Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18

Gepest.

  • 20 september 2013
  • 29 reacties
  • 1085 Bekeken

  • Anonymous
  • 0 reacties
Hallo,

Ik ben vroeger erg gepest. En kreeg daar begin de eerste klas van de middelbare school gevolgen van. Ik ging in zien dat het niet goed was dat ik er was. (Zit inmiddels in het derde.) Ik heb erg lastige tijden gehad. Bijna niemand wist ervan omdat ik het niet aan een volwassenen durfde te vertellen. Wel wist mijn nicht en een vriendin het. Sommmige vrienden hebben me toen ook laten stikken. Ik heb vaak gezegd dat ik opnieuw begon er niet meer aan dacht, en dat soort dingen. Vaak ging dat dan een tijdje goed, maar daarna viel ik weer terug in oud gedrag. Vaak droeg ik een vrolijk masker dus zag ook niemand mijn verdriet en pijn.

Ik ben nu twee jaar verder, en heb er nog steeds wel is last van. Ik ben goed het nieuwe schooljaar in gegaan. Maar val nu terug. Ik vind het lastig om echt mezelf te zijn. En weet ook niet goed wie ik ben. Ja, ik ben Marloes, maar ben ik stil en verlegen of druk en aanwezig? Hoe gedraag ik me. Verder heb ik nu een nieuwe mentor en nieuwe leerkrachten. Ik weet nog niet echt wie ik kan vertrouwen en vind dat erg lastig. Wel heb ik mijn Duits leraar vorig jaar ook al gehad. Dat is een goede man, die je echt kan helpen. Maar ik stap niet snel op mensen af.

Wat dus eigenlijk mijn 'vraag' is, ik weet niet of jullie me kunnen helpen/begrijpen. Hoe stap ik sneller op iemand af en hoe weet ik wie ik ben?

Marloes

29 reacties

Hey, 

Wat je nu doormaakt is wel bekend voor mij. Vorig jaar heb ik ook een verschrikkelijk jaar achter de rug (leerjaar 4). Ik kwam vrij nieuw binnen, omdat ik van een andere afdeling kwam op diezelfde middelbare school. Ik kende dus niemand in het regulier, en ik wist ook niet hoe ik op mensen moest afstappen. Uiteindelijk was ik de persoon die altijd overbleef, en die altijd alleen was. Alle kliekjes waren al gevormd, en ik vond geen aansluiting.
Dit schooljaar heb ik gelukkig wel aansluiting gevonden, alleen val ik ook nog steeds soms terug in de teruggetrokken, verlegen persoon die ik vorig jaar was.

Op je eerste vraag heb ik wel antwoord; wat ik vaak probeer is om gewoon naast iemand te gaan zitten die me aardig lijkt, en dan begin ik vaak met een vraag over het rooster, over school, over een proefwerk, etc. Vaak komt daarna het gesprek op gang en gaat het al vrij snel over iets anders dan school. (Sorry als dit niet het antwoord was wat je zocht).
Je tweede vraag: 'hoe weet ik wie ik ben?', is een moeilijke vraag. Ik weet zelf ook nooit wie ik ben, ik twijfel daar altijd aan, en ik denk dat ik misschien wel nooit zal weten wie ik ben. Misschien is het handig om echt eens op te letten wat jij leuk/mooi vindt, niet wat anderen leuk vinden (dit klinkt misschien makkelijk, maar het is best moeilijk), en gewoon te experimenteren door dingen te doen om te kijken wie je wil zijn/bent.

Hopelijk heb ik je vragen een beetje beantwoord, en als dit niet het geval is, ik begrijp je in ieder geval wel, denk ik.

Veel succes, 

Lia
Hoi Lia,

Ontzettend bedankt voor he antwoord! Ik heb hier zeker wat aan, alleen bedoel ik meer hoe ik op een leerkracht af kan stappen om hulp te vragen.

