Vraag

mijn papa doet dingen bij mij

  • 3 October 2020
  • 60 reacties
  • 6613 Bekeken

Reputatie 3
Badge

Hoi iedereen

Ik ben een meisje en ik ben 13 jaar. Ik wil een geheim vertellen! Ik heb het nog nooit tegen iemand verteld. Sinds dat ik me kan herinneren gebeuren er al rare dingen thuis. Ik weet het nog heel goed de aller eerste keer dat er echt iets opvallends gebeurde ik denk dat ik 5 jaar was. Mijn vader kwam naar mijn kamer en deed de deur dicht en toen vroeg ik of papa ook kwam slapen en toen ging hij met zijn hand over mijn buik aaien en steeds verder naar beneden. En ik weet nog dat ik in bed lag en niet wist wat er gebeurde. Dat ging steeds verder, het bleef jaren alleen bij aanraken maar uiteindelijk ik denk 7 jaar ofzo begon hij ook spullen te gebruiken zoals dildos en vinrators enzo ik wist niet wat het was en vroeg altijd wat het was maar hij gaf nooit antwoord. Ik dacht vroeger altijd dat het normaal was en dat iedereen dat had maar nu ben ik 13 en het feit dat ik bijna elke dag seks heb met mijn vader vind ik heel erg. Ik voel me heel erg vies en ik ben heel bang dat iemand erachter komt. Maar ik vind het ook niet leuk om te doen. Ik verstijf gewoon helemaal als het gebeurd. Ik kan dit niet meer! Ik kan het echt tegen niemand zeggen! Wat moet ik doen?

 

groetjes 

Mij


60 reacties

Reputatie 3
Badge +4

Hoi Emmaa2

 

Dit is een knap lastige situatie kan ik me voorstellen. Ik heb hier geen ervaring mee, maar ik zal je toch proberen te helpen. 

 

Ten allereerste is dit dus verboden als jij het zelf niet wilt. Dit moet je echt goed duidelijk maken, want zo kan dat niet. Je bent 13 dus ik neem aan dat je op de middelbare zit en dus een mentor hebt (corrigeer me alsjeblieft als ik het fout heb). Je kan eigenlijk altijd alles bij de mentor kwijt en zulke zaken dus ook. 

 

Ik hoop dat ik zo goed mogelijk geholpen heb.

Hi Emmaaa2,

 

hierboven zijn al goede tips gegeven en we snappen dat het niet makkelijk is om er over te praten en wie je dan in vertrouwen kunt nemen.

 

Mijn twinbroertje en ik zijn ook misbruikt geweest. We waren toen 13-14 jaar oud. Dat was niet door familie en ook niet in de thuissituatie, wat het op zich wel anders maakt als bij jou, maar uiteindelijk gaat het wel om 'dezelfde dingen'. Anderen doen dingen met jou die jij niet wilt en dingen die niet 'horen’ en zelfs verboden zijn.

Wij durfden er in het begin ook niet over te praten, maar op een gegeven moment moest er iets gebeuren om het te laten stoppen.

 

Het is niet gek dat het een tijdje of een hele tijd kan duren voordat je die stap kunt nemen.

In de volgende yt video vertelt iemand die er heel veel verstand van heeft iets over:

Waarom vertellen kinderen niet dat ze seksueel misbruikt zijn?

 

Het is dus wel belangrijk als je bij iemand terecht kunt met je verhaal. Dat kan een familielid zijn of een vriend of vriendin, een vertrouwenspersoon op school of je kunt chatten https://www.kindertelefoon.nl/chat of bellen https://www.kindertelefoon.nl/bellen met de Kindertelefoon, maar je kunt ook met een organisatie contact opnemen, zoals het Centrum voor Seksueel Geweld.

Zij zijn 24/7 bereikbaar voor al jouw vragen. Hoe het werkt kun je zien in het volgende filmpje:

Hulp van het Centrum Seksueel Geweld

 

Meer informatie kun je lezen op hun site:

https://www.centrumseksueelgeweld.nl

 

We weten dat het moeilijk is, maar de situatie zoals die is, is ook niet wat je wilt, dus hopelijk lukt het je om een volgende stap te zetten.

 

Alvast heel veel sterkte en denk er aan dat het niet jouw schuld is. Jij bent het slachtoffer en dit moet stoppen.

 

Als je nog vragen hebt, kun je die in dit topic stellen.

 

Groetjes,

M&M's en twin

Badge

hoi, als ik jou was zou ik naar iemand toegaan, ook al is het heel eng. Misschien kan je met je moeder over praten? heb je een goed band met je moeder?  Niks doen is geen optie, want het gaat niet vanzelf stoppen. en je wilt dat het ophoudt toch? Je kan ook zeggen dat je niet lekker in je vel zit en dan vragen of je een keer met een psycholoog kunt praten, en het dan vertellen of op een brief schrijven als je het heel eng vind en psychlogen mogen niks doorvertellen zonder jou toestemming. dit zou ik doen:

  1. met iemand er over praten
  2. om hulp vragen
  3. samen met een psycholoog kan je verder kijken wat je kan doen om het te stoppen, en die kan ook met je vader praten als je dat zou willen en het kan niet zo doorgaan je moet hulp vragen! STAY STRONG! ik wens je heel succes en ik hoop heel erg dat het stopt voor je want ik vind het echt heel erg voor je! 
Reputatie 3
Badge

(...)

We weten dat het moeilijk is, maar de situatie zoals die is, is ook niet wat je wilt, dus hopelijk lukt het je om een volgende stap te zetten.

Alvast heel veel sterkte en denk er aan dat het niet jouw schuld is. Jij bent het slachtoffer en dit moet stoppen.

Als je nog vragen hebt, kun je die in dit topic stellen.

Groetjes,

M&M's en twin


bedankt!!! 

Hoe weet je dat het niet mijn schuld is?

want toen het begon toen heb ik niets gezegd ik zei geen stop papa of nee ik was bevroren en toen ik 5 was snapte ik nog niet wat seks was en wat er gebeurde, dus misschien dacht mijn vader dat ik het fijn vond en ging hij door.

en het is heel erg want sinds dat ik 12 ben kom ik ook klaar als hij het doet en ik wil dat helemaal niet en ik voel me er zo schuldig over.. toen ik 5-6-7-8 was kwam ik natuurlijk niet klaar toen wist ik ook niet wat dat was maar nu wel en ik vind het heel erg!

 

Hey,

Ook al ben ik niet M en Ms. Ik wil je wel proberen een antwoord te geven.

We weten dat het niet jouw schuld is, omdat je er echt niks aan kan doen. Je vader is er op zeer jonge leeftijd mee begonnen en jij kan er niks aan doen, omdat hij die behoefte heeft. Het is niet iets wat jij wilt, dat zeg je zelf ook duidelijk van dat je helemaal stijf wordt. Wat helemaal begrijpelijk is.

Het is logisch dat als je 5 bent dat je dan niet weet wat er allemaal gebeurd, dat is meer dan normaal. Het is dus een keuze van je vader geweest om je te misbruiken. Het is je vader en jij besefte het niet als kind en jij kon niet duidelijk stop zeggen. Daarom is het echt absoluut niet jouw schuld!

Ik denk eigenlijk niet dat je vader denkt dat jij het fijn vind. Ik denk dat het voor hem meer een verslaving is geworden, voor hem is het een soort genot. Ik denk dat hij er aan vast zit, hij kan niet zonder.

