Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18

Spijbelen tips?

  • 17 december 2017
  • 8 reacties
  • 195 Bekeken

Hee allemaal,

Op woensdag na schooltijd heb ik altijd een faalangsttraining. Ik ben eigenlijk alle keren er naar toe geweest, maar de vorige keer niet. Dat komt omdat ik wist dat we een presentatie moesten houden. Ik heb geen faalangst, maar ik vind het niet fijn als ik alleen voor de klas staat en iedereen naar me kijkt. Dat komt omdat ik verkracht ben, en dan denk ik de hele tijd dat ik niet goed genoeg er uit zie of dat ze me er raar uit vinden zien. Ik kan het niet echt goed uitleggen, maar in ieder geval word ik dan heel erg er aan herinnerd.

De vorige keer was ik dus niet gegaan, maar een dag erna kwam mn mentor al meteen naar me toe en vroeg waarom ik niet was gegaan. Ik heb gezegd dat ik geen tijd had i.v.m veel toetsen. Dat snapte ze wel, en ze vond het goed, maar alleen als ik de volgende keer wel ga. De volgende keer is dus deze woensdag, maar ik wil echt niet want anders moet ik sowieso die presentatie houden. Als ik met een groepje moet prensenteren ofzo vind ik het helemaal niet erg, want dan kijkt niet iedereen naar mij.

Weten jullie wat ik het beste kan doen? Ik wil absoluut niet dat iemand weet van de verkracting. Alsjeblieft hebben jullie tips?

Groetjes

8 reacties

Reputatie 3
Badge +13
Hi anoniempje6,

dit is niet het antwoord wat je wilt horen, maar het helpt je wel verder, denk ik.

Ik denk dat het het beste is dat je wel gaat. Ik snap dat het moeilijk is. Zelf zijn mijn twinbroertje en ik misbruikt door een aantal jongens en wij zijn ook weer de confrontatie aangegaan met dingen die we eerst liever niet wilden doen. Maar door dingen uit de weg te gaan, kom je ook niet altijd verder. Dan blijft het je achtervolgen. Laat de rest van je leven niet ook nog verpesten door die verkrachter.

Probeer dus om er heen te gaan en die presentatie te houden. Ik weet dat je meer kunt dan je denkt.
Misschien wordt het niet de beste presentatie ooit, maar je leert er wel van. Je hoeft ook niet iedereen te vertellen wat jou allemaal is overkomen, maar misschien kun je je mentor voor de les wel iets vertellen, zoals bv. "ik heb iets meegemaakt waardoor het voor mij moeilijk is om een presentatie in mijn eentje te houden. Dan voel ik me bekeken en word ik herinnerd aan die vervelende tijd . Ik wil er niet te veel aan terug denken en ik vind het op dit moment ook te moeilijk om er meer over te vertellen. Wilt u daar rekening mee houden en het niet aan alle andere kinderen vertellen?"

Ik kan me niet voorstellen dat je mentor er geen rekening mee houdt. Zij wil ook het beste voor jou en misschien wil ze er meer over weten om je te kunnen helpen, maar je kunt zeggen dat je daar nog niet aan toe bent. Ik hoop wel dat er een dag komt om het aan iemand te vertellen, want het is al erg genoeg dat het gebeurd is en je wilt het het liefst een plekje geven, zodat het je minder achtervolgt de rest van je leven.

Ik geef je alvast een linkje, kijk er eens naar en wie weet kun je er op een dag gebruik van maken https://www.korrelatie.nl/onderwerpen/huiselijk-geweld-en-seksueel-geweld/aanranding-en-verkrachting/

Je kunt er ook een keertje over praten of chatten met de kindertelefoon https://www.kindertelefoon.nl/13-18/chat/

Praten helpt. Echt waar.

Sterkte en succes.

Groetjes,
M&M's
Heey @menms,

Super bedankt voor je reactie!!
Het probleem is dat mijn mentor die faalangstcursus niet geeft, 2 andere docenten doen dat. En ik wil al helemaal niet dat hun dit weten. En als ik net zoiets als wat jij hierboven hebt geschreven zeg dan gaat mn mentor helemaal doorvragen en dan moet ik het waarschijnlijk toch vertellen, dat wil ik niet.

Groetjes
Reputatie 3
Badge +13
Hi anoniempje6,

Ik snap dat het lastig is.
Je kunt het wel tegen je mentor zeggen in de woorden die jij ervoor wil gebruiken (zoiets als ik als voorbeeld gaf, maar dan in jouw woorden) en ik begrijp dat je mentor je wilt helpen en misschien daarom door wil vragen. Maar, als jij niet meer wil vertellen is jouw nee ook nee. Als zij het beste met je voor heeft respecteert ze dat. Als ze maar blijft zeuren dat je het moet vertellen is ze niet geschikt voor haar job. Zolang jij duidelijk aangeeft dat er iets is, maar dat je er nu niet verder over wilt praten, zou ze daar genoegen mee moeten nemen,

Ik gok er ook op dat ze haar taak serieus neemt en dat ze naar je luistert. Je kunt samen met je mentor bespreken of en wat ze zegt tegen haar collega’s die de training geven. Het gaat om jou, dus jouw mening is belangrijk.

