Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18
Vraag

Dode ziel

  • 15 mei 2017
  • 4 reacties
  • 154 Bekeken

Ik geloof diep dat ik dood ben van binnen. Ik vrees dat ik gekozen heb voor een dode pad. Een pad waar ik mezelf kwijt raak. Langzaam wordt ik steeds slomer en vermoeider. Uiteindelijk zal er van mij alleen nog mijn muziek en kunst overblijven. Ik voel me ziel uit me glijden. Het is alsof de wereld me niet hoort en nooit zal horen, simpelweg omdat ik een rustig onzichtbaar persoon ben. Maar als 'onzichtbaar' persoon kan ik degelijk wat voor mensen betekenen als ze me de kans geven. Als leerlingen vanalles naar mijn roepen, weet ik dat mijn leven bestaat uit 'ik' en ik alleen. Er is niemand die voor mij het leven leidt. Ik moet het zelf doen. Het maakt me angstig dat ik alleen sta in het leven uiteindelijk. Wetende dat iedereen alleen is, maar dat we elkaar vergezellen. Mijn ziel gaat weg, mijn passie verdwijnt, mijn eetlust verdwijnt, mijn ambitieuze kracht verdwijnt, mijn sociale energie is al langer verdwenen. Ik isoleer me al jaren van de enge wereld.

Ik voel me depressief

4 reacties

Badge +4
Ik voel me ook zo je bent niet alleen❤️?
Er zijn verschillende paden in het leven.. Er is altijd een keuze om er een te nemen die lijd naar blijdschap, al zal dat nooit makkelijk zijn. In de wereld zijn er veel meer mensen om mij heen dan dat we denken. Ik raakte in een tunnelvisie, zag alleen de mensen die me niet mochten. Maar later realiseerde ik dat er ook andere mensen bestaan buiten mijn gemene klasgenoten om. Het is niet altijd even makkelijk om om je heen te kijken. Alleen jij weet precies wat in je gedachten omgaat, maar dat hoeft niet te betekenen dat je alleen door het leven hoeft te gaan. Je kan met andere opschieten die precies zoals jou voelen of juist het tegenovergestelde.

Wat je schreef was heel erg mooi. Maar je staat er niet alleen voor, er zijn altijd wel mensen die je willen helpen, thuis, hier. Het is belangrijk dat je erover praat voordat al je gevoel zich ophoopt in je hoofd en je het niet meer aan kan. Blijf schrijven, het is mooi, en volgensmij lucht je er ook van op. Weet dat je altijd hulp kan vragen. Wij zijn hier. Isoleer je nier, dan gaan we je missen.
Laat je niet bang voelen omdat je alleen in het leven staat, juist strek. Om te weten dat jij, en alleen jij over je leven mag bepalen. Jij mag bepalen hoe je het gaat leven, jij mag bepalen wat goed is. Iets wat andere niet voor je mag bepalen.
Dankje voor de lieve reacties

Reageer