Groetjes!
Heey Marloes,

Ik herken dat onzekere uit jouw verhaal heel erg:
Ik heb zelf vorig jaar ook een periode gehad (ongeveer een half jaar, of iets langer) dat het niet lekker ging en dat ik heel onzeker en verlegen en zo was (3e klas). Toen heb ik een aantal keer gesprekken gehad met de leerlingenzorg van school en toen ben ik er overheen gekomen (ik was het helemaal zat en wilde weer gewoon mezelf zijn). Alleen is er sinds het eind van vorig jaar weer een twijfel komen opzetten (ben ik lesbisch???) en dit heeft me weer veel onzekerder gemaakt ("terugval") en voel ik me ook weel ongelukkiger. Ook herken ik dat dat je je afvraagt of je "stil en verlegen" of "druk en aanwezig" bent. Wat ik van dat van vorig jaar heb geleerd is dat je moet praten (ik heb toen veel met mijn mentrix gepraat), want dat lucht echt altijd heel erg op! En als je niet naar je mentor (of een andere leraar of helemaal iemand anders) durft te stappen kun je hem/haar ook mailen of je een keer een gesprek met hem/haar kunt hebben of in die mail zetten wat je dwarszit. 

Succes ermee!!!
xxx Flappie
Hoi Flappie,

Ontzettend bedankt voor je reactie! Ik ga zeker die leerkracht nog een mailtje sturen of ik met hem mag praten! Ontzettend stoer dat jij die stap wel hebt durven nemen! Super gaaf!!

Bedankt! Jij ook heel erg veel succes!

Liefs Marloes
Heey Marloes,

Ik heb die stap niet echt genomen hoor: ik werd zo onzeker dat m'n mentrix het opmerkte toen heeft ze een gesprek met me aangeknoopt en sinds dien vertrouwde ik haar en durfde ik haar dingen te vertellen... (als zij niet dat gesprek met mij was begonnen had ik het nooit gedurft! dus jij bent juist stoer dat je wel naar die leraar toe stapt en jij erover begint! Als ik mensen iets wil vertellen wacht ik bijna altijd tot ze me ernaar vragen, bijvoorbeeld waarom ik zo stil ben...)
Succes ermee!

xxx Flappie
Ha Flappie,

Dat herken ik! Ik wacht meestal ook tot er iemand op me afstapt. Doorgaans gebeurt dat niet.  Vorige week vroeg die Duits leraar wel of het goed ging. Dan zeg ik met mijn stomme kop dat het goed gaat, ik lieg snel. En achteraf heb ik daar dan spijt van. Dan ga ik stil en zielig doen zodat ik hoop dat er weer iemand op mij afstapt of het goed gaat. Als dit zo langer door blijft gaan, stuur ik wel echt een mailtje. Ik wil niet zielig doen om aandacht. Ik wil mezelf zijn, en zelf om hulp durven vragen! 

Liefs Marloes

PS: Alsnog stoer dat je het gesprek bent aangegaan! Je had ook zoals ik altijd doe kunnen zeggen dat het goed gaat! 
O, dat doe ik ook hoor: mijn ouders... (die hebben hartstikke door dat ik ergens mee zit, maar ik blijf ontkennen...) en nog veel meer mensen (leraren, familie, vrienden enz.) 
En dat stil en zielig zitten doen doe ik ook (ik ging afgelopen zomer voor 5 dagen naar mijn peettante/beste vriendin van mijn moeder en ik had van te voren al zoiets van "ik wil het haar wel vertellen, maar ik weet niet hoe ik erover moet beginnen en zo". Ik ging daar alsmaar expres een beetje stil en zo doen en op een gegeven moment vroeg ze ernaar en heb ik het haar verteld). Maar ik heb nu ook een andere manier bedacht om het aan me mentor te vertellen (ik denk dat zij mij kan helpen): we moesten zo'n mentor kaart invullen ("hoe is je situatie thuis?", "wat verwacht je van je toekomst", enz.) en bij de vraag "wil je nog iets met me bespreken?" heb ik "misschien" opgeschreven.... (zo hoef ik er dus niet echt zelf over te beginnen...).  
Ik ben blij te horen dat ik niet de enige ben die zo doet! (Ik vond mezelf altijd maar raar met dat stil en zielig doen...)

