Vraag

Durf niet meer

  • 7 November 2017
  • 41 reacties
  • 496 Bekeken

  • Anonymous
  • 0 reacties
Ik denk aan zelfmoord en wil mij zelf gaan snijden. Ik weet dat ik hulp moet zoeken en dat probeer ik ook.

Ik wil niet meer naar de lessen van mijn mentor want ik heb gezegd dat ik aan zelfmoord denk en ik zou vandaag zeggen dat ik depressief ben en dat ik mij zelf wil gaan snijden maar ik kon het niet dus heb ik mij maar ziek gemeld ik wou niet meer naar zijn lessen gaan.

Mar dat is niet de enigste reden

41 reacties

Wat ik wil ook niet meer naar mijn ouders gaan want ze geloven mij niet ik heb ze wel vertel dat ik aan zelfmoord denk maar niet dat ik depressief ben en dat ik mij zelf wil gaan snijden dus wat kan ik het best doen

Groetjes SAAR03
Hoi saar03,

Wat heftig zeg!

Allereerst vind ik het super knap van je dat je wel iets tegen je mentor hebt gezegd! Daar is ook al veel moed voor nodig! Ik snap ook dat je het nu super eng vindt om hem onder ogen te komen. Toch denk ik dat het wel slim is om het te proberen. Is het een idee om morgen weer naar school te gaan en een briefje mee te nemen waar op staat dat je aan zelfmoord denkt, jezelf wilt snijden, maar dat je het heel erg eng vindt om er over te praten? Stel je mentor confronteert je dan, dan kun je snel het briefje in zijn handen stoppen en weglopen. Dat zal hij vast begrijpen! Het is namelijk niet niks, denken aan zelfmoord en snijden!

Waarom geloven je ouders niet?

Bedenk voor je jezelf gaat snijden dat het littekens achter laat die je voor altijd blijft zien. Je beschadigd jezelf en je geeft jezelf een reminder aan hoe je je nu voelt. Iedere keer als je dan naar je arm/schouder/been/what ever kijkt, zul je weer denken aan de nare periode. Snijden is niet goed voor je! Begin er niet aan alsjeblieft!

Gr. Pin
Ze nemen mij niet serieus want ze denken dat het zo over gaat maar dat is niet zo en mijn moeder voelt nu dat ik school tegen haar op zet maar ik wil dat niet
Hoi!

Je hebt je vandaag ziek gemeld op school, omdat je je mentor niet wilde spreken. Jammer van de gemiste kans op een gesprek, maar er is nog niets verloren. Je kunt altijd nog een nieuwe afspraak maken. Elke dag is een nieuwe kans er iets van te maken. Laat je niet ontmoedigen.

Zoals @Pin zegt is een briefje een goed idee. In de tijd dat je mentor dat briefje heeft opengevouwen, kun jij door lopen en dan weet je mentor wat er aan de hand is. Waarschijnlijk vraagt ie dan voor een afspraak, want dan beseft hij dat er wel degelijk meer aan de hand is.

Je kunt je mentor ook een mail sturen met alles daarin uitgelegd, inclusief de reden waarom je je had ziek gemeld. Hij begrijpt dat vast, het is ook eng, een gesprek waarin je vertelt hoe het met je gaat.
Voor zover ik het me kan herinneren uit je vorige topics had je een goede band met je mentor, niet?

Je ouders hebben volgens mij echt geen goed beeld van wat een depressie en zelfmoordgedachtes inhoudt. Ze weten niet beter, en denken daarom dat het zomaar overgaat. Dat is niet zo, en dat weet jij, dat weten mensen die al depressief zijn geweest, dat weten psychologen, en dat kunnen we je ouders leren. Ze zouden zich wat meer moeten informeren over depressie, want het gaat hier om jou, om jouw welzijn, om hun dochter dus! En dat is de research waard.

Ik heb hier een video waar je mee kunt beginnen met het doen inzien van de ernst van je gevoelens aan je ouders:
https://www.youtube.com/watch?v=bCI68IfY0D8&index=8&t=3s&list=PLx4x4xk3xTgxt8c6JBtaYuK7WV11waFZ1
Ik denk dat met deze video je ouders het al wat beter gaan begrijpen, en dat ze de "diepte" van de gevoelens inzien.

Het handige aan je mentor in vertrouwen nemen is dat hij met je ouders kan praten. Volwassenen nemen sneller iets aan van volwassenen. Dat is stom, maar als het jou helpt, moet het maar even zo. Je mentor kan de situatie aan je ouders uitleggen en ze vertellen dat je echt wel hulp nodig hebt, voor je situatie verder achteruit gaat.

Groetjes
x
Hoi,

Durf je het er nog een keer met je ouders over te hebben? Dan kun je het proberen ze nog een keer uit te leggen wat je voelt. Ik snap het als je dat niet wilt. Als je ouders dan weer negatief reageren, is dat natuurlijk een harde klap.
Ik wou - net als @100divergent11 al zei - voorstellen om je mentor (wanneer hij op de hoogte is) met je ouders te laten praten. Het is fijn om in zo'n gesprek iemand aan jouw kant te hebben.

