verhaaltje om over na te denken

  • 21 July 2015
  • 0 reacties
  • 270 Bekeken

  • Anonymous
  • 0 reacties
Het leven is verrot je denkt mensen te kennen totdat je in de shit zit en niemand je je eruit wil trekken. Alleen maar omdat je dan natuurlijk ook straks dat gepeste jongetje of meisje bent . en dan als je hem dan tegen komt doe je niks want dan kan niemand het zien dat je met je om gaat. Maar dat je eerst van iemand profiteert om hem daarna te dumpen omdat hij niks meer heeft ben toch nog gewoon de zelfde maar volgens jouw dus niet. En als ik dan zeg goh ik voel me kut iedereen laat me in de steek dan ligt het toch alleen aan mij en kruip in in de slachtoffers rol maar ik vertel dat het kut gaat en ja doe ook dingen fout dat geef ik dan ook wel toe maar waarom jullie luisteren toch niet. Iedereen heeft z’n eigen problemen en los het lekker zelf op je doet het allemaal zelf doe niet zo zielig, leef ik hiervoor? Blijkbaar wel en als je zegt ik denk aan zelfmoord nee dat moet je niet doen. weetje hoeveel mensen er dan verdrietig zullen zijn. Nee, dat weet ik niet want iedereen laat me vallen als een baksteen waarom zouden ze dan ook maar een kut gevoel hebben als ik er niet meer ben. Laat het eens een keertje zien als je ruzie kunt maken probeer het uit te praten. Iedereen heeft z’n eigen verhaal. Helaas is dat verhaal gecreëerd door alles om je heen. Door de mensen die denken te weten hoe ze grappig kunnen zijn en als jij iets verkeerd doet hoe ze je volledig de grond in kunnen trappen. En als je over je heen laat lopen ben je een zwakkeling.  Maar is dat wel zo ben ik een zwakkeling? Iemand die voor iemand klaar staat opstaat als er iemand wil zitten. Zich verontschuldigen als hij iets fout doet. Dus hij is minder als jouw maar waarom dan? Vreemd he eigenlijk zijn we allemaal het zelfde en toch is iedereen anders maar waarom. we hebben toch allemaal onze goede dingen en onze slechte dingen maar wat is de reden om iemand dan meteen zo te behandelen? Ik denk dat de wereld er een stuk mooier uit zou zien als we een keertje gewoon elkaar een knipoog geven wel even nadenken bij wat we zeggen en dat we elkaar met rust laten als je iemand niet mag. Maar niet iemand de grond in trappen dat is iets gemeens. Het komt altijd weer terug.

0 reacties

Geen reactie

Reageer