Last van buurjongen die mij stalkt op de fiets

  • 30 november 2014
  • 16 reacties
  • 700 Bekeken

Hallo iedereen,
Ik zit nu in het 2e van de middelbare school.
Mijn buurjongen zit bij mij in de klas, en eerst was hij een vriend van mij, maar nu vind ik hem heel stom.
Ik zal de situatie uitleggen:
Ik was zijn vriend, maar hij wilde meer aandacht van meerdere mensen, dus hij brak expres zijn arm.
We wisten niet dat het expres was, dus wij vonden het heel sneu enzo, en we hielpen hem.
Maar het gebeurde steeds vaker, en als wij hem hielpen was het ook nooit goed :-(
Dus op een gegeven moment waren bijna al zijn vrienden, en ik dus ook, er helemaal klaar mee en wilden niks meer met hem doen.
Toen ineens brak hij niks meer.
Je begrijpt, toen hij mijn vriend was - en mijn buurjongen - fietsten wij altijd samen.
Sinds hij geen vrienden meer heeft stalkt hij mij en mijn vrienden de héle dag door (ik vind het heel vervelend voor hem, maar ik wil gewoon niet meer met hem optrekken, omdat hij steeds zo boos werd omdat ik hem holp, en ik bang ben dat hij dat weer wordt). 
sinds ik geen vrienden met hem wilde zijn, fietsen wij niet meer samen naar school.

Maar nu het probleem:
Wat hij nu elke ochtend doet is: Hij gaat achter de poort staan wachten tot ik naar buiten kom en aanfiets, en dan komt hij snel de hoek om en doet net alsof we elkaar met toeval tegen komen....
Ik heb autisme, en dat is heel vervelend vind ik. Eén van de nadelen hiervan is dat ik niet tegen hem durf te zeggen dat ik niet met hem wil fietsen en hij weet dat ik dat moeilijk vind . Hij pakt me dus  expres op mijn zwakke plek (zo voelt het).

Ik weet dat ik het tegen hem moet zeggen, maar ik durf het écht niet. :-(
Tips?

ps: Ik kom vast heel stom over, maar ik zit er écht mee en ik vind het heel moeilijk

16 reacties

Hoi,

Wat vervelend zeg! Ik begrijp heel goed dat het moeilijk is om tegen hem te zeggen dat hij op moet houden en het gevoel dat hij je op je zwakke plek pakt is ook erg vervelend inderdaad... Ik heb ook autisme, dus ik kan me er wel wat bij voorstellen, welke vorm heb jij, gewoon uit nieuwsgierigheid 😉 Ik heb Asperger. Ik begrijp dat het heel moeilijk kan zijn om dit tegen hem te zeggen, maar misschien zijn er andere mogelijkheden om hem dit duidelijk te maken. Je hoeft het bijvoorbeeld niet tegen hem in zijn gezicht te zeggen, maar je zou hem een briefje kunnen geven of hem een bericht of mail sturen? Je zou ook tegen zijn ouders kunnen zeggen dat je het vervelend vind of via je ouders dat zij het voor je melden.

Je komt heus niet stom over hoor, maak je geen zorgen, iedereen heeft wel ergens moeite mee en veel mensen vinden dit soort situaties lastig. Dat hoort bij het leven. Niet zo negatief denken hoor, het komt allemaal goed!

Succes!

xx
Ik heb PDD nos .
Heel erg bedankt!
misschien is het een late reactie, maar misschienook niet,

Ik begrijp dat het stalken wel vervelend wordt, en je mag het ook best zeggen. Verder vind ik het raar van die buurjongen waarom hij het doet. Heeft hij het thuis misschien moeilijk? probeer wat meer met hem te praten. Maar als je dat ECHT niet wil, moet je gewoon zeggen dat je het niet fijn vind. Of je gaat met iemand anders fietsen, dan ga je heel veel met degene kletsen zodat hij er 'buiten valt'. Het is wel gemeen, maar als hij niet luistert...