Gr. Pin
Ja ik durf echt niet meer naar mijn ouders te gaan maar ik probeer nu eerst ff te gaan schrijven en dan huiswerk maken maar als het mij niet lukt dan maak ik maar geen huiswerk

Ik vond het filmpje wel kloppen ik voel mij ook zo ik zag heel veel dingen er in terug komen
Ik heb alles opgeschreven hoe en wat

Beste meneer ....
Ik wou het eerst zeggen tegen u maar ik heb daar de kracht niet voor maar het gaat er om dat ik depressief ben ik weet het al een poosje maar ik wou het eerst niet zeggen maar ik moet wel dus daarom doe ik het maar op deze manier ik was gisteren ziek naar huis gegaan omdat ik overal tegen op zag ik heb testen gedaan en overal kwam uit dat ik depressief ben en ik wil dit niet tegen mijn ouders zeggen misschien moet u het wel zeggen maar ik heb het liever niet dat u het zegt tegen mijn ouders ik zwijg het liever dan dat mijn ouders het weten en als het echt moet om het te zoeken dan hoef ik liever geen hulp dan moet ik er maar zelf uit komen ik hoop dat u nu genoeg weet wat er speelt

Groeten .........

PS: wilt u het Verschuren als u het gelezen heeft
Ik vind het heel goed dat je hebt opgeschreven wat je voelt en denkt! Het is heel oprecht, dus ik denk dat je het gewoon moet geven!
Gr. Pin
Ja ik wil het morgen ook gaan geven ook al vraagt hij niet of ik wil met hem wil praten
Goed opgeschreven, dat kun je zo geven!
Ik heb ook eens zo'n briefje aan iemand gegeven met een boodschap die ik niet zo durfde zeggen, en ik heb dat afgegeven en doorgelopen. Die persoon heeft toen nog geroepen: 'Hé, blijf eens even.' maar ik ben gewoon doorgerend.
Mijn briefje was niet zo'n extreem iets als depressief zijn, gewoon iets waar ik me voor schaamde, maar dat heeft toen wel gewerkt. Bij jou kan het dus ook werken.

Geef het af, loop weg, en je mentor zal, na het lezen van het briefje, wel begrijpen waarom je weg bent gelopen. Waarschijnlijk plant hij een gesprek tussen jullie twee, want je hebt die hulp wel nodig, maar voel je vrij aan te geven waar je je goed bij voelt en waar niet, zodat hij daar rekening mee kan houden.

Ok, volgende stap: briefje afgeven. Daarna zien we wel, verder dan het briefje hoef je nu nog niet te denken.

Groetjes
x
Ik heb het gegeven en ik ben direct weg gelopen ik weet niet of hij het al gelezen heeft ik hoop dat hij het wel begrijpt ik heb hem noch wel gezien maar hij zij gelukkig niks ik weet niet of ik morgen wel naar school durf te gaan want dan moet ik waarschijnlijk een gesprek met hem
Hey, superdapper dat je het gegeven hebt!
Hij heeft het waarschijnlijk al gelezen, maar denkt misschien nog na over een manier om jou te benaderen. Hij gaat vast een gesprek met je willen hebben, maar denkt nog na hoe en wanneer.

Je kunt hem appen, en vragen of hij het al gelezen heeft, en wat volgens hem de volgende stap is. Als je dat nu al weet, voel je je vast al een stuk zelfverzekerder dan wanneer je nog niets weet.
Ik zou morgen gewoon naar school gaan. Als je hem deze avond nog contacteert, weet je wat je te wachten staat en anders spreekt hij je er morgen over aan. Ik veronderstel dat hij dat niet in het midden van de gang gaat doen, maar je misschien vraagt even naar een lokaal te komen of zo.

Echt supergoed van je dat je dat briefje hebt gegeven! Dit is een stap in de juiste richting 🙂
Haii,

Ik heb dit al een tijdje gevolgd, maar vond het erg moeilijk om je tips te geven.
Ik vind dat degene die je wel tips hebben gegeven dat echt goed kunnen!
Heel dapper dat je het briefje hebt afgegeven!
Dat moest ik gewoon even zeggen omdat ik er echt geen woorden voor heb hoe trots ik op je ben! :)

