeds meer mensen hiermee. Steeds vaker kreeg ik dat woord te horen. Toen ik naar de middelbare school ging, leek alles weg te zijn. Nieuwe school, nieuwe mensen, nieuwe start. Ik zat wel bij een oud klasgenootje in mijn nieuwe klas. Zij heeft dit waarschijnlijk doorvertelt, waardoor ik nu nog afentoe word uitgescholden. Of soms word er gelachen om me. Ik ben al zo onzeker over mijn lichaam. Ik heb al minstens 2-3 jaar niet meer gezwommen. Dan is het niet fijn om zo genoemd te worden. Ik kan het woord al amper uitspreken. Ik walg nu gewoon van het woord. 
Badge +17
@Mayo_Be_Like

Nope, dat is bij hem niet het geval. En dat weet ik echt zeker, door iemand anders. Een vriend van me kent hem heel goed en was bevriend met hem, waardoor hij alles van hem weet. Zijn vader is snel agressief, zonder enige reden. De jongen (sukkeltje) moet van zichzelf altijd alles vertellen aan zijn vader, waardoor hij zelf geen privacy meer heeft. Omdat die pa dus snel agressief is, werd hij helemaal boos op mij. Over die klacht indienen enzo, dat gaat die dan helemaal lopen lullen, zonder dat er verder echt iets gebeurd is. Zijn hele familie is snel boos en reageert altijd kortaf, niet echt mensen om vrienden mee te worden.
Ik moet ook even iets kwijt over pesten hahaha.

Het is eigenlijk nog steeds aan de gang. Ik heb in klas 1 en klas 2 bij een jongen in de klas gezeten, waarschijnlijk is hij autistisch (hij durft het volgens mij niet te zeggen). Hij is snel woedend. Je kan één ding tegen hem zeggen, twee dingen ook, maar bij het derde ding flipt die helemaal. Hij voelt zich ook snel bedreigd. Stel je zegt iets tegen hem, wat helemaal niet als pesten is bedoeld, zoals sukkeltje, dengt hij helemaal dat-ie gepest wordt. Ik heb hem dus laatst gewoon een keer sukkeltje genoemd, idk why, maar komop, daar ga je je niet gepest van voelen toch? Nou, hij wel dus. 
Ik kwam thuis van de training, is me pa gebeld door de vader van die jongen. Ze willen helemaal een klacht bij school indienen over pestgedrag. Blijkbaar pest ik die jongen heel erg en roep ik allemaal dingen tegen hem (alleen sukkeltje 1 keer, verder nooit iets, maarjaa..). Ik moest serieus gewoon lachen. Uiteindelijk heb ik wel maar gewoon sorry gezegd, omdat ik verder geen problemen wilde, maar als iemand sukkeltje tegen je zegt, 1 keer, dan ga je je toch niet gepest voelen?

Ik moest dit bovenstaande even kwijt hahah ;)



Hey,

Ik moest mijn lach in houden toen ik dit las, maar later dacht ik erover na. Wij lachen er dan wel om, maar kan het dan niet zijn dat die jongen een moeilijke tijd achter de rug heeft gehad dat, daardoor het woord sukkeltje een pijnlijk woord is? Heb je daar wel eens over nagedacht?

Ik zeg dit niet om alles groter te maken dan het is ;)

~Mai
Badge +17
Ik moet ook even iets kwijt over pesten hahaha.

Het is eigenlijk nog steeds aan de gang. Ik heb in klas 1 en klas 2 bij een jongen in de klas gezeten, waarschijnlijk is hij autistisch (hij durft het volgens mij niet te zeggen). Hij is snel woedend. Je kan één ding tegen hem zeggen, twee dingen ook, maar bij het derde ding flipt die helemaal. Hij voelt zich ook snel bedreigd. Stel je zegt iets tegen hem, wat helemaal niet als pesten is bedoeld, zoals sukkeltje, dengt hij helemaal dat-ie gepest wordt. Ik heb hem dus laatst gewoon een keer sukkeltje genoemd, idk why, maar komop, daar ga je je niet gepest van voelen toch? Nou, hij wel dus. 
Ik kwam thuis van de training, is me pa gebeld door de vader van die jongen. Ze willen helemaal een klacht bij school indienen over pestgedrag. Blijkbaar pest ik die jongen heel erg en roep ik allemaal dingen tegen hem (alleen sukkeltje 1 keer, verder nooit iets, maarjaa..). Ik moest serieus gewoon lachen. Uiteindelijk heb ik wel maar gewoon sorry gezegd, omdat ik verder geen problemen wilde, maar als iemand sukkeltje tegen je zegt, 1 keer, dan ga je je toch niet gepest voelen?