Sterkte en als je nog vragen hebt, stel ze hier of in een ander topic.

PS je zou eventueel nog kunnen zeggen dat het niks levensbedreigends is, dus dat ze zich daar iig geen zorgen over hoeft te maken.

Groetjes,
M&M’s
Heey,

Ik heb tot die faalangsttraining geen les van mn mentor. In mn eerste bericht stond dat het op woensdag was, maar het is op dinsdag. Ze is op maandag ook niet op school en dinsdag is het al en heb ik geen tijd om het te zeggen. Zou ik dan het beste dan toch gewoon niet naar die training gaan? Of wel? Ik wil het namelijk niet tegen de docenten van die traininng zeggen. Want hun denken dan dat het is om er gewoon onderuit te komen het is natuurlijk niet voor niks een faalangsttraining. En als mn mentor er dan die dag erna naar vraagt dat ik dan zoiets wat jij het gezegd zeg. Ik denk zelf dat ze dat niet geloofd, dus ik weetniet wat ik moet doen.

Groetjes
Reputatie 3
Badge +13
Hi,

Er is dus een praktisch probleem in de zin van dat je mentor er morgen niet is, dus zou je geen tijd meer hebben om haar te spreken voor de training.
Kun je haar mailen en in de mail uitleggen wat er speelt. Natuurlijk in je eigen woorden en dat vertellen wat je nu kwijt wilt. Je kunt er bij zetten dat je wel wil proberen aanwezig te zijn bij de training. Verder moet je even bekijken hoe het mailcontact verloopt en wat je dan doet.

Uiteindelijk kan ik je alleen maar een advies geven. Ik denk dat het helpt om sommige dingen toch gewoon te doen of iig te proberen. Lukt het niet dan lukt het niet en kun je altijd nog kijken hoe verder. Maar dat is mijn mening.

Ik weet niet wat er allemaal in je hoofd om gaat en wat er precies gebeurd is.
Ik wil alleen maar dat het beter met je gaat.

Misschien kun je er morgen eens met de kindertelefoon of iemand anders over praten en dan een beslissing nemen?

Ik kan me niet voorstellen dat een mentor niet gelooft wat jij zegt. Het is de taak van een mentor om kinderen vertrouwen te geven en om ze te helpen, ook al kan ze misschien soms haar twijfel hebben. Ik zou denken dat ze dan iemand het voordeel van de twijfel geeft en hem of haar probeert te helpen.

Het is best lastig en dat snap ik, maar jij wilt ook vooruit.

Wat denk jezelf? Eerst de faalangsttraining afmaken of eerst praten over die verkrachting met iemand van korrelatie of de kindertelefoon? Heb je er sws al eens met iemand anders over kunnen praten? Ik wil je geen pijn doen, maar praten is belangrijk en het helpt. Je kunt het daarmee niet ongedaan maken, maar het kan je wel helpen om er beter mee om te leren gaan.
Weet goed dat het allemaal niet jouw schuld is wat er met je gebeurd is. Het is nooit jouw schuld.

Ik geef je een hug en wens je sterkte.

Groetjes,
M&M’s
Badge +2
Helaas ben ik ook op zulke gesprekken geweeest, was voor mij nie bevordelijk. Je kunt je ook ziek melden, of vragen of je t voor alleen de docent en een paar vriendinnen mag doen, omdat je t moeilijk vind. Stuur de docent anders is langs de mentor. Dat hielp mij altijd.
Succes, sophiee
Update:

Ik ben er niet naartoe gegaan. En heb het niet laten weten. Ik heb niks tegen mn mentor gezegd en ook niets tegen de faalangsttraining docenten. Ik vond dit zelf de beste keuze, maar ook weet ik wel dat ik veel problemen hiermee krijg. Maar snappen jullie mij wel? want ik denk dat als ik het vertel dat niemand het snapt....

Groetjes
Reputatie 3
Badge +13
Hi anoniempje6,

ik snap dat het allemaal best moeilijk is, zeker als je maar weinig tijd hebt en een beslissing moet nemen. Uiteindelijk moet je zelf de keuze maken.

Misschien over een tijdje als het allemaal wat rustiger is kun je er nog eens goed over nadenken wat voor jou op de langere termijn het beste is.
Ik kan uit ervaring zeggen dat praten helpt. Sommige dingen gaan niet vanzelf weg, hoe graag je dat ook wilt.

Er zijn heel veel meisjes, jongens, mannen en vrouwen die iets dergelijks meegemaakt hebben en er ook (nog) niet met iemand anders over hebben durven praten. Dus het is een schrale troost, maar je bent niet de enige en wat dat betreft is het geen rare reactie van jou.. Het is heel begrijpelijk, maar we (twin en ik) hopen dat je er ooit wel over durft te praten en dat het je dan niet langer in de weg zal zitten voor de rest van je leven.

Maar goed, je hebt voor nu een beslissing genomen en dat is goed. Hopelijk komt alles goed.

Groetjes en sterkte,
M&M's en ook namens mijn twin

Reageer