Byeee en nog veel succes 😃
Ik heb het gevraagd of hij het gelezen heeft en hij had het al gelezen en ga morgen met hem praten ben benieuwd wat hij er van gaat zeggen
Ok, jullie gaan praten, top! Ik geloof dat hij je gaat kunnen helpen, en dat je je beter gaat voelen als je je hart eens bij hem gelucht hebt.
Hij weet nu al ongeveer wat er in je omgaat, dus het gesprek is al een beetje minder eng dan wanneer hij nog niets zou weten, niet? Da gesprek komt vast goed.
Je hebt het briefje afgegeven en je gaat met hem praten, je hebt zeer goed vooruitgang gemaakt 🙂 Ben trots op je!
Bedankt ja het is nu wel wat minder eng en nu afwachten wat ik moet gaan doen en wat hij gaat zeggen morgen
Ik zou vandaag eigenlijk een gesprek hebben maar is niet door gegaan omdat wij een praktische opdracht hadden en toen zij hij tegen mij dat ik morgen met hem ga praten ik baal er eigenlijk wel van want ik moet er heletijd aan denk maar gelukkig heb ik morgen hem de eerste 3 uur
Wow, super super knap dat je het briefje hebt gegeven! Ik ben echt trots op je!
Jammer dat het gesprekje niet doorging, maar wel fijn dat hij heeft aangegeven morgen te praten?
Echt super knap nogmaals! :)
Kun je jezelf afleiden door iets leuks te doen? Je mag jezelf best belonen! Tv kijken of chocolade eten? Ik weet niet zo goed wat je leuk vindt. Door te ontspannen gaat de tijd sneller voorbij :)

Gr. Pin
Bedankt en ook bedankt voor de tip om te ontspannen dat ga ik zee doen
Mijn mentor had het briefje noch niet verschurt want hij had het briefje bij hem toen ze het gesprek hadden het was een kort gesprek en ik vond het niet fijn met de privacy maar gelukkig was het kort en ik had het laatste uur een gesprek met een vrouw die mij voorlopig gaat helpen ik heb haar alles verteld en maandag heb ik weer een gesprek maar mijn mentor heeft mijn ouders al wel gebeld en ik weet niet wat hij allemaal heeft gezegd tegen mijn moeder
Je hebt dus al een gesprek gehad met je mentor, maar dat vond je niet zo fijn. Dat vind ik jammer, aangezien je wel een goede band met hem voelde. Bedoel je met privacy dat je in dat lokaal zal met glazen muren waar de klas je kon zien zitten?
Je mentor is er waarschijnlijk van overtuigd dat die vrouw je beter gaat kunnen helpen dan hij, en hoogstwaarschijnlijk is die vrouw iemand van de leerlingenbegeleiding, die nog meer gespecialiseerd is in het helpen van jongeren.

Je hebt alles verteld aan die vrouw, goed gedaan. Die vrouw gaat je helpen, voel je een positieve band met haar?
Het is normaal dat het in het begin een beetje onwennig voelt allemaal, maar naarmate jullie meer gesprekken hebben, ga je aanvoelen of zij de juiste persoon voor jou is. Als je je niet goed bij haar voelt, of je hebt gemengde gevoelens i.v.m. de privacy, mag je dat zeker aangeven.
Maandag heb je weer een gesprek met haar, voel je je daar goed bij?

Je mentor heeft je moeder ingelicht. Heeft hij gezegd dat hij dat ging doen? Hebben jullie dit samen overlegd?
Is je moeder al thuis, of heb je haar al gesproken? Hoe reageerde ze?

Jammer dat het gesprek niet is doorgegaan op de eerst geplande datum, maar intussen is het wel al gebeurd, en heb je hulp. Ook al heb je al een lastige tijd achter de rug, je hebt het allemaal goed aangepakt en je hebt de moed niet laten zakken. Je bent dapper geweest met dat briefje en je bent naar het gesprek geweest. Allemaal positieve stappen 🙂 Goed gedaan! Ik ben trots op je en ben vast niet de enige hier 🙂
Mijn mentor heeft het niet over legt met mij en mijn moeder heeft niks tegen mij gezegd ik voel mij goed bij die vrouw en ik ben wel blij dat ik maandag weer een gesprek met haar heb en loopt dat lokaal naast de klas daar zaten wij
Je mentor heeft niet met je overlegd voordat hij je moeder gebeld heeft, dat valt me een beetje van hem tegen. Ik vind dat hij jou eerst had moeten inlichten, voordat hij je moeder verwittigde. Dat hij je moeder verwittigd heeft, verbaasd me niet, aangezien wat je vertelt toch wel zorgwekkend is, maar hij had dat in mijn mening eerst met jou moeten bespreken.

Jullie zaten in dat lokaal waar je je niet goed op je gemak voelde, als ik het goed begrijp. Weet je al waar je de volgende keer het gesprek met die vrouw gaat hebben? Ik veronderstel dat dat meer in een vertrouwelijke sfeer is, aangezien ze nu weten wat er aan de hand is.
Ik heb. Het gesprek bij haar in het lokaal op de vierde te wel de andere les hebben van mijn mentor dus gelukkig niet naast de klas
Ok, dus het lokaal waar je niet graag zit, daar zit je niet en je weet al waar en wanneer de volgende afspraak is. Je bent zelfs blij dat je die afspraak hebt, dat is heel goed! Je voelt je dus goed bij die vrouw?

Reageer