Ik moest dit bovenstaande even kwijt hahah 😉
ik heb dat ook, maar ik wordt nog steeds gepest en daar is tot nu toe heel erg weinig aangedaan, zelfs de politie moest eens een keer ingrijpen

reactie voor Directioner
Dit is een breicht ter aanleiding dat ik ben gepest.

ik ben jarenlang gepest, sinds dat ik in groep 5 zit en ik zit nu in de derde klas en wordt nog steeds gepest. 
In groep vijf begon het toen ik druk bezig was met lezen, dat was voor hun al de aanleiding om mij te gaan 
slaan met scheppen en mij uitschelden. Dat uitschelden ging door tot de 2e klas. Of somige kinderen van de 4e klas 
fietsten op mij in zodat mijn schooltas bijna in het water terechtkwam en dat vond ik heel erg vervelend. Er waren ook dagen bij dat ze me in elkaar slagen
en kwam ik dus met vele blauwe plekken thuis, of ze gooiden vieze dingen in mijn nek.

wat kan ik hieraan doen? Ben ik anders? Ben ik raar?
please, wie kan hier antwoord op geven, want ik heb er zo echt geen zin meer in.
hej 
ik wil hier ook graag mijn verhaal doen
het begon in groep 3 
ik werd buiten gesloten
en toen bleef ik zitten
werd het er niet beter op dus het ging door
tot  in groep 4
einde groep vier gingen we verhuizen
en daar begon het al eind groep 5 ,met smoesjes 
in groep 6 ging het dooor
en in groep 7 
wou ik bijnazelf moord plegen 
 maar het pesten ging en gin en gin en ging msaar door
in groep 8 ben ik ff thuis geweest en  in november
eind november
wou ik weer zelfmoord plegen 
maar dat mocht niet van mijn vader
dus ik zat 3 weken onderschooltijd depressief thuis
nu zit ik op een andere school in groep 8




dat pesten zal als een litteken op mijn hart blijven gekerft 


xxxKatinky
hoi ik werd ook erg gepest.

in onze klas waren er allemaal groepjes ik hoorde bij geen van alle en werd gepest om mijn uiterlijk.
allemaal zeiden ze dat ik lelijk was.
ik werd buiten gesloten en als er iemand vervelend tegen me deed gaven ze mij altijd de schult.
als ze niks gemeens  gewoon in mijn gezicht zeiden gingen ze wel over me rodelen.
ik werd steed onzeker van mijn uiterlijk.
ik dacht dat ik dik was maar ik had just ondergewicht.
ik vond me zelf een lelijk wicht en durfde niet naar mijn lichaam te kijken.
ik dacht niemand valt op mij zo dacht ik over me zelf nu af en toe.
ik vond me lelijk.
dik
klein
rare kleur huid.
dom
ondertussen waren er wel een hele boel jongens op mij verliefd en werd ik wel eens na gevloten door jongens die ik niet een ken.
ook zeiden veel mensen dat ik zo model kon worden ik geloofde er helemaal niks van.
nu gaat het al een stuk beter en heb ik meer zelf vertrouwen en wordt niet meer gepest ik pas nog niet helemaal bij de klas maar  dat maakt niet uit.
ik weet nu ook waarom ze me pestte ze waren just jaloerz op mijn uiterlijk.
ik kom nu ook op als er iemand word gepest.
het help en dat stopen ze al snel.
ik ben nog niet helemaal zeker van mijn uiterlijk soms denk ik nog steeds:
ik ben dik (40kg)
ik ben klein (152cm)
ik heb een lelijk gezicht.
maar niet meer zo als vroeger.
ik heb nu ook veel vriendinnen en 1 beste  vriendin die ook gepest werd.
Ik zat in groep 4 en soms scholden ze me uit voor 'dikzak' of 'spleet oog' ( Ik heb kleine ogen, maar ben niet chinees of japans) Ik trok me er toen nog niets van aan. Maar ik groep 5 begonnen ze me voor meerdere dingen uit te schelden. Ik trok het me toen opeens wel aan en mijn zelfvertrouwen zakte in. Ik was serieus een hoopje 'hopeloos' daardoor maakte ik mijzelf misschien ook wel het meest kwetsbaarst van de klas. maargoed, Ik durfde uiteindelijk niet meer naar school, ik was bang en durfde niets. Ik zei tegen mijn moeder dat me niet lekker voelde en was zo'n anderhalve week ziek. Toen zei mijn moeder dat ik weer naar school moest gaan. Ik wou nog steeds niet en zei nog steeds dat ik misselijk was. Maar ik moest naar school en als het niet ging, moest ik bellen naar huis. Nah, daar ging ik dan als 8jarige... Op weg naar school, klaar om weer die vreselijke woorden op me te krijgen. Mijn moeder zette mij af bij school, omdat ze gelijk door moest naar haar werk. En ik liep het schoolplein op. Ik was nog geen eens tien seconden op het schoolplein en ik kan me nog precies herinneren wat ze zeiden: 'Hey! Daar heb je die dikkewalvis ook weer.' Ik begon spontaan te huilen op het schoolplein, tja wat wil je als 8jarige. Toen pas hebben de leraren ingegrepen. En is alles opgelost. Uiteindelijk ben ik zelfs verliefd geworden op een van de pesters en hebben we verkering gehad in groep 8.... Hij ging naar de middelbare school en ik heb nooit meer iets van hem gehoord.

