Onzeker

  • 6 maart 2017
  • 0 reacties
  • 79 Bekeken

Heeyy,

'''Ze is verlegen'' telkens knik in ja. Ik weet niet waarom maar elke keer wordt dit gezegd door docenten etc. Ik ben niet verlegen en ik was niet verlegen... Ik was eerst spontaner en ik weet niet wat er is gebeurd maar nu niet meer.. Ik weet het niet ik ben onzeker geworden en heb erge faalangst. Ik klap dicht in bv de klas ik wil zoveel zeggen en antwoorden geven en vragen maar ik kan het niet telkens komt er een stemmetje die zegt:'' doe maar niet het is vast saai'' ''straks denken ze nog dat je leuk en grappig probeert te zijn'' etc. Ik wordt zenuwachtig in zulke situaties niet normaal. Ik weet ook dat ik niet de dochter ben die mijn ouders wilden en waar ze trots op zijn ik voel me bij mijn eigen ouders niet eens op mijn gemak... Ik weet dat mijn ouders een spontane, grappige, perfecte dochter wilde hebben. Laatst vertelde mijn vader zo enthousiast over iemand met ''die heeft haar op haar tanden''. Ik weet van mijn moeder dat ze geen dochter wilde hebben die echt meisje meisje was en die op paardrijden ging ze vond zo'n meisjes verschrikkelijk. Ook schaam ik me bij hun. Ook zegt mijn moeder steeds: Op mijn 14e had ik al een vriendje..'' Ook als ik naar mijn broer en broertjes band kijk met mijn ouders die zijn zoveel beter en misschien ook niet perfect maar mijn broertje en mijn moeder en mijn broer en mijn vader zijn dikke maatjes en ik heb in dat gebied niemand. Ik vind het heel moeilijk om iemand mijn vriend(in) te noemen en als ik je al vertrouw dan ben ik echt mezelf enkel bij 3 mensen maar.. Ik durf en kan mezelf zijn. Verder niet echt ook niet bij familie ofzo. Ik ben ook erg verdrietig om mijn hond hij is overleden vorig jaar, hij was mijn maatje hij troostte mij ik weet niet hoe ik het moet omschrijven ik heb verder nog 2 honden kei lief enzo maar die hond was net iets anders.. Bij gym heb ik ook last van faalangst en bij presentaties ook daar ben ik al achter gekomen.. Ik weet dat ik verschillende dingen nu door elkaar gooi maar ook mijn broer kwetst me soms heel hard: ''je kleding kan echt niet meer'' ''dit kan beter dat kan beter'' ''je moet dit doen of dat'' bij mijn broertje weet ik het niet. Ik voel me nutteloos en ben ook nog is harstikke lelijk en kan niks ik heb geen enkel talent. Mijn broer wel hij haalt veel prijzen met zwemmen en krijgt heel veel niet normaal veel aandacht van meisjes wat mijn ouders en ik zie dat vooral aan mijn vader helemaal geweldig vinden.. Misschien kunnen jullie ook trouwens een oudere topic over mijn moeder lezen ik weet niet of dat er nog opstaat maargoed. Ik voel me bij niemand op mijn gemak. Ik voel me zo lelijk en nutteloos enzo. Kan nog wel uren doorgaan over dingen maar ga ik niet doen.

tekst gewijzigd ivm anonimiteit - Mariska (De Kindertelefoon)

0 reacties

Geen reactie

Reageer