Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18

Aangerand

  • 7 januari 2017
  • 6 reacties
  • 803 Bekeken

Hoi,
Ik ben een meisje van 14 jaar, ik ben zoon 1,5 jaar geleden aangerand. Ik was toen 12.
Ik was een puppy aan het uitlaten en een jongen van een jaar of 18 begon tegen mij te praten, voor ik het wist pakte hij mij en liet me niet meer los, hij raakte me overal aan en begon mij zelfs te zoenen.
Na die tijd begon ik mezelf vaak snijden/krassen.

Ik heb het eigenlijk alleen maar tegen mijn beste vriendin verteld, en niet tegen mijn ouders of andere mensen. Ik wil ook echt niet dat ze het te weten krijgen.
Ik zit er best vaak nog mee, ik vind het namelijk erg moeilijk om alleen met mannen te zijn of om ze aan te kijken.

Dus ik wil het wel tegen een volwassene vertellen, maar ik weet niet of ik dat durf en of het daar nu niet te laat voor is.

Ik hoop dat jullie mij wat advies kunnen geven

6 reacties

Reputatie 6
Hoi,

Het is nooit te laat om erover te gaan praten! Echt niet!

Ik heb zelf geen ervaring met aanranding gelukkig, dus misschien is het heel dom wat ik vraag. Dat spijt me dan, maar waar ben je bang voor met het vertellen? Je schaamt je? Maar je kan er toch niks aan doen. Het is niet jouw schuld dat die jongen zo dom is!

Durf je het met je mentor/mentrix te delen? Of iemand anders op school. Een docent(e) of vertrouwenspersoon? Goed dat je het wel wilt vertellen! Als het te lastig is, kun je ook misschien mailen of tijdens een gesprekje iets laten lezen? Dat maakt de opening soms wat makkelijker.

Er bestaat slachtofferhulp voor mensen zoals jij. Dit is iets wat je goed moet verwerken en daar heb je hulp voor nodig.

Wat naar dat je krast/snijd. Waarom doe je het? Omdat je jezelf wilt straffen? Jouw manier om het te verwerken?

Veel sterkte,
Gr. Pin
Onnodige quote verwijderd door De Kindertelefoon

Hey,
Bedankt voor je reactie!
Ik denk dat ik bang ben voor mensen hun reactie, ik wil niet dat mensen anders naar mij gaan kijken.
Over dat snijden/krassen, in de tijd erna voelde ik me gewoon echt erg down. Ik doe dat nu al heel lang niet meer, ik besefte me dat het echt niet goed was.
Reputatie 6
Hoi,

Ik denk dat mensen in je omgeving in eerste instantie alleen maar bezorgder worden. Ze gaan je echt niet als een ander mens zien! Dat zou ik erg raar vinden.

Wauw, super dat je niet meer snijd! Knap!

Gr. Pin
Het is natuurlijk moeilijk om het te vertellen, maar nog moeilijker om het te verzwijgen, op een geheel moment zou je het toch moeten zeggen en hoe langer je wacht, hoe zwaarder het voor je word.
Heey!

Je hoeft niet per se gelijk te zeggen wat er precies is gebeurd. Misschien kun je zeggen dat je je rot voelt over iets. En dat het soms ff niet zo goed gaat.

Het is btw niet jouw schuld dat het gebeurd is. Die gast had van je af moeten blijven! Je hoeft je niet te schamen, ook al weet ik dat je het wel een beetje beschamend moet vinden.

Het is sws niet te laat om te praten!
Juist supergoed dat je een volwassene in vertrouwen wilt nemen. Heb je al een idee wie?

Xx
Kikker
Hoi!

Wat erg dat dit gebeurd is. 😞 Je kunt best een persoon contacteren die je kan helpen, een psycholoog ofzo. Je kunt op deze site chatten of bellen met mensen die je gemakkelijk kunnen doorverwijzen naar professionele hulp. Die professionele hulp kan dan, met of zonder jou erbij, wat je het liefste hebt, aan je ouders vertellen wat er gebeurd is. Je zult het ze ooit moeten vertellen. Ik snap dat het niet gemakkelijk is om terug vertrouwen te krijgen in mannen, maar er lopen ook wel goede mannen rond. :)

Heel veel sterkte! Hopelijk kom je d'er snel bovenop!
Groetjes
x

Reageer