xx
Hey a.noniempje
Bedankt voor je reactie!
Mijn buurjongen heeft op het begin van het jaar begeleiding (hulp) gekregen, omdat het bekend was geworden dat hij steeds iets brak.
Ik denk dat zijn begleider heeft gezegd: 'Probeer eens weer wat vaker met die kinderen op te trekken', maar ik denk dat hij het verkeerd opvatte en dacht dat hij ons continu achterna  moest gaan.
Ik voel me er ook wat meer klaar voor nu, om het tegen hem te zeggen, omdat ik advies heb gekregen en omdat jullie het ook een beetje raar vinden.

xxx
Xx_iemand_xX
Heel veel succes @Xx_iemand_xX
Ik weet dat je het kunt, misschien legt hij het ook uit!
x
Heel erg bedankt!
Heey,

Wat vervelend zeg! Misschien heeft je buurjongen, zoals a.noniempje ook al zei, het moeilijk en/of voelt hij zich alleen? Uiteraard mag dat niet een reden zijn dat jij tegen je wil in elke dag met hem op moet trekken. Als je het écht niet meer wilt, en je zelfs gek van hem word, is het dan misschien een idee dit aan een ouder te vertellen? Of misschien naar je buurvrouw/buurman, maar ik begrijpt het heel goed als deze stap je niet zo fijn lijkt. Maar wat vond je van de eerste optie? Misschien kan je moeder of vader het met je buurvrouw/buurman bespreken en kan hij/zij het weer uitleggen aan je buurjongen. Uiteindelijk moet je kiezen wat jij het prettigst vind, maar het lijkt me niet zo leuk als je elke dag met tegenzin naar school gaat omdat iemand je stalkt. 

In ieder geval veel succes!

Liefs, 
iFlower
Hey,
Heel erg bedankt voor je reactie!
Ik denk dat het inderdaad een hele goeie optie is om het met zijn ouders te bespreken, of via via (via mijn ouders naar zijn ouders).

Liefs,
Xx_iemand_xX
Dit is echt vervelend voor je! Ik heb zelf ook pdd nos maar ik ga met een taxi naar school. Als het erger wordt, moet je het echt melden bij je mentor of de directie, want dit kan echt niet.
Heeei!, 

Ik heb niet enorm veel verstand van autisme ik heb alleen een vriend die het heeft..Maar dan een extreme extreme vorm..Dus ik reken het niet mee in mijn gedachte.. 

Maar ik denk zoals al vaker wordt gezegd dat hij waarschijnlijk heel eenszaam is of jou ongelovelijk mist.. Misschien vind hij verandering moeilijk? 
Ik moet eerlijk bekennen dat toen ik het las dat ik direct dacht aan gedragsproblemen enzo omdat jezelf iets aandoen is wel heel heftig.
Is er al een nieuwe update van het verhaal??? Ik ben best nieuwschierig 😉 Ik hoop dat die jongen eruit komt met zichzelf en met jou, dat hij je niet meer zo stalkt want dat is echt niet fijn!! 


Heel veel succes xxx


B
Hey!
Even een update.
Ik ben met een vriend van mij (die ook last had van het stalken van mijn buurjongen) naar mijn mentor geweest.
Ze zei dat ze er iets aan ging doen. Mijn buurjongen staat nu niet meer om de hoek te wachten tot ik naar buiten kom, maar als wij toevallig elkaar tegenkomen wil hij wel de héle weg (8,5 km) met mij fietsen. Ik wil dat niet, dus daarom probeer ik hem te ontlopen (bijv. heel snel gaan, heel vroeg etc.) Ik weet dat dit geen goede oplossing is, en dat ik tegen hem moet zeggen dat ik niet met hem wil fietsen, maar hoe?
Tips?

PS: Ik waardeer jullie steun écht heel erg, het geeft me zelfvertrouwen en een goed gevoel. Bedankt daarvoor!

Groetjes, 
Xx_iemand_xX
Jeminee... Wat lastig.. Als ik in jou schoenen zou staan zou ik gewoon persoonlijk naar zijn ouders toegaan. Hij moet straf of huisarrest krijgen anders denkt hij straks nog dat het stalken normaal is.. Het lijkt haast wel een obsessie zoals ik het nu hoor!! 

