Vraag

Ik knal uit elkaar/radeloos/somber

  • 12 juli 2017
  • 7 reacties
  • 147 Bekeken

Badge +4
Hey ik heb een paar probleempjes:
1. Ik snijd mezelf (verslaafd geworden)
2. Ik ben heel onzeker over mezelf
3. Ik heb geen vriendinnen
4. Ik probeer maaltijden over te slaan km af te vallen.
5. Ik haat mezelf
6. Ik wil dood
7. Iedereen denkt dat het goed met me gaat terwijl ik van binnen instort
8. Ik voel me heel depri
Dit was het volgensmij. Ik weet het gewoon niet meer ik ontplof nog een keer. Plz help me. Ik snap niet meer waarom ik leef. Ik ben uitgeput en moe van het blij doen. En ik zie nooit iemand met een ballon op z'n hand (zelfbeschadiging)
-xxx-

7 reacties

Ik zou je heel graag willen helpen maar dan kan niet met reacties en gegevens Uitwisselen mag niet dus et spijt me heel erg
Reputatie 7
Badge +19
Hey,

Misschien is het wel eens goed om te ontploffen. Jezelf even goed uiten. Aan iedereen laten zien hoe k*t het gaat. Dat mag, dat is juist goed. Als jij het zelf niet voor elkaar krijgt je te uiten (op een goede manier), dan is dit misschien juist de oplossing.

Ik kan hier van alles gaan zeggen over "er geeft altijd iemand om je" "zelfbeschadiging is slecht" " je bent mooi zoals je bent", maar dat weet je toch wel. (Ik heb het nu toch stiekem gezegd! 😉 ) Het is wel waar.

Misschien heb je geen vrienden omdat je een muur om je heen hebt. Als iemand te dichtbij komt, ben je misschien bang dat ze door je muur heen kijken. Als jij je openstelt en écht jezelf bent, lukt het wel denk ik.

Er zitten veel mensen op dit forum, maar zo veel dat je iemand met een ballon op z'n hand ziet. Die kans lijkt me ook wel echt behoorlijk klein. Ik heb hem een tijdje op m'n hand gehad, maar mensen gingen vragen stellen, dus toen heb ik hem niet bijgetekend. Ik denk dat als je continu een ballon op je hand hebt, dat opvalt, dus dat veel mensen niet bijtekenen. Maar goed, ik spreek voor mezelf.

Kun je met iemand over je gevoel praten? Buurman, docent, familie, vertrouwenspersoon, huisarts, de lokale zwerver, postbode, vuilnismann, buischauffeur, iemand? Alsjeblieft ga naar iemand toe en praat! Uit je gevoel! Uit jezelf!

Jij leeft omdat iedereen het verdient een mooi leven te hebben. Jij ook. Gun jezelf een mooi leven 🙂 Dag mag!

Gr. Pin
Badge +4
Bedankt voor de snelle reacties.
Pin dat is het probleem ik DURF niet naar iemand to te gaan. Ik heb 1 leraar die ik op een of andere manier heel erg vertrouw. Ik heb gehoord dat hij gelukkig ook 2 havo gaat lesgeven maar er komen meerdere 2 havo's dus is maar de vraag of ik hem ooit zie
-xxx-
Hey,

Het is zeker niet erg om eens te onploffen. Het kan zelf goed doen.
Het is echt een vervelende situatie waar je momenteel inzit. Je kan natuurlijk altijd hier op mensen rekenen!
Probeer alsjeblieft te stoppen met snijden. Teken iets op je arm, of trek aan een elastiekje zodat het tegen je arm weerkaatst. Maar stop met snijden. (Ik was/ben er ook verslaafd er aan)
En wat het eten betreft, probeer kleine dingen te eten. Al is het maar iets klein, probeer toch wat binnen te krijgen.
Ik ben er zeker van dat je een een sterk iemand bent. Met veel talenten. Dus geen reden om onzeker te zijn lieverd!
Je kan hier altijd je hart luchten!
Hoop dat je er wat aan hebt.
Hoofdje omhoog! ♡

Gr. Het Anonieme Meisje x
Reputatie 7
Badge +19
Aah, dat dacht ik al 😞 Vandaar dat ik al zei: het is goed om een keer te ontploffen. Ik denk dat het heel goed voor je is om vanaf nu zo veel mogelijk je masker te laten vallen. Probeer dat eens. Eerst misschien 5 minuten, na een tijdje een uur. Ik weet niet hoe moeilijk het voor je is, maar doe het rustig aan. Uiteindelijk is het het belangrijkste dat je mensen laat zien hoe jij je écht voelt. Zodra mensen dat zien, ben jij niet meer de gene die de eerste stap zet.

Gr. Pin
Hey,

GA NAAR DIE DOCENT!!! Echt waar, praten helpt. Ik snap dat de stap heel moeilijk is, ik heb het ook gedaan. En de eerste keer dat ik naar hem toeging heb ik niks kunnen zeggen. Het "fijne" is wel dat hij dan vanzelf ziet dat er iets is. Je hoeft dus helemaal niet gelijk te praten of je hele verhaal te vertellen. Begin maar "gewoon" eens met naar iemand toe stappen. Het heeft bij mij echt heel veel tijd gekost tot ik een beetje praatte. Gelukkig zijn docenten vaak goed in het stellen van vragen, dus zo langzamerhand kreeg hij wel door wat er was (opschrijven kan ook). Hij zei laatst nog tegen me wat een verschil het was met 2 jaar geleden...
Mijn docent zei altijd dat hij geen hulpverlener is, en dus misschien geen echte hulp kan bieden, maar me wel probeert tot steun te zijn en een hart onder de riem te steken als dat nodig was. En dat had ik af en toe wel nodig ja!
Praten is gewoon fijn, je gedachten delen, kijken wat een ander daarover te zeggen heeft. Vaak doorbreekt het je eigen gedachtencirkel en kan je dingen weer even van een andere kant bekijken.

Heb je nu al vakantie? Zo niet, dan zou ik zo snel mogelijk die leraar mailen/bellen of langsgaan.
En anders moet je helaas wachten tot na de vakantie. Maar dan heb je wel rustig de tijd om na te denken wat je wil zeggen.

Veel succes! En o ja, het maakt niet uit of je wel of geen les hebt van hem. Een vriendin van mij heeft dat ook gedaan. Hij is denk ik al lang blij dat je je verhaal met iemand durft te delen!

Eilan
Hee,
Ik ben een keer op school in slaap gevallen toen net mijn teamleider langsliep. Toen had hij door dat het nog steeds slecht met gaat. Dus toen ging hij me nog meer helpen. Ik doe absoluut geen moeite om te doen alsof het goedgaat, dus ik denk dat je dan vanzelf uitstraalt dat je het niet meer volhoudt. Waarom doe je blij? Voor wie?
Liefs

Reageer