Pesten

  • 7 July 2015
  • 1 reactie
  • 220 Bekeken

  • Anonymous
  • 0 reacties
Hey allemaal,
Hier verschijnen wel redelijk veel verhalen van pesten, dus nu wil ik aan jullie mijn verhaal delen. Sorry dat het zo lang is

Mijn verhaal:
In de kleuterklas begon het pesten al een beetje, maar als kind zeg je dan 'juf, die nemen mijn vriendjes af!' Zo is de kleuterklas 😛. Het jaar daarop gingen we met zo'n dertig leerlingen naar het lager. We waren maar een zeer kleine school. Die dertig leerlingen, waaronder ik, werden in 2 klasjes opgesplitst. De ene klas was rustig, mijn klas luidruchtig. Een vriendin(E) werd gepest door een ander meisje(S). S vertelde dingen die E zou gezegd hebben maar dat was niet zo. Iedereen geloofde S en al vlug kwam E er alleen voor te staan. Ik bleef wat meer aan de zijlijn staan omdat ik schrik had om ook gepest te worden. Maar het pesten werd erger. De leerkrachten wisten ervan en deden NIETS. NIETS!? Ik was kwaad dat ze niks deden en toen was het ook genoeg! Ik had spijt dar ik er niet eerder voor E was geweest terwijl ze op die momenten wel een vriendin kon gebruiken! E en ik kwamen goed overeen en ik leerde haar kennen als een eerlijke meid! Haar mama had al een paar keer gevraagd of E naar de rustige klas mocht, want ze voelde zich in de luidruchtige klas totaal niet thuis en daar zat ook de pestkop in. Na 3 jaar van pesten werd ze eindelijk overgeplaatst naar de ander klas! Voor haar voelde het als rust en ze was blij! Het pesten was min of meer gestopt. Ik was blij voor haar, maar S ging andere pesten. 3 mensen, 3 heeft ze in 1jaar nog gepest! Ik had als 1 van de enige gezien wat dat gepest met E had gedaan en kwam dus ook voor die andere op. Na een jaar waren die 3mensen erdoor. S werd kwaad omdat ik haar hinderde in haar pesterijen en begon op mij.. Ik zweeg en vertelde er niemand niets over, ik wou hun er niet mee lastig vallen. Maar al gouw werd het te veel... Thuis moest mijn familie er de gevolgen van dragen. Mijn ouders en leerkrachten hadden ook door dat er iets niet in orde was en 'verplichtte' mij om het te vertellen. Papa ging verschillende keren naar de directrice. Die deed niet echt iets. Er waren verschillende gesprekken tussen mij en S met nog iemand erbij. S kreeg op den duur wat 'schrik', want papa bleef terug naar de directrice gaan als er weer niets veranderde. Uiteindelijk liet ze me wat meer met rust.
De laatste maand van het zesde was eindelijk alles zogoed als opgelost en deed S weer een beetje normaal. In die periode kreeg ik klierkoorts en werd ik verplicht om thuis te blijven! Hier was ik best blij om. Geen school en S niet meer zien 🙂 Het erge vond ik dat ik meer als 6 jaar met sommige in de klas heb gezeten en er maar een paar mensen gevraagd hebben hoe het ging, langsgeweest zijn, iets kwamen brengen,... E wel 😛 Die is ondertussen een vriendin voor het leven.
Zo dit was het zo'n beetje.

Nog eventjes iets voor degene die gepest worden: GEEF NIET OP! NOOIT! Op sommige momenten zul je zoiets hebben van 'hoe?!' maar praat er dan met iemand over! Hoe raar het ook mag klinken soms ben je je pester dankbaar. Door hun pesterijen ben jij degene die je op het moment bent! Ik ben er blij om. Die pestperiodes waren een HEL! echtwaar! Maar moest ik niet gepest zijn zou ik niet de persoon zijn die ik nu ben, niet dezelfde vrienden hebben, niet hetzelfde leven hebben,... E ik ben blij met hoe alles nu gaat. Niet alles gaat even goed maar dat is hetleven zeker? :p

Dankjulliewel voor het lezen
Groetjes Femmel

1 reactie

Heyhey femmel,

prachtig verhaal... 
Ik ben ook heel erg genes top de basis school en he hebt gelijk... 
Was ik niet gepest Dan was il niet wie ik nu ben...
 ik ben er ook blij mee hoe ik nu ben.

Xx greetzz

Reageer