xxx Flappie
Fijn om te weten dat ik ook niet de enige ben! Ik heb al een mentor gesprekje gehad en hij vroeg of ik nog iets wilde bespreken en ik zei nee. Als ik iemand voor het eerst zie/spreek heb ik altijd meteen al een gevoel van met die kan ik goed praten en die kan me helpen en is er voor mij, en die niet. En bij mijn mentor had ik dus niet echt het gevoel dat hij er voor me zou zijn enzo. Wat is dus wel bij mijn Duits leraar heb. Maar ik vind het zo lastig om op hem af te stappen/mailtje te sturen. Wat zeg ik dan? "Het gaat niet goed" "Waarom niet?" "Ja, dat weet ik zelf eigenlijk ook niet zo goed." En dan? (Moet ik er nog bij zeggen, ik zit nu in een fase dat het wel goed gaat, maar ook weet niet. En ik weet niet waarom. Ook vooral school enzo. Ik zit in het derde, en dat is het moeilijkste jaar...)
Misschien is een mailtje sturen beter (doe ik ook liever), dan kun je namelijk lang nadenken over hoe je iets formuleert en dan kun je het dus duidelijker uitleggen. Je kunt zoiets bijvoorbeeld mailen:

Beste meneer.....,

Er zit me iets dwars en omdat ik u vertrouw, wil ik het u graag vertellen:
Doordat ik vroeger gepest ben en heb daardoor lastige tijden achter de rug. Ik vind het lastig om mezelf te zijn en weet soms niet goed wie ik nu eigenlijk ben. Soms gaat het beter, maar nu voel ik me er weer niet zo gelukkig door en zit het me nogal dwars. 
Zou u me misschien willen helpen? 
Alsvast bedankt!

Groetjes,
Marlous.


Ik heb inderdaad ook dat ik sommige mensen dingen gewoon niet wil vertellen (bijv. er zijn 6 mensen die weten dat ik denk dat ik lesbisch ben en dat ik vorig jaar waarschijnlijk verliefd was op mijn mentrix, maar mijn beste vriendin weet dat van mijn mentrix niet, omdat zij heel snel dingen raar vind). 
Succes ermee!!!
xxx Flappie
Een ontzettend goed mailtje! Maar ik heb hem al een keer gemaild omdat er iets gebeurt was in de les (Ik was stout.. Hahah, nee viel wel mee :p) Maar toen heb ik hem gemaild dat ik niet mezelf ben door naar verleden enzo, wat jij hier boven eigenlijk in die mail zet. Toen heeft hij gezegd: "Mocht je behoefte hebben om te praten, dan mag dat altijd Marloes." 

x Marloes
Dan kun je hem mailen dat je inderdaad wel behoefte hebt om te praten, maar dat je het ook wel erg spannend/eng (???) vindt. 

x Flappie
Top idee! Heel erg bedankt! Ik wacht het nog even af. En stuur daarna een mailtje of stap op hem af. Ik laat je nog weten hoe is gegaan. Oke?
Oké, succes ermee! Ik weet alleen niet of je moet afwachten, uit ervaring weet ik dat het altijd oplucht als je praat en ik weet niet of je er gelukkiger van wordt als je er nog mee wacht, misschien wordt het dan alleen maar enger om er over te beginnen.
Maar in ieder geval: heel stoer dat je actie gaat ondernemen!!!
xxx Flappie
Daar heb je gelijk in! Ik heb nu weekend en woensdag weer les van hem. Ik wacht die les nog even af. Daarna zou ik echt actie ondernemen! 🙂
Top!!! 
Succes ermee! En als je nog eens iets dwarszit: ik ben bereid je te helpen (ik ben dan blij dat ik lees dat ik niet de enige ben die op dezelfde manier denkt als ik!!!)

xxx Flappie
Hoi Flappie,

Ik twijfel nu toch weer erg. Het gaat opzich wel ok. Ik heb niet echt een reden waarom het slecht gaat en waarom ik met hem zou moeten praten. Ik denk dat ik het voor mezelf houd. En zo door ga. Ik heb een vriendin die ook altijd naar me luisterd.

Bedankt voor het helpen!