Misschien is het voor jou het makkelijkst om bij het begin beginnen en dat is niet ontlopen!! Dat is zoooooo slecht... Ik heb toevallig hiermee geen ervaring maar met ''ontlopen'' wel.. Het is als vluchten geen positief iets!!
Daarom zou ik als hij weer toevallig naast je fiets gewoon aan ons allemaal denken en proberen de confrontatie aan te gaan. Ik vind het ook heel naar voor jou dat je zo'n vervelende buurjongen hebt;) Die vast wel erg aardig zal zijn maar heel alleen.. Misschien moet je eens buiten school en alles naar hem toe gaan en gewoon om te praten en dan op een subtiele manier hem laten breken dat hij even los laat wat hem dwars zit want stalken doe je niet voor niks. Misschien heeft hij je wel enorm hard nodig! 


Doe in ieder geval waar jij je het prettigst bij voelt! 

Dikke tût 

B
Hey Nagelbijter,
Sorry, maar ik denk dat het niet zo'n goed plan is om hem weer op te gaan zoeken en weer contact te maken.
Het klinkt heel sneu, en dat is het ook, maar hij is gewoon een kind waar ik niet zo goed overweg kan.
Toen hij iets brak moest ik: de hele dag zijn loeizware tas dragen (en notabene ook die van mij erbij), altijd bij hem blijven (voor als hij mij ergens mee nodig had), alles doen wat hij zei, en (heel awkward, maar moest wel) zijn gulp dicht doen, omdat hij maar een hand had en dat niet lukte. Maar volgens hem deed ik het nooit goed, ik moest weten dat hij die deur wél in zijn eentje open kon doen, hij werd boos als ik vergat zijn tas te dragen, hij stond me op te wachten tot ik op school was en dan begon de ellende weer, want ik moest de héle dag zijn gezeur aanhoren. Iedereen was er klaarmee, en nu heeft ie eigenlijk niemand meer.
Het is héél sneu voor hem, ik zit er ook vaak mee, maar ik wil gewoon liever niet meer met hem omgaan.
Ik zit nu een beetje in een shit-situatie, omdat ik last van een schuldgevoel heb, én tegelijkertijd wil ik niet meer met hem optrekken.
Ik weet het gewoon niet meer zo goed.
Wat ik moet denken of voelen, pijn? Dat ik gelijk heb? schuldgevoel? ik weet het niet.
Jeminee... Ik vind het een hele lastige situatie.. 
1 Ding is zeker : Jij moet je NIET schuldig gaan voelen.. 
Ik denk echt dat je zijn ouders moet inlichten en als je dat zelf niet durft jou ouders naar zijn ouders toe laten gaan of misschien een brief schrijven.
Euhmm misschien moet je er niet meer veel aan denken en wanneer je aa ndenkt gewoon online een spelletje spelen, schapen tellen of je nagels lakken ofzo ( afleiding). Ik heb nog nooit zoiets als jou verhaal gehoord als ik eerlijk ben.. 
Ik hoop dat je eruit komt met jezelf en ik hoop dat ook voor jou buurjongen! Probeer het voor jezelf een beetje te laten rusten..

Ik zou er iniedergeval voor zorgen dat zijn familie wordt ingeligt! Misschien gaat het namelijk verder dan stalken. Ik weet niet hoe oud hij is maar op wat voor leeftijd dan ook zouden ouders dit zeker moeten weten.

Groetjes B

Hou je sterk! x
Hoi,
Als ik jou was zou ik met iemand samen gaan fietsen, dan voel je je sterker. Ook kan je de ouders van je buurjongen waarschuwen, ze zullen dan gaan praten met die jongen en misschien komt er dan verandering van. 
Probeer het verder zo veel mogelijk te negeren.
GR bb
heey, 

Hoe gaat het nu met de hele situatie?? 

xxx

Reageer