Dat je nu klaar komt is extra lastig, dat begrijp ik. Ik denk dat je er alleen nu zelf niet zoveel aan kan veranderen. Jij wordt zelf ouder en daarmee verandert ook je lichaam en alles. Het is dus een beetje een natuurlijk proces. Natuurlijk spelen andere dingen ook wel een rol, maar dit maakt het lastig want jij wilt dit helemaal niet!

Ik denk echt dat je er met iemand over moet praten. Wat je vader doet is hartstikke strafbaar, het heet trouwens incest. Je moet er niet mee rond blijven lopen, maar je moet er echt iets mee doen zodat het stopt. Dit kan namelijk voor jou nog heel veel negatieve gevolgen hebben, bijvoorbeeld dat je meer moeite hebt met mensen vertrouwen en moeite op seksueel gebied. Daar kan jij niks aan doen, maar als je er nu iets aan doet kan je er wel aan werken!

Ik zou echt hulp zoeken.

Heel veel sterkte gewenst!!

Xx Simply Me

Hi Emmaaa2,

 

dankjewel @Simply Me , ik ben het eens met wat je zegt.

 

Hoe weet je dat het niet mijn schuld is?

Als kind vertrouw je op je ouders en je weet niet beter, dus het is duidelijk de schuld van je vader. Hij zou als volwassenen moeten weten dat het fout is wat hij doet.

Het is dus niet jouw fout en zal ook nooit jouw fout worden, ook niet als je nu zegt dat je klaar komt door de seks met je vader. Het is niet jouw keuze, jouw vader dwingt je tot deze daden. 

 

want toen het begon toen heb ik niets gezegd ik zei geen stop papa of nee ik was bevroren en toen ik 5 was snapte ik nog niet wat seks was en wat er gebeurde, dus misschien dacht mijn vader dat ik het fijn vond en ging hij door.

en het is heel erg want sinds dat ik 12 ben kom ik ook klaar als hij het doet en ik wil dat helemaal niet en ik voel me er zo schuldig over.. toen ik 5-6-7-8 was kwam ik natuurlijk niet klaar toen wist ik ook niet wat dat was maar nu wel en ik vind het heel erg!

Miss als ik iets vertel hoe hij bij mijn twinbroertje en mij gegaan is dat je dat beter begrijpt.

Wij waren 13 toen het begon. We zaten in het buitenland op een privé school en we sliepen met 2 oudere jaars jongens op de kamer. Zij waren een paar jaar ouder, maar nog wel minderjarig. Al snel waren ze nieuwsgierig naar ons, vooral als we gingen douchen etc. In het allereerste begin was het nieuwsgierigheid van beide kanten. Wij waren al uit de kast en hadden dat verteld en allemaal waren we pubers op dat moment. Nieuwsgierigheid leek dan wel ok, maar al snel ging het verder dan dat wij fijn vonden.

Ongeveer alles wat je kunt bedenken moesten we met die jongens en elkaar doen. Dat voelde niet goed voor ons en binnen een paar weken hadden we het verteld aan een ‘hulpverlener’ op school. Alleen die nam ons niet serieus en deed het af als pubers die wat experimenteren.

Wij begonnen er toen ook in te geloven dat het aan ons lag. Dat het normaal was onder pubers, maar dat was het natuurlijk niet. Toch lieten we die jongens hun gang gaan. Elke dag opnieuw. Niet omdat we het wilden, maar omdat we niet wisten hoe we het konden stoppen. 

We hadden wel gezegd dat we het niet wilden, maar we werden door die jongen onder druk gezet. Niet altijd met hele duidelijke woorden, maar we voelden de druk wel. Ze hadden het er dan over dat ze ons jongere broertje vast ook nog wat ‘konden leren’ als we iets aan iemand gingen vertellen en dat wilden we natuurlijk voorkomen. Achteraf was dat een dreigement wat ze waarschijnlijk niet eens uit konden voeren, maar op dat moment geloofden wij dat dat wel kon.

Het leek dus wel of we er zelf voor gekozen hadden om er mee door te gaan, maar niets was minder waar. Mijn twin en ik hadden wel dingen bedacht om minder vaak seks met die jongens (en ook nog andere jongens die er vaak bij waren) te hebben en dat was door samen vaker seks te hebben, met elkaar dus. Dat vonden ze ook wel geil om te zien en dat scheelde soms een keertje seks met één van hen. Op zich is het natuurlijk raar om zoiets te doen, maar wij (twin en ik) houden tenminste nog van elkaar.

Thuis durfden wij er ook niet over te praten, terwijl papa en mama ons altijd helpen, maar omdat die school zo duur was en omdat we dachten dat het sws onze schuld was hebben we niks tegen papa en mama durven zeggen. 

Pas na ruim een jaar, toen we ook af en toe GHB toegediend hadden gekregen (in ons drinken, zonder dat we dat van tevoren wisten) was voor ons de grens bereikt en zijn we op een keer 's morgens vroeg gevlucht van school. Weer niet hadden we de moed om papa en mama te bellen. We wilden vluchten, weg van alles en toen hadden we snel wat spulletjes in een rugzak gedaan en zijn gaan liften en kwamen in een vrachtwagen terecht met een chauffeur die aan ons zat. Hoe slecht kun je het treffen. Zodra we kans zagen zijn we uit die rijdende vrachtwagen gesprongen en een bos ingevlucht. Daar hebben we ons uren schuil gehouden omdat we bang waren dat die vrachtwagenchauffeur achter ons aan zou komen of zoiets. Gewoon echt bang waren we.

Uiteindelijk hebben we papa toch gebeld en die heeft alle mogelijke hulp ingeschakeld. Het duurde even voordat we weer thuis waren, omdat dit allemaal in het buitenland gebeurde. Toen we thuis waren zijn we heel goed opgevangen thuis door onze familie en door professionele hulpverlening. Verder is er natuurlijk onderzoek gedaan enzo.

Op zich gaat het nu wel goed met ons, alleen hebben we niet een normale puberteit gehad en op seksueel vlak zijn er nog wel wat dingetjes waar we af en toe tegen aan lopen, maar we zijn heel blij dat we de stap hebben durven zetten om er uit te komen.

 

Er zijn zoveel momenten geweest dat wij ook dachten dat het onze schuld was, dat we aanleiding hadden gegeven en bovendien kwamen we ook klaar als we seks met die jongens hadden. Alleen voelden we ons daardoor vies en slecht, maar dat zag niemand, omdat we dat verborgen. Op een gegeven moment ga je een drempel over en dan lieten we het gebeuren, simpelweg omdat we het niet tegen konden houden en als we 'mee werkten’ dan was het des te sneller weer voorbij. Tenminste dat dachten we dan. Want er was elke keer weer een volgende keer dat we door de één of ander misbruikt werden.

Het was een onderdeel van ons leven geworden. Het leek er bij te horen, maar dat hoort het natuurlijk niet.

 

Het is dus niet gek dat jij denkt dat het jouw schuld is, maar dat is het niet. Wij hopen dat je de moed vindt om met iemand hier over te praten. Iemand die jij vertrouwt. Natuurlijk gaat er dan een heleboel veranderen, maar je wilt ook dat het misbruik stopt.

