Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18

Zelfmoord

  • 29 oktober 2017
  • 3 reacties
  • 87 Bekeken

Badge +1
Hey,

De laatste paar weken/maanden worden de gedachtes over 'suicide and selfharm' alleen maar erger. Elke ochtend sta ik op met de gedachte dat ik niet verder wil, dat het genoeg is voor mij hier en dat het leven voor mij toch geen zin heeft. Ik heb geen zin meer om elke keer hetzelfde riedeltje af te gaan met als enig verschil 'de dag'. Ik maak allemaal plannetjes in mijn hoofd over hoe ik een einde kan maken aan deze vreselijke hel en ik weet dat ik mezelf er niet lang aan kan houden een van deze plannetjes niet uit te voeren.
Het wordt allemaal te veel. Het leven, deze wereld, school, stage, familie, vrienden alles.
Het maakt me gewoon niet meer uit dat ik mensen met een schuldgevoel achterlaat, dat ik mensen in intens verdriet laat zitten, want vroeg of laat zijn ze me toch vergeten. Ik kan gewoon niet meer leven met de eindeloze pijn en die gedachtes die ik maar niet kan stoppen. Maar er is toch iets in mij wat niet wil, ik wil niet de egoïstische zak zijn die volgens mijn moeder voor de makkelijke uitweg kiest. Ik wil zo graag bewijzen dat ik iets kan, alleen heb ik geen idee hoe. Alles wat ik probeer of doe gaat fout..
Ik weet nu gewoon niet meer wat ik moet doen.. Ik wil niet nog meer mensen pijn doen, ik hoop dat iemand hier misschien een tip heeft om misschien nog door te gaan...

In ieder geval bedankt voor het lezen...

xx
Learning

3 reacties

Badge +3
Hey learning

als je er een einde aan maakt doe je juist heel veel mensen pijn en je ouders en vrienden zullen je echt nooit vergeten. kies dus het goede hoe moeilijke het ook is, er zullen altijd mensen je steunen en aan je zij staan zelf loop ik ook al met het probleem dat jij ook hebt ik kwam toen op de website van 113, daar was ik gaan chatten met een vrijwilliger en toen hebben ze tegen mij gezegd dat ik hulp kon zoeken bij een Psycholoog om daar mee te gaan praten en toen ik zei dat ik dat ik niet wilde praten face to face zeiden ze dat je het ook online kon doen via de website het is gratis en anoniem dus niemand weet dan wie je bent. Je zou ook naar een vertrouwings persoon op school kunnen gaan of naar iemand anders die je kunt vertrouwen. bij mij heeft het geholpen misschien ook wel bij jou.

https://www.113.nl/ hier is de website misschien kan je er iets mee. ik wens je heel veel sterkte en hoop dat alles weer goed komt

Groetjes
Naam-loos
Badge +3
Hey,

Heftig om te lezen dat je met zelfmoordgedachtes worstelt!
Wel goed dat je het op het forum deelt.
Is er iemand die weet dat je hiermee rondloopt? Het is fijn om er met iemand over te kunnen praten, dan kunnen jullie samen naar een oplossing zoeken.
Jij bent het waard om te leven! Ik weet zeker dat er dingen zijn die wel goed gaan in je leven, maar daar moet je zelf misschien nog achter komen.

Er ligt nog een heel leven voor je, waar je nu misschien helemaal geen zin in hebt. Maar er komen echt betere tijden! En dat is het vechten meer dan waard! Als je nu een einde maakt aan je leven kan je nooit meer ervaren hoe het is om in geluk teeven, dus houd alsjeblieft vol!!

Zoek hulp! Praat met mensen over wat je voelt en denkt, hopelijk kun je hulp krijgen!

Ik wens jou heel veel geluk toe!!

Je bent een prachtmens!!

Liefs,

Thoughts
Hoi!

Dat zijn donkere gevoelens. Hier kun je niet alleen mee blijven worstelen. Je zoekt best iemand om erover te praten. Een psycholoog kan handig zijn, maar een vriend of vriendin is ook prima. Een psycholoog heeft meer de "kennis", en een vriend of vriendin, of simpelweg iemand die je vertrouwt, heeft dat vertrouwelijke gevoel van iemand die je kent.

Wat bedoel je met 'ik wil niet de egoïstische zak zijn die volgens mijn moeder voor de makkelijke uitweg kiest'? Beschuldigt je moeder je ervan dat je door zelfmoord de makkelijkste uitweg kiest? Heb je aan haar verteld hoe je je voelt, en heeft ze zo gereageerd? Ze is vast geschrokken, en heeft dat op een negatieve manier uitgewerkt, namelijk door jou een egoïstische zak te noemen. Het is jammer dat ze zo reageert, dat helpt jou namelijk niet. Het is aan de andere kant wel een teken dat ze om je geeft.

Je wilt graag bewijzen dat je iets kan, maar je weet niet hoe. Je zegt ook dat je niet nog meer mensen pijn wilt doen. Het probleem is, dat je pas echt mensen pijn gaat doen als je zelfmoord gaat plegen. Iemand verliezen door een overlijden is zwaar, maar door zelfmoord is nog veel zwaarder.
Het is ok om nog niet te weten wat je later wilt gaan doen. Ik weet dat ook nog niet, no worries, we hebben nog tijd. Tot de dag waarop we vinden wat we met ons leven willen doen, wat onze "roeping" is, moeten we proberen goed te zijn voor anderen en voor onszelf. Misschien vindt je je roeping volgende week, misschien vind je je roeping over twintig jaar, en dat is allemaal prima.

Ik denk dat de eerste stap nu is om hulp te zoeken. Je kunt aan je mentor of huisdokter vertellen hoe je je voelt, en die kan je dan doorverwijzen naar een psycholoog. Ze kunnen jouw situatie ook opvolgen, en er met je moeder over praten, voor het geval die het niet begrijpt of moeilijk doet.

Groetjes
x

Reageer