Nu zit ik in de eerste klas van de middelbare school, en ben ik nog steeds erg bang om gepest te worden. Soms krijg ik wel een k** opmerkingen naar mijn hoofd toegeslingerd, En ik besef ook wel dat ze dat zeggen en dat het gewoon de keiharde waarheid is. En mijn zelfvertrouwen die ik had gekregen in 7-8 is nou weer helemaal ingedeukt en ik verlies elke dag wel een stukje zelfvertrouwen. Achter elke glimlach, schuilt een ander gezicht.
Ik ben heel veel gepest. Om dingen die ik niet kan doen door een ziekte aan mn heup, aangepaste schoenen voor mn heup, mank lopen door een operatie aan mn heup. Ik heb gedacht mijn leven te eindigen. ALs ik de pesters zie ontwijk ik ze altijd. Ben 20 km van mijn huis op school gegaan en een nieuw leven te beginnen. Pesters weten niet wat ze doen!!

Pesten

Pesten is niet fijn,
Pesten doet pijn.
Niet van buiten maar van binnen,
Hoe kan je zoiets verzinnen.
Wat jij echt verdient,
Is een hele goede vriend.
Samen lachen samen huilen,
Een vriend om bij te schuilen.
Je bent zoals je bent,
zo word je ook gekend.
Op jouw nieuwe school,
ben jij opeens idool.
Onderaan dit verhaal staat een vraag. Zou je die willen beantwoorden nadat je het verhaal hebt gelezen? Dankjewel :)

Op de basisschool waren het alleen maar plagerijtjes. Niet meer, niet minder. Maar naarmate ik ouder werd en naar de middelbare school ging werd het erger...

Het eerste jaar op de middelbare ging moeizaam. Langzaam maar zeker kon je de groepjes zien. Ik hoorde nergens bij, want ik kon me moelijk aanpassen aan de groep. Wij waren over het algemeen een best drukke klas want we zaten met 29 meisjes (ALLEEN MEISJES) in een klas. Natuurlijk super druk en heel veel gebabbel. Ik was vrijwel de enige die daar niet aan mee deed. De rest van de meiden gingen in discussie met docenten, grote bekken geven enzovoort. Daarom was ik ook anders dan de rest. Iedereen stond wel wat onvoldoendes op het eindrapport, maar ik stond geen onvoldoendes, allemaal boven de 6.

Over het pesten in m'n nieuwe klas valt weinig te zeggen. Ik merkte wel dat ik dingen anders deed, zag en aanpakte bij sommige opdrachten. Daar konden ze me dan ook lekker op pakken. Het ergste vond ik nog dat de pestkoppen iets vervelends tegen mij zeiden en als het te erg werd, namen ze het voor mij op..

Het 2e jaar waar ik nu in zit gaat makkelijker, maar de groepjes in de klas zijn nu veel duidelijker te zien. Die hoort bij dat groepje, die bij die etc. Er waren een aantal meisjes die ik wel mocht, maar die zaten ook bij een groepje, maar ik wist niet dat dat al zo'n duidelijk groepje was. Ik liep dus gewoon mee met hun naar de volgende les, ging bij hun zitten in de pauze's, maar toen werd duidelijk dat ik er niet bij hoorde. Ze lachtten heel veel, ik zei er wat over en die hele glimlach verdween van hun gezicht en ik kreeg een kattige reactie op m'n brood. 

Later heb ik gevraagd, waarom ze zo deden. Toen kreeg ik als antwoord: 'Ja je kleeft te veel aan ons. Jij bent gewoon anders dan wij!'. Dat kwam heel hard aan. Ik ben toen naar mijn mentor gestapt en die heeft er niks aan gedaan. Hij heeft mij alleen op de feiten gedrukt.