Liefs Marloes
Heey Marloes,

Je moet het zelf weten, maar ik denk toch dat hij je wel kan helpen. Ik wilde eerst ook iets absoluut niet aan iemand vertellen, maar toen ik dat gedaan had bleek het toch dat het heel erg opluchtte en was ik achteraf heel blij dat ik het hen verteld had!
Maar je kunt het idd ook aan die vriendin vertellen.

Succes ermee!

xxx Flappie
Heee Flappie,

Ik heb die leerkracht een mailtje gestuurd of ik een keer met hem mag praten. En dat mag! 🙂 Ik wacht alleen nu op een mailtje wanneer hij tijd heeft, maar ik heb morgen les van hem, dus misschien dat hij erdan over begint.

-x- Marloes
Heey Marloes,

Wat goed van je!!!!! :)
Heel veel succes en laat me even weten hoe het gegaan is (als je tenminste wilt)!

xxx Flappie
Ha Flappie,

Daar was ik weer. Er is een hoop veranderd de afgelopen weken. Ik heb het er nog met mijn Duits leraar over gehad en toen vertelde hij dat hij mijn mentor er bij wilde betrekken. Wat wel even een shock voor me was. Ik heb toen gezegd dat ik alleen op mijn mentor af zou stappen en vragen of ik met hem kon praten. Wat ik na 1 week nog steeds niet gedaan had. Mijn Duits leraar wees me er al op dat ik het niet te lang uit moest stellen. Ik heb toen een halve week later eindelijk mijn mentor een mailtje gestuurd en morgen heb ik een gesprek met hem. Wat ik erg goed van mezelf vind. Ik was er 1,5 week geleden nog niet klaar voor om te praten, nu wel. Natuurlijk vind ik het wel lastig. Maar ik weet dat ik het kan.

Ook heb ik een jongen ontmoet (helaas Engels, dus vind het erg lastig duidelijk mijn gevoelens met hem te delen..) die mij erg goed helpt. Hij geeft 'preken' met dat ik een sterke meid ben die een mooie toekomst krijgt en die ook gunt. Dat helpt mij wel om sterk te blijven. Ik heb wel dat ik de ene dag heel vrolijk ben en de andere dag heel stil, en vandaag was ik het ene uur heel druk en andere heel rustig, of net thuis zag ik het niet meer zitten. Dat zijn dan wel dingen waar ik het lastig vind om mee om te gaan.... Maar wat die Engels jongen ook zei, be stong, head up and ignore the people that try you down. Dus, wees sterk, hoofd omhoog en negeer de mensen de je proberen naar beneden te halen.

Marloes
wat goed van je 🙂 ik heb hetzelfde gehad, met mijn mentrix over gepraat en ik had ook zo'n buddy!
gelukkig was die wel nederlands! ik hoop dat t snel weer beter met je gaat!
en ik  ben het wel eens met die Engelse jongen
Stay strong!

Lucky
Heey Marloes,

Wat fijn voor je en wat ontzettend dapper!!!  Heb bewondering voor je!
Dat van heel druk en dan weer stil herken ik helemaal, zo voel ik me de laatste tijd ook heel vaak! 
Wat fijn dat je die jongen hebt leren kennen! 
Ik wens je echt heeeeeel veel succes met dat gesprek met je mentor!!!! 

xxxxx Flappie
Hoi Flappie,

Ik heb mijn gesprek gehad. Hij was erg geschrokken over wat ik heb gewild. Hij vertelde mij dat ik totaal niet onzeker over kwam maar wel opviel doordat ik volwassenen over kwam dan andere, krijg je het weer, door mijn verleden. Het gaat momentel goed en ook vaak slecht. Ene uur goed andere uur zeg ik het liefst dag tegen iedereen...

Marloes
Heey Marloes,

Gaat hij je verder nog helpen? Dat je zekerder en zo wordt. 
En heeft het je opgelucht? Of heb je er achteraf spijt van?

xxx Flappie
Hij gaat me verder niet helpen, het is niet zo'n hele erge goede mentor. Ik ben al zeker genoeg. Het heeft me niet opgelucht en het boeit me geen enkele zag, of hij het nou wel of niet geweten had.

Reageer