 

We snappen dat het allemaal niet makkelijk is en misschien is het voor jou een idee om er met iemand van de Kindertelefoon over te bellen of chatten. Dat kan dagelijks tussen 11.00 en 21.00 uur. In mijn vorige reactie heb ik wat linkjes neer gezet. Zij (KT) zijn getraind om goed te luisteren en je dan te helpen. Het kan natuurlijk ook zijn dat ze je verwijzen naar een andere organisatie die er in gespecialiseerd is om kinderen die zoiets mee maken te helpen.

Het CSG, wat ik al noemde is volgens mij ook zo'n organisatie. die zijn 24/7 bereikbaar, dus misschien vind je dat ook iets om te proberen.

 

We wensen je alle sterkte voor nu en voor hierna. Hopelijk stopt het misbruik snel en kun je beginnen aan de rest van je leven.

 

 

Groetjes :relaxed: ,

M&M's en twin

Reputatie 3
Badge

Hey Emmaaa2,

https://www.girlz.nl/lifestyle/hoe-weet-ik-wanneer-ik-weer-ongesteld-word/

https://teens.ob-tampons.nl/puberteit-wat-gebeurt-er-met-mij?gclid=EAIaIQobChMIxcHI_KOd7AIVEoFQBh2qgQoxEAAYASAAEgIhZPD_BwE&gclsrc=aw.ds

https://www.etos.nl/advies/intimiteit/eerste-menstruatie/

Dat over ongesteldheid en zwanger worden.

 

Dankje!! Ik ga ze thuis kijken!

 

Ik kan me echt voorstellen dat je niet weet wat je moet doen. Daarom zou ik echt luisteren naar de adviezen over hulp zoeken, je bent echt niet de enige die dit overkomt! En je kan gratis en anoniem kijken wat je voor mogelijkheden hebt, bijvoorbeeld bij de kindertelefoon en CSG. Die mensen zijn erin getraind om jou te helpen en kunnen met je meedenken wat je het beste kan doen in jouw situatie!

 

Ik ben nu uit en ik heb besloten ze te bellen. Ik ben nu naar een rustige plek gegaan buiten en ik ga ze zo bellen als ik iets minder paniek heb..

 

Ik weet niet of je dit nog leest als je op school bent, maar op elke school is ook een vertrouwenspersoon. Daar kun je je verhaal kwijt en die persoon kan jou ook verder helpen. Misschien kan je dan samen met zo'n iemand kijken waar je kan slapen of wat je kan doen. Dan hoef je het ook niet in je eentje te doen. Of misschien kan die persoon ook wel helpen om het gesprek aan te gaan met iemand van de Kindertelefoon of van CSG.

Ik kan nog heel veel tegen je zeggen over zoek iemand en ga naar iemand toe en kijk of je bij je iemand kunt slapen. Maar ik denk dat iedereen dat wel heeft geprobeerd te zeggen en dat ik nu je daarin niet verder kan helpen. Ik zou echt luisteren naar M en Ms, omdat hun er echt ervaring mee hebben en weten hoe het is. En hun vonden het ook heel moeilijk om hulp te zoeken, maar je hebt gelezen hoe hun situatie ging en en ik denk niet dat je zo wilt ontsnappen aan je situatie. Wat ik niet negatief bedoel naar M en Ms, want hun konden ook niet anders in die situatie, hun wisten het ook niet wat hun allemaal overkwam en alles.

Nou ja, ik hoop dat je me begrijpt en dat je het niet bot over vind komen, maar dat je dit ziet als dat ik je probeer te helpen!

Ik hoop echt van harte dat je durft om er iets aan te doen!

Heel veel sterkte gewenst 💓

Xx Simply Me

Dankje!

Ik snap het en weet wel wat ik moet doen maar het uitvoeren lukt niet. Maar ik ga niet naar huis voordat ik iemand gebeld heb. Ookal duurt dat nog 3 uur.

Hey @Emmaaa2 ,

Het is 9 dagen geleden dat je hebt gebeld en ik vroeg me af hoe het nu met je gaat?

Lukt het allemaal een beetje?

Xx Simply Me

Badge

ik snap dat je het erg vind maar weet ook dat het niet oke is. Je moet er over gaan praten dat is het beste denk ik, en het je moeder vertellen al denk ik dat dat heel moeilijk is maar je moet sowieso hierover met iemand praten want het is niet oke. 

groetjessss...

Hey Emmaaa2,

Hopen dan dat je negatieve uitslagen krijgt volgende week. Wat natuurlijk voor jou positief is, want dat betekent dat je geen SOA hebt en andere dingen.

----Ik sliep gister bij oma, maar mama is net weer terug , dus ik slaap weer bij mama maar voordat ik met mama mee naar huis mag dan moet mama praten met de politie of jeugd zorg ofzo iets dus mama komt zo terug denk ik. En er komt een recht zaak tegen mijn vader. Voor wat hij bij mij heeft gedaan 7 jaar en het bezitten van kinder porno. :((((  ----

Fijn dat je moeder er weer is, lijkt me. Dan heb je nog wel iemand vertrouwd om je heen. Ben je daar blij mee of vind je het ook wel lastig? Want dat kan ik me ook heel goed voorstellen. Ik vroeg me ook af of jij gesprekjes moet voeren met bijvoorbeeld de politie of jeugdzorg? Of is dat iets wat later komt, nu niet gelijk?

Echt erg dat je vader je 7 jaar zo heeft misbruikt en ook kinderporno. Wat dat betreft is het echt eerlijk dat hij een rechtszaak krijgt en veroordeeld moet worden. Ik vroeg me af wat jij hier van vind, want ik kan me voorstellen dat het tegenstrijdige gevoelens geeft.

Het lijkt me voor jou echt heel gek om te beseffen, dat je na 7 jaar eindelijk verlost bent van je situatie. Dat je niet meer door je vader wordt misbruikt. En besef wel dat jij die enorme stap hebt gezet door hulp te zoeken en erover te praten! Echt ontzettend knap!

Ik kan echt begrijpen dat je buikpijn hebt en je vervelend voelt en moe bent enzo. De buikpijn komt denk ik ook van de spanning die nog in je zit en misschien het onzekere over wat er allemaal gaat gebeuren en hoe je leven in een keer helemaal veranderd is. En moeheid is denk ik ook van al het slechte slapen en de spanning en angst en nu alle emoties die je voelt. Dat vergt een hoop van je!

Wat ik zou zeggen, meid. Pak waar je nu kan je rust. Geef je eigen grenzen aan, als het even niet lukt of als je te moe bent. Zeg het dan gewoon en trek je even terug. Ondanks alle dingen die nu gebeuren en alles wat geregeld moet worden, probeer je ook wat te gaan richten op de dingen waar je wel blij van wordt of waar je wat ontspanning in kan vinden. Hoe moeilijk dat ook is.

Ik hoop ook dat je vriendinnen hebt waar je gewoon jezelf kan zijn en waar je het gezellig mee kan hebben. Als het dan ff niet gaat dat je dan iemand kan bellen en of erover praten of lekker over andere dingen hebben, maar dat je in ieder geval niet alleen bent. Ik hoop heel erg dat je voor jezelf wat rust kan gaan vinden. 

Heel veel sterkte met alles, ik probeer echt met je mee te leven.💓

(Net als de andere forummers trouwens)

Xx Simply Me

Hey Emmaaa2,

Fijn voor je dat niet alleen jij therapie hoeft, maar dat je moeder je ook zo goed wil helpen! Echt heel fijn dat ze zo lief is en jij steun van haar kan ontvangen.