Ik heb nu minder last, want de pestkoppen vinden mij nu aardiger, omdat ik me er niks van aan trek. Ik maak me nu alleen nog een beetje zorgen over het schoolkamp dat eraan komt. Dan zien ze echt een stukje privé van mij. Ze kennen mij natuurlijk alleen hoe ik op school ben.

Nu weet ik dus niet wat ik moet doen met dat kamp. Iemand tips? Bedankt voor het lezen en ik hoop dat jullie mij wat tips kunnen geven. xxxxxx
oh ja nog een vervolg

die jongen die mijn elleboog kneusde werd niet aangepakt en maakt de mentor wijs dat ik hem heb gewurgt.
en het is nu 3 maanden later en ik word bijna niet meer gepest.
eindelijk
gast met veel ongeluk ik heb zelf heel veel ervaring met pesten dat zeg ik later wel maar eerst wat tips voor jou

-ga niet ermee naar meeste/juf ze voeren gesprekken die het alleen maar erger maken je kan wel ze in vertrouwen nemen (dat ze extra op pestkoppen letten?
-probeer als het zo ver komt fysiek geweld te vermijden 
-ga voor de zekerheid wat lessen in verdedegingssport nemen (heb ik ook gedaan en het is me goed van pas gekomen)
-negeer mensen (dat is de fout die ik begaan ben ) dan houden ze snel genoeg op met in elk geval verbaal pesten
-praat erover met goede vrienden buiten school
-als je geen vrienden op school hebt ( zoals ik had)  probeer sportverinegingen scouting enz.

mvg, PR31 

bedankt. aan een paar dingen heb ik wel iets maar dat vechtsport komt er niet in want ik was vroeger agressief en brak een keer iemand arm dus van die tijd heb ik me vorgenomen nooit meer iemand te slaan
en ik zit al op hockey en dat werkt ook en ik heb niet veel vrienden

bedankt voor de tips
Ik kwam vorig jaar naar Nederland, heb 11 jaar in engeland gewoont (daar geboren etc) en alles is hier zo anders!
ik had aan het begin van het schooljaar veel vrienden, ik ben blijkbaar slim voor mijn leeftijd en zit nu dus in de 2e van VWO en ik ben 13 (zat eerst op HAVO maar dat was te laag voor mij)
werd een beetje geplaagd omdat ik een Brits accent heb en altijd 10en haal voor Engels en het eter uitspreek dan de leraar.

maar toen gebeurde het, klasgenoten kwamen erachter dat mijn 20 jarige zus zwanger was en ze begonnen mij uit te schelden voor sl*t en alles. ze vinden het vreselijk dat imeand van 20 zwanger was van haar verloofde ondanks er 15 jarige op school zijn met een baby van een wildvreemde one night stand.

nu is er een speciale regel in klas dat luidt "praat niet met Senna" iedereen die met mij praat wordt uitgescholden en uit de vriendengroep verbannen.
ik heb dus niemand op school of in de klas.
Ik ben een emo
En word daardoor vaak gepest

Toen ik in de 1ste kwam had ik nooit vrienden
En ik snee/kras/brand me toen steeds vaker
Een keer snee ik te diep met een mes
En ging heel me been ontsteken

En sinds dien loop ik op krukken
En worden ze regelmatig verstopt,gesloopt.onderuit getrapt enz..

En sinds 2 maandan praat ik tegen voorwerpen
En ik zou het niet weten waarom
Hi , 

Ik kwam net in de 1e klas en had best veel vriendinnen, maar toen kreeg ik een vriendje (waar ik dus best veel spyt van heb ) en iedereen haatte hem, dus toen gingen ze allemaal raardoen tegen mij, en zo werd t eigelijk steeds erger.. ik had helemaal niemand meer in de klas alleen vanwege die jongen.. 
Gelukkig is het nu al best lang uit, en nu doen ze ook weer een beetje normaal. (: 
gast met veel ongeluk ik heb zelf heel veel ervaring met pesten dat zeg ik later wel maar eerst wat tips voor jou

-ga niet ermee naar meeste/juf ze voeren gesprekken die het alleen maar erger maken je kan wel ze in vertrouwen nemen (dat ze extra op pestkoppen letten?
-probeer als het zo ver komt fysiek geweld te vermijden 
-ga voor de zekerheid wat lessen in verdedegingssport nemen (heb ik ook gedaan en het is me goed van pas gekomen)
-negeer mensen (dat is de fout die ik begaan ben ) dan houden ze snel genoeg op met in elk geval verbaal pesten
-praat erover met goede vrienden buiten school
-als je geen vrienden op school hebt ( zoals ik had)  probeer sportverinegingen scouting enz.

mvg, PR31 

Reageer