Ik snap dat je nog heel bang bent en zeker savonds, omdat je elke keer weer wist wat er ging gebeuren en je moet nog wennen aan het idee dat dat nu niet gebeurd. Ik vroeg me af: is het misschien een idee als je samen met je moeder in een kamer slaapt? Dat dat je een wat veiliger gevoel geeft misschien? Maar aan de andere kant vind je het misschien ook fijner om alleen te zijn?

Wel echt superfijn dat je een lieve vriendin hebt, en ik snap wel dat die het nu nog niet weet. Dat komt inderdaad wel.

Heel veel sterkte en succes gewenst met je therapie, ik denk dat het moeilijk en zwaar zal zijn, maar het gaat je vast en zeker helpen! Want je hebt al laten zien dat je een hele sterke meid bent!

Probeer alles rustig een plekje te geven en gun het allemaal wat tijd, dat lijkt mij het beste.

Sterkte!

Xx Simply Me

Reputatie 3
Badge

Bedankt voor de reacties @JustAMathBoy, @Smartthing  en @eefje 

ik weet dat het verboden is, vroeger wist ik dat niet. Ik heb alleen heel veel problemen met mensen vertrouwen dus het voelt alsof ik niet echt iets er tegen kan doen want ik vertrouw eigenlijk niemand ook mijn mentor niet

Hallo Emmaa2 :)

Je kunt VeiligThuis bellen want dit valt onder seksueel misbruik. Je kunt VeiligThuis vertrouwen want zij zijn er voor jou om te zorgen dat je een veilige plek hebt thuis.

-TheMightySlayer <3

Hey,

Weet je, het is echt niet jouw schuld! Probeer daar over na te denken en het vaker tegen jezelf te zeggen, dan ga je het zeker inzien!

Echt naar dat het een onderdeel is van je leven, dat klinkt alsof je het nu een beetje ziet als iets dat je niet wil en verschrikkelijk is, maar dat er bij hoort. Ik kan begrijpen dat je het zo ziet, maar zo hoort het niet en het kan veranderen als jij aan de bel trekt!

Ik vroeg me af: weet je moeder ervan? Anders kan zij je helpen en anders ben jij echt degene die het moet doen, hoe lastig dat ook is.

Ik vind het echt superdapper van je dat je vanavond gaat zeggen dat je het niet wilt, dat is al een eerste stap. Echt super knap!

Ik wil je echt heel veel sterkte wensen, zeker deze week nu je moeder er niet is! Dat moet echt vreselijk voor je zijn!

Ik snap dat je nog ff wilt nadenken over alles wat hier nu gezegd wordt door iedereen. Maar wacht alsjeblieft niet te lang met actie ondernemen, want je bent het gewoon niet waard om zo door je vader gebruikt te worden.

Houd de hoop erin en sterkte!

Xx Simply Me

Hey Emmaaa2,

Allereerst echt superdapper dat je het hebt gezegd, echt knap dat je hiermee je grens hebt aangegeven.

Wat heftig wel hoe dat ging, het is echt niet oké dat je je vader je zo dwingt. Op zich goed dat je zo reageerde, het was puur uit zelfbescherming , alleen ik denk dat je zelf ook wel snap dat het zo niet verder kan.

Het is niet jouw schuld dat dit gebeurt is, jij wordt al jaren lang misbruikt en dan is het ook op een gegeven moment klaar. Jouw reactie is heel natuurlijk geweest, ik begrijp dat je bang bent voor je vader omdat je hem pijn hebt gedaan. Maar hij doet jouw al jaren pijn!

Over je tweede reactie, dat begrijp ik ook niet helemaal van je vader. Maar hij gaat nu niet over jouw grens heen, zie je dus wat je zelf voor effect kan hebben? Dit is nu maar tijdelijk waarschijnlijk dat ie nu zo doet, maar het heeft dus wel nut als je voor jezelf opkomt. Misschien dus nu echt tijd om verdere hulp in te schakelen?

Wat zijn voor jou de redenen om dat niet te doen of waar ben je misschien bang voor?

Wat ik ook wil zeggen is dat als je echt in een noodsituatie zit of je vader gaat misschien je toch weer mishandelen je op dat moment 112 moet bellen, zeker nu je alleen met je vader dit. Dit is echt alleen voor noodhulp, maar je vader kan je niet zo behandelen. Dus als het echt niet gaat, moet je echt iets doen!!

Ik vind het echt lastig om je te helpen, want ik wil je echt zo graag helpen, maar kweenie zo goed hoe. Dus k hoop maar dat je aan deze dingen wat hebt, maar ik ben blij dat je hier op het forum een plek hebt waar je je verhaal kwijt kan en advies kan vragen.

Sterkte!!

Xx Simply Me

Reputatie 3
Badge

Hey Emmaaa2,

---Mama en ik slapen appart alleen als ik het echt wil slapen we samen maar de mensen die kwamen die zeiden eigenlijk dat je dat minder moest doen. 🤷🏻‍♀️---

Weet je ook waarom ze dat zeggen?

 

Ja hetzelfde als @M en Ms ze willen dat ik zo veel mogelijk zelf kan doen zoals slapen want het moet zo normaal mogelijk zijn. Ik ben namelijk vanaf jong kind af ‘misbruikt’ en daardoor is er een kans ofzo iets dat je achter gaat lopen op je leeftijd of juist terug ofzo😂 dus als ze me behandelen als een jong kind dat kan het zijn dat ik me weer jong ga voelen ofzo iets ik begreep er helemaal niets van maar goed.

Vind je het moeilijk en zie je er tegenop? En vind je het fijn om met een advocaat te praten of toch niet zo?

ja een beetje het gaat vooral allemaal een beetje snel voor mij.

En ik weet niet hoe snel ze alles regelen, maar heb je al een therapie gesprek gehad?

nee nog niet

Hoe is het verder met je? Heb je al wat minder buikpijn en kan je er iets beter mee omgaan?

nee niet echt nog steeds veel buikpijn, hoofdpijn en moe en geen eetlust etc

Sorry voor alle vragen.., ik hoop dat het wel een beetje goed met je gaat! Ondanks alles wat moet en gebeurd deze dagen en de komende tijd.

Liefs,

Xx Simply Me
 

❤️
 

@bbygirl 

Nee vroeger 5-8/9 jaar vond ik mijn vader ook gewoon echt lief. Als ik hem moest omschrijven was hij altijd lief en grappig. Omdat ik dacht dat het normaal was en omdat het toen nog enigszins onschuldig was. Ik wist nooit zo goed waarom hij me daar aanraakte of andere korte dingetjes deed.. ik werd altijd wel helemaal stil maar ik dacht er niet over na waarom of wat hij deed, want dat snapte ik nog niet. Maar daarna begon hij met echt in mij gaan en dat deed veel pijn en ook op school werd er soms over gepraat zoals kinder sekuele voorlichting en toen wist ik dat het niet hoorde maar ik dacht dat het aan mij lag en dat het bij mij hoorde. Dus ik vond hem lief maar nu weet ik het niet zo goed.

 

Hi Emmaaa2 en de rest,

 

 Als er een watten staafje in iemamds piemel moet hoe kan dat?! 😂 Oh wacht er zit natuurlijk een gaatje

ja dan doen ze een dun soort borsteltje in je plasgaatje. Op zich valt de pijn wel mee, het is vooral dat je je er van tevoren druk om maakt en daarom hadden ze het ook pas op het laatst gezegd en twin wilde eerst dus ik kon zien hoe het werkte, maar dat was niet echt een geruststelling. Wij wilden zelf het samen doen, terwijl ze het liever bij iedereen even apart doen, maar ja, ik kon wel zijn hand vast houden daarom en hij mijne toen ik aan de beurt was.

Twin kreeg van dat gefriemel ook een stijve piemel, dus ja, ik ook, maar achteraf viel het allemaal wel mee. Het was een beetje een vreemd gevoel, maar het duurde misschien maar 10 seconden of misschien nog wel minder dat dat staafje er in zat.

ze laatste prik halen. Je kunt er meer over lezen op https://mantotman.nl/nl/alles-over-mannenseks/hiv-en-soas/bescherm-jezelf-en-anderen/beschermd-door-vaccinatie/hepatitis-b-vaccinatie 

Dankje voor de uitleg!

 

ook foto’s van mij toen ik heel klein was en het niet door had als hij een foto maakte, daardoor wist ik het niet. Maar de politie doet nogsteeds onderzoek en ik moet binnen kort alles vertellen aan een advocaat enzo..

ok, das heftig. Het kost tijd om alles uit te zoeken en ja, daar horen die gesprekjes ook bij. Dat is allemaal niet makkelijk, maar bij ons deed iedereen zijn best om ons goed te begeleiden. Dat zal bij jou ook wel zo zijn en je kunt zelf ook altijd aangeven als je vragen hebt of iets niet snapt of als je je gewoon niet fijn voelt en al dat soort dingen.

Ja ze doen allemaal heel erg hun best maar het gaat wel iets te snel. Ik snap dat het zo snel mogelijk moet maar ik wil eigenlijk niet in therapie enzo

 

Mama en ik slapen appart alleen als ik het echt wil slapen we samen maar de mensen die kwamen die zeiden eigenlijk dat je dat minder moest doen. 🤷🏻‍♀️---

Simply Me schreef:

Weet je ook waarom ze dat zeggen?

ik weet niet wat ze erover tegen Emma hebben gezegd, maar bij ons was het zo dat ze wilden dat we zoveel als mogelijk  ons normale leven weer op gingen pakken. Dus, als het ging om naar school te gaan, dan gingen we. Zelfde met sporten en met vrienden omgaan. Zo veel en goed mogelijk de draad weer oppakken en daarnaast hadden we gesprekken met een psycholoog. Ze wilden ook dat we daardoor weer vertrouwen kregen in anderen en niet te afhankelijk zouden worden van alle goed bedoelde hulp, die ons uiteindelijk misschien niet verder zou helpen. Natuurlijk was het goed dat we getroost werden door papa en mama, maar dat we daarna wel alleen durfden te gaan slapen. Voor ons was het misschien 'makkelijker’ omdat ons misbruik niet thuis gebeurd was en ons huis was altijd al een veilige plek voor ons. We kunnen ons voorstellen dat het voor jou lastiger is, omdat het gebeurde op de plek waar je woont. Wat de beste aanpak voor jou is dat zullen de hulpverleners wel met jou bespreken en het kan dat die aanpak een beetje anders is dan bij ons. Luister vooral naar de mensen die jou helpen en stel ze vragen, alles wat je wilt weten. Sterkte.

 

Dankjewel voor je update iig.

 

Groetjes,

M&M's en twin

 

Graag gedaan. Bij mij was het ongeveer ook zo.

Reputatie 3
Badge

Oke ik weet dat niemand gaar reageren want het is 5 uur ik wil alleen even zeggen dat ik me heel erg slecht voel en als ik hier iets typ dan voel ik me beter. Er is net namelijk iets gebeurd. Ik werd wakker en papa was het weer aan het doen ik wilde stop zeggen of gaan huilen maar ik bevroor weer ik heb gewoon gewacht totdat het stopte. 
weetje ik denk niet dat het slim is om het tegen mensen te gaan zeggen. Dan maak ik het alleen maar erger ik kan het beter gewoon laten want hij doet het toch al 7 jaar en nu hoort het er nou eenmaal bij.

 Hi Emmaaa2,

 

sorry dat het even duurde voordat we opnieuw reageren. We waren van plan eerder te reageren, maar we waren moe van afgelopen week en zijn in slaap gevallen na het avondeten… Nu zijn we wakker en besloten om dan nu maar ons nieuwe berichtje te schrijven.

 

Ik heb ook op het yt account van het Centrum Seksueel Geweld enkele video's opgezocht en ik zal de linkjes hier posten. Hopelijk kunnen die je ook helpen, want zelf weten we alles ook niet precies goed op te schrijven.

 

Als eerste willen we je een hart onder de riem steken door een video van of Dieuwertje Blok (die ken je vast wel van het Sinterklaas Journaal) of Eva Cleven (die ken je vast wel van het Klokhuis of Expeditie Robinson) of allebei natuurlijk, maar ze hebben dezelfde boodschap. Kijk maar:

 

Dieuwertje Blok heeft een brief voor jou

en/of

Eva Cleven heeft een brief voor jou

 

We hopen dat hun boodschap is over gekomen.

 

Heel erg bedankt voor je grote bericht!

geen dank, dat is wel het minste wat we voor je kunnen doen

 

dat is heel erg wat er bij julie is gebeurt! En wat er bij mij gebeurt als je het zo zegt ook. 

precies, het is heel erg dat dat gebeurt, want bij jou is het nog aan de gang…...dat maakt het zo mogelijk nog erger. Twin en ik hadden elkaar tenminste nog en jij lijkt niemand te hebben (tot nu toe) waar je dit ooit mee hebt (durven)  delen. Het lijkt ons nog zwaarder om alles alleen te moeten doen. Erover praten helpt, kunnen we uit ervaring zeggen.

 

Het is fijn als iemand je begrijpt! Ik voel me als het is gebeurt ook altijd heel vies en de angst om zwanger te worden is ook groot.  

we hopen dat naast het misbruik wat al verschrikkelijk is, je niet ook nog een grote(re)  kans op zwangerschap hebt omdat er geen voorbehoedsmiddelen gebruikt worden door jouw vader. Hopelijk worden die op z'n minst wel gebruikt….

 

En het is ook heel fijn als iemand (jij/jullie) in dit geval zeggen dat het niet mijn schuld is! 

Ik dacht echt dat het mijn schuld was als ik klaar kwam en als hij het deed! Ik denk dat nu nog steeds wel een beetje maar wel iets minder!

klaarkomen is niet omdat je het fijn vindt, het is een lichamelijke reactie op stimulatie en aanrakingen. We kregen ook een stijve piemel en kwamen klaar en dat was ook niet omdat we het naar onze zin hadden en wilden dat het gebeurde. Het gekke was dat we soms moeite moesten doen om klaar te komen om van ze af te zijn, want als we niet klaar kwamen dan gingen ze net zo lang door tot het wel gebeurde. Voor zover we er invloed op hadden deden we soms ‘ons best’ om klaar te komen om ons te beschermen. Hoe krom klinkt dat. Het was niet omdat we het echt wilden

 

Het is ook een soort onderdeel van mijn leven, het is gewoon elke avond weer opnieuw en zeker deze week want nu is mijn moeder een weekje weg voor haar werk.

op één of andere manier hielden wij er een hele dag rekening mee dat het kon gebeuren. Het kon de hele dag door gebeuren, dus ook tijdens het huiswerk maken bijvoorbeeld. Dan deden we ons ding om daarna zo snel mogelijk weer door te kunnen gaan met ons huiswerk. Als we er aan terug denken dan snappen we nog steeds niet hoe we dat al die tijd hebben volgehouden. We lieten ons gebruiken als een zombie, zonder emotie/gevoel te proberen te voelen. Het lijkt alsof dat 'werkt', maar al die weg gedrukte gevoelens moeten er toch een keer uit en dat kun je niet voor altijd wegstoppen

 

Maar vanafond als het gebeurd ga ik proberen te zeggen dat ik het niet wil. En ik moet nog even nadenken wat ik verder doe

dat vind ik een dapper besluit, maar tegelijk lijkt het ons moeilijk, maar natuurlijk hopen we dat je vandaag iig met rust wordt gelaten.

 

Ik denk dat ik nu eerst die andere linkjes maar ga plaatsen, want ik zie dat er ondertussen nog een aantal andere reactie gepost zijn. Ik ga ze maar op het rijtje af na de video's.

 

Wat kan je doen als je seksueel misbruikt wordt en wie kan je helpen?

 

Wat kan helpen als je seksueel misbruikt bent?

 

Kun je last hebben of later last krijgen van seksueel misbruik?

 

ik heb het tegen mijn moeder gezegd toen was ik 8-9 jaar en dat was na de eerste keer dat mijn  vader echt seks had, want we gingen uit eten en ik zei tegen mijn moeder dat ik niet mee kon omdat mijn ‘plasser’ veel pijn deed, maar mijn moeder leek het niet erg te vinden en negeerde mijn opmerking. Toen dacht ik laat maar ik zeg wel niets meer en dat heb ik ook niet gedaan.

ok dat klinkt niet echt goed of denk je dat je moeder het niet goed begrepen had? Zou ze op dat moment echt niet begrepen hebben dat je vader je seksueel misbruikte?  Een moeder kan toch niet zo onverschillig reageren als ze het begrepen had dat het wel gebeurde. Het had dus al bijna 5 jaar geleden kunnen stoppen….

Hoe is het contact met je moeder op een ‘doorsnee’ dag. Is ze aardig en belangstellend of heeft ze weinig/geen tijd voor je?

 

ik heb het gezegd!! Eerst zei mijn vader dat het niet uit maakte en dat het zo voorbei was en toen zei ik stop en probeerde weg te lopen en toen hielt hij me tegen en toen had hij mijn armen heel hard vast en het deed pijn en toen schopte ik hem heel hard op zijn gevoelige plek en toen liet hij los en rende ik weg.

goed gedaan. Eerst dat je zei dat je het niet wilde en toen hij toch aan bleef dringen heb je hem terecht in zijn ballen getrapt. Je moet je daar niet schuldig over voelen. Het is zijn verdiende loon. Natuurlijk begrijpen we ook dat hij ook jouw vader is en misschien ook soms wel andere dingen met je doet, maar je eigen kind misbruiken daar kan ik met mijn petje niet bij. Alle misbruik is natuurlijk onacceptabel, maar dan ook nog je eigen kind, wtf.

 

Hij was heel boos en schreeuwde maar hij kon eerst even niet lopen

laat hem ook maar eens iets voelen wat niet fijn is

 

ik was heel bang en toen rende ik naar buiten en nu moet ik even bedenken wat ik ga doen. In mijn hoofd was dit plan slimmer dan in het echt, want het is buiten best wel koud en donker straks en als ik naar huis ga dan gebeurd het weer (maar nu misschien erger omdat hij boos is)  

Het voelt alsof ik in een hele enge james bond film zit alleen dan in het echt en het is echt niet leuk. 

we snappen dat je bang was en misschien nog wel bent. Soms doe je ineens iets waarna je denkt en nu?, dat hadden wij toen wij gingen liften en vervolgens uit de vrachtwagen moesten springen. Het lijkt niet echt, maar een film, alleen eentje waarin jij ongewild de hoofdpersoon bent.  Wij kunnen ook niet voorspellen hoe hij hier verder op zal reageren. Kon je niet naar een vriendin, een buurvrouw of ander familielid? Misschien is dat iets om alvast over na te denken als er weer iets gebeurt. Dat je een plekje hebt waar je naartoe kunt en waar je veilig bent.

 

Hoop erin houden is best moeilijk! Ik heb besloten toch terug te gaan naar huis want mijn vader weet toch waar ik ben door zoek mijn i phone en waar ga ik anders slapen? Dus nu heel erghopen dat hij niets terug doet!

tsja, je kunt ook niet echt buiten slapen, maar dan moet het wel veilig zijn thuis. We zouden willen dat je iemand had waar je naartoe zou kunnen gaan. Dat is beter voor jou. Kun je echt niet bij oma en opa of een tante of vriendin terecht. Dan zeg je gewoon dat het is omdat mama voor werk op reis is en dat je dan liever bij iemand anders logeert ofzo.

In een uiterste geval kun je natuurlijk altijd bij de politie aankloppen, maar die vragen dan gezien je leeftijd natuurlijk wel waarom je niet gewoon thuis of bij familie terecht kunt, dus dan zou je dat wel moeten vertellen. We snappen dat je dat vast wel wilt, maar dat het niet heel makkelijk is om dat te doen, maar ja,  soms moet je wel een moeilijke beslissingen nemen en de knoop doorhakken...

Je kunt anoniem bellen met de Kindertelefoon 0800-0432 dagelijks tussen 11.00 en 21.00 uur of 24/7 anoniem bellen met het Centrum Seksueel Geweld 0800-0188 of chatten

 

Dit is wel echt mijn schuld!! Want ik heb hem pijn gedaan dus dan als hij het terug doet is het mijn schuld. Ik ga dus echt nooit meer tegen werken!

ook dit is weer niet jouw schuld. Het is zijn verdiende loon. Hij doet jou al jaren pijn, zonder dat het hem iets kan schelen, want anders was hij er al eerder mee gestopt of beter nog nooit aan begonnen. Er is geen excuus voor zijn gedrag. Hopelijk begint ie eindelijk eens na te denken dat hij al die tijd dingen heeft gedaan die niet horen en hopelijk snapt ie nu dat hij dat soort dingen ook nooit meer zou moeten doen.

 

Eigenlijk zouden wij het liefst zien dat je naar een echt veilige omgeving gaat ipv naar huis

 

Ik ben naar huis gegaan en mijn vader was helemaal niet boos sterker nog hij zei: Oke misschien moeten we vandaag het even niet doen. En toen gaf hij een knuffel?! Oke nu snap ik er niets meer van maar wel fijn dat hij niet mij pijn deed

het lijkt op het eerste zicht een ‘aardige’ reactie, maar ik denk dat het vooral zijn eigen belang is dat hier de oorzaak van is. Als hij echt kwaad op je zou worden of toch zijn zin zou doordrijven dan is de kans ook groter dat het 'mis’ loopt voor hem. Wij hebben niet zoveel vertrouwen in zijn opeens ‘aardige’ gedrag.

Onze misbruikers deden ook wel van die beloften enzo, maar na een tijdje ging alles weer als daar voor….

We zijn wel blij voor jou dat je vader niet echt boos werd en zijn handen, voor nu tenminste, even thuis heeft gehouden. Wij kunnen ons niet voorstellen dat hij ineens 'genezen’ is. Hopelijk blijft hij de komende tijd uit je buurt, maar ik zou waakzaam blijven en als het nodig is opnieuw in zijn ballen trappen en er dan als een speer vandoor gaan, naar een veilige plek

Ken je iemand waarvan je denkt dat je die kunt vertrouwen en waar je terecht zou kunnen?

 

Dat klopt wel want nu ben ik zo bang dat ik niet kan slapen. Maar ik val vanzelf in slaap. 

herkenbaar, wij sliepen in die tijd ook nooit echt goed, van het geringste geluidje waren we weer wakker omdat we bang waren voor wie er nu weer aan ons ging zitten . Vaak was het gewoon een tak die tegen het raam tikte ofzo, maar we kwamen niet aan onze rust toe. Hopelijk slaap jij meestal wel goed. ondanks alles wat er met je gebeurt

 

ja maar ik wil niet andere pijn doen, dat is niet goed en niet aardig. Ja hij slaat mij (nog) niet ofzo maar het doet wel pijn als hij bijvoorbeeld te diep gaat of te hard omdat het verschil in leeftijd best wel heel groot is en de verschillen in lichaam ook…

herkenbaar, maar probeer toch zoveel mogelijk voor jezelf op te komen…. de enige manier dat wij voor elkaar kregen dat ze stopten met dingen doen die pijn deden, was om ze iets aan te bieden dat voor ons minder pijnlijk was, dus bijvoorbeeld dat ik iets met mijn twin zou doen dan. Ze raakten ons daarbij vaak nog steeds aan, maar het was soort van minder erg….

 

Misschien omdat ik weg liep het kan zijn dat hij bang was dat ik het aan iemand ging vertellen, want ik las net op een site dat de mensen die dat doen vaak bang zijn dat je het door gaat vertellen en dan weet hij dat hij een probleem heeft, ookal dacht ik eerst dat ik dan een probleem had. 

geloof me, hij denkt en dacht op dat moment vast vooral aan zichzelf. Sorry dat klinkt misschien hard, maar ik denk dat de paniek bij hem ook wel even toesloeg toen jij je verzette. Natuurlijk kan hij het niet goed maken met zo'n knuffel, maar als hij door die trap van jou zich voorlopig koest houdt dan is dat iig mooi mee genomen. In die tijd kun jij ff nadenken over wat je verder wilt gaan doen

 

vroeger was ik altijd bang dat ik naar de gevangenis moest als ik het door vertelde, want dat zei mijn vader en

dat ik mijn moeder nooit meer mocht zien. 

ja, daar zijn ze altijd goed in, om je dan ook nog bang te maken door je allerlei leugens te vertellen of dreigementen te doen

 

nu is het meer dat ik heel bang ben dat hij erachter komt en dan mij nog meer pijn gaat doen of dat het alleen maar erger word, en ook dat iemand boos op me zal worden omdat ik altijd denk dat ik alles verkeerd doe.

wij denken dat het het beste voor jou is om naar een veilige plek te gaan en er iemand anders bij te betrekken, dus iemand aan wie je je verhaal durft te vertellen. Niet makkelijk, maar wel 'nodig’

 

ik kan echt 112 niet bellen als er weer zoiets gebeurd. Dat kan ik echt nog niet.

jouw veiligheid staat voorop. Jij bent het slachtoffer en niet de dader. We snappen dat je beter niet weer in zo'n situatie wilt komen, dus zo'n situatie vermijden zou het beste zijn en dat kan door (tijdelijk alvast)  ergens anders te gaan logeren

 

Ik vind het echt lastig om je te helpen, want ik wil je echt zo graag helpen, maar kweenie zo goed hoe. Dus k hoop maar dat je aan deze dingen wat hebt, maar ik ben blij dat je hier op het forum een plek hebt waar je je verhaal kwijt kan en advies kan vragen.

@Simply Me, wij vinden dat je het heel goed doet en we zijn blij dat jij nog van alles gepost hebt toen wij in slaap waren gevallen

 

Dat vind ik heel lief en fijn! Ik ben ook blij dat ik hier kan praten, want iedereen doet aardig!

op het forum proberen we elkaar allemaal te helpen en lief dat je o.a. ons daarvoor bedankt

 

Hopelijk heb je een goede nacht gehad als je dit leest en blijft het voorlopig 'rustig’.

 

Hoe laat begint je school en heb je leuke vakken vandaag? Wat afleiding kan geen kwaad om je gedachten op een rijtje te krijgen.

 

Ok, we wilden net  onze reactie posten en toen zagen we dat je zelf vannacht nog gereageerd had, dus die gaan we gelijk maar even meenemen.

 

Oke ik weet dat niemand gaar reageren want het is 5 uur ik wil alleen even zeggen dat ik me heel erg slecht voel en als ik hier iets typ dan voel ik me beter.

alles wat jou kan helpen is goed om te doen

 

Er is net namelijk iets gebeurd. Ik werd wakker en papa was het weer aan het doen ik wilde stop zeggen of gaan huilen maar ik bevroor weer ik heb gewoon gewacht totdat het stopte. 

het is weer niet jouw schuld dat dit gebeurt, maar daarmee halen we niet de pijn weg die dit vast opgeleverd heeft. Vaak gebeurde het bij ons ook in ons slaap en ofc werden we er wakker van, maar lieten dat ook vaak niet merken in de hoop dat het dan snel voorbij was. Echt heel naar dat dit weer gebeurd is

Sorry dat we het zeggen 'maar jouw vader is echt niet goed

 

weetje ik denk niet dat het slim is om het tegen mensen te gaan zeggen. Dan maak ik het alleen maar erger ik kan het beter gewoon laten want hij doet het toch al 7 jaar en nu hoort het er nou eenmaal bij.

we snappen wat je zegt, dat gevoel hebben wij ook een hele tijd gehad, maar dat is géén goed idee. Ik bedoel het is niet dat het nog slechts één keertje gebeurt (wat ook al weer één keer teveel zou zijn), dit stopt niet, niet vanzelf. 

We raden je heel sterk aan om voor je zelf en je eigen veiligheid te kiezen. Ga op zijn minst proberen te bellen met de Kindertelefoon of het CSG of een vriendin of tante of iemand die je kunt vertrouwen en probeer daar iig de komende dagen te logeren. Het is niet goed voor jou om alleen thuis te zijn met je vader

 

Groetjes,

M&M's en twin

Ik was bijna klaar met mijn reactie en toen klikte ik perongeluk op dat paarse blok over dat de leeftijd is aangepast. Ik heb dat nu echt al een paar keer gehad, ugh😏

Maar even voor nu dan, want het duurt wel ff voordat ik het opnieuw getypt heb.

Je kan als je later moet beginnen, zeggen dat je eerder moet beginnen. Dus ipv dat je zegt dat je het 3de bent, zeg je dat je het 2de moet beginnen. Dit doe ik zelf ook wel als het thuis niet goed gaat. Soms ga ik dan al naar school, dan ben je wel te vroeg maar bij zijn er vaak al andere kinderen uit mijn klas ofzo, dus dan ga ik daar maar bij zitten. En soms ga ik extra fietsen, dus om fietsen naar school of nog fietsen door het park ofzo. Ik houd s van fietsen en je bent buiten en op die manier helpt het mij om over dingen na te denken en een beetje rustiger te worden. Dat helpt ook weer om me beter te concentreren op school.

Dit zeg ik ff alvast en dan hierna komt de rest

Reputatie 3
Badge

Ik ben zooooo bang!  Ik kan het echt niet💔🥺

En het regent zo hard! Ik zit wel overdekt hoor! In het centrum op een bankje binnen, maar ik heb het zo koud en ik kan het niet.

Reputatie 3
Badge

@Simply Me 

Ik las je berichtje 1,5 uur geleden en ik heb gedaan wat je zei. Ik heb veilig thuis gebeld. Want ik heb de uren ervoor onderzoek gedaan en zij leken me de beste optie ik had hun nummer al echt 1 uur lang ingetypt en toen las ik jou bericht en toen drukte ik op bellen. En toen er iemand op nam toen zei ik hoi en toen op het begin kon ik nog niet echt iets zeggen, maar toen zei ik dat ik niet w ist waarom ik belde, wist ik wel maar ik durfde niets te zeggen. En toen vroeg die mevrouw hoe het thuis ging en toen ging ik heel hard huilen. Het duurde 10 minuten ofzo voordat ik weer kon praten en ze was heel lief en aardig. En ze zei dat het niet erg was. En toen heb ik haar alles verteld en dat ik niet naar huis wilde alleen. En toen zeiden ze dat ze me konden helpen als ik vertelde waar ik woonde en waar ik was. Ik was ondertussen heel dicht bij mijn huis omdat daar ook een bankje was. Ik wilde het eerst niet zeggen, maar toen heb ik verteld waar ik woonde en met wie en toen. Zei ze dat ze naar me toe kwamen omdat ik niet alleen naar huis kan omdat dat niet vielig is en nu komen er twee politie agenten en iemand van waarmee ik belde en dan gaan ze met mijn vader praten.  Ik ben heel blij dat ik het heb gezegd het voelt heel opluchtend maar ik ben echt heel bang. Ik ben altijd al bang voor politie geweest en nu komen er een of twee agenten dus ik ben bang. Nu moet ik even 10 minutjes wachten ongeveer maar ik huil al de hele tijd omdat er zoveel spanning en angst uit me komt. Ze zeiden dat ik niet naar huis moest gaan, maar moest wachten tot dat ze er waren en dan met hun mee naar huis.

Hi Emmaaa2,

 

dat heb je hartstikke goed gedaan. We zijn heel trots op jou :thumbsup_tone2::thumbsup_tone2:

 

Die agenten zijn gewend om  met kinderen te praten en er is ook nog iemand van VeiligThuis bij, dus je bent in goede handen.

Luister maar goed naar wat ze zeggen en wat ze aan je vragen en als je het even niet weet of je durft niks te zeggen dan snappen ze dat ook wel. Als iets niet duidelijk is kun je het altijd aan hen vragen.

We snappen dat het allemaal moeilijk was om te bellen en naar wie en wat je dan moet zeggen, maar je hebt het echt heel goed gedaan en natuurlijk is het nu ook nog heel spannend, maar je bent nu niet alleen.

 

Sterkte voor nu en als jij het fijn vindt dan kun je altijd nog een vervolg posten, maar als je nu liever eventjes op jezelf wilt zijn, dan begrijpen wij dat ook.

 

Groetjes :relaxed: ,

M&M's en twin

Reputatie 3
Badge

Ja het was heel vermoeiend maar slapen lukt ook niet😒

 

Ze hadden van veilig thuis niet alles verteld alleen dat ze zoude komen en dat ze even gingen praten. Dat was best slim van hun, want als ze hadden gezegd dat ze mijn vader opgingen pakken en alles ze heftig was dan had ik het denk ik niet gedaan.

 

Ik wil niet zulke testen doen Ik wil het echt niet want ik ben bang dat ze dan aan mij gaan zitten. Dat gaan ze niet dat weet ik maar toch bwn ik heel bang.

En ik wil ook echt niet naar een pyscholoog. Die wil er dan over praten en ik wil er niet over praten eigenlijk.

Hey Emmaaa2,

Wat fijn dat je vannacht bij je oma kon slapen. En ik begrijp dat je nu allemaal emoties voelt en veel moet huilen. Dat lijkt me heel normaal omdat je het al heel lang hebt ingehouden.

Ik denk dat die mensen van Veilig Thuis eerst gingen kijken hoe je vader zou reageren en ze wilden niet dat jij alleen naar binnen zou gaan, omdat je jezelf dan weer in gevaar zou kunnen brengen bij je vader. En je vader reageerde denk zo boos en heftig, omdat hij heel erg geschrokken is. Dat was denk ik de bedoeling, dat ze je vader er mee wilden confronteren. En je zegt zelf ook dat als je het had geweten je het niet had gedaan, maar dan had je vader je blijven misbruiken.

Ik snap dat je bang bent dat bij die testen mensen aan je gaan zitten. Volgens mij hoeft dat bij de zwangerschapstest niet. Dan moet je over een soort staafje heen plassen (ik vind dat staafje een beetje lijken op een koortsthermometer) en dan komt de uitslag in streepjes. Het is negatief, dan ben je niet zwanger, of positief, dan ben je wel zwanger. Ze kunnen het zo doen via je urine, omdat als vrouwen zwanger zijn er een bepaald hormoon wordt aangemaakt, dat alleen vrouwen hebben die zwanger zijn. Dus op die manier kunnen de het testen.

Voor de SOA test heb ik hier een linkje naar een site met heel veel informatie:https://www.soaaids.nl/nl/soa-test

Ik denk niet dat je bang hoeft te zijn dat die mensen zomaar aan je zitten, deze mensen weten wat ze doen en ze zijn ervoor opgeleid. Die gaan eerst vertellen wat ze gaan doen en wat er van jou verwacht wordt. En je mag ook aangeven he, dat je het spannend vind of dat je bang bent. Dat is helemaal niet raar en dan kunnen die mensen daar extra goed rekening mee houden.

Ik snap dat je nog niet in therapie wilt, er gebeurt nu zoveel in een paar dagen. Dat je het eerst allemaal nog een plekje moet geven. Maar dat is juist het fijne van therapie, want hun kunnen jou daar heel goed mee helpen. Erover praten is heel moeilijk, maar het kan je echt heel erg goed helpen! En die mensen vinden jou niet raar en die denken ook niet dat het jouw schuld is! Die mensen zijn er om jou te helpen en die mensen kun je echt vertrouwen! Je mag ook tegen die mensen zeggen dat je het moeilijk vind en er niet over wil praten, dat begrijpen hun echt wel. En je hoeft denk ik ook niet gelijk alles te vertellen, maar je kan ook het in delen vertellen/ erover praten of eerst andere dingetjes zodat je die psycholoog ook een beetje kan leren kennen.

Ik hoop dat dit je allemaal een beetje helpt en geruststelt.

Heel veel sterkte gewenst, deze dagen, maar ook zeker daarna! Ik vind het echt dapper dat je hulp hebt gezocht!!

Xx Simply Me

Reputatie 3
Badge

Ik was dus vanmiddag bij een dokter. En het was echt niet leuk maar ze waren wel heel aardig.

Ze hebben een zwangerschaps test mee gegeven dat heb heb ik thuis zelf gedaan. En bij die soa test ding moetsen ze met een WATTEN STAAFJE! Erin. Nou als eerst gingen ze gewoon kijken en ze zeiden het van tevoren als ze ergens aan gingen zitten. Toen gingen ze dus met dat wattenstaafje erin want ik durfde het niet zelf en dat deed echt pijn. Dat was echt niet leuk! Maar als ik stop zei dan stopte ze even. Ik had laatst een corona test gedaan en ik dacht dat dat erg was nou dit was 100 x vervelender! Maar het ging wel snel